Μοιάζει βγαλμένη από βιβλίο του Κάφκα, αλλά είναι μια σύγχρονη ιστορία της τυραννίας που υψώνεται γύρω από το κέλυφος μιας αστικής δημοκρατίας που μυρίζει ήδη σήψη. Η τραγική υπόθεση της 29χρονης Ηριάννας συγκλονίζει όχι κυρίως λόγω της εξαίρεσής της αλλά γιατί θα μπορούσε να είναι τόσο κοινή. Καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλακή, γιατί είχε σχέση με νέο που κατηγορήθηκε ως μέλος των Πυρήνων της Φωτιάς (για να αθωωθεί στη συνέχεια) και γιατί βρέθηκε ένα κακής ποιότητας δείγμα DNA της σε όπλα, το οποίο όταν ζητήθηκε είχε «τελειώσει»! Δηλαδή η Ηριάννα καταδικάστηκε με το τίποτα. Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε στη θέση της!
Η κακιά η ώρα; Τυφλή (από μίσος) δικαιοσύνη; Δυστυχώς όχι. Σε ένα περιβάλλον που κυριαρχεί η τρομοϋστερία, που βασιλεύει η κρατική αυθαιρεσία και ο γενετικός αυτοματισμός του DNA, που ακόμα και η αγάπη ενοχοποιείται, τότε όλοι είναι ύποπτοι και –γιατί όχι;– ένοχοι.
