Αίσχος και εξευτελισμός του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών αποτελούν οι 5.017 διορισμοί εκπαιδευτικών στην Γενική (910 στη B/βάθμια) και Ειδική Αγωγή (1.303 στη Β/βάθμια) και 470 ΕΕΠ-ΕΒΠ κατ΄ εφαρμογή της μνημονιακής δέσμευσης του 1:1 (1 πρόσληψη: 1 αποχώρηση)!
Σύμφωνα με τις Παρεμβάσεις Δ.Ε., η σχολική χρονιά ξεκινά με 55.000 κενά τουλάχιστον, με περιορισμένες προσλήψεις αναπληρωτών λόγω δημοσιονομικού κόφτη… Ήδη ανακοινώθηκαν 30 χιλιάδες αναπληρωτές στην α΄ φάση μέχρι 11 Σεπτέμβρη, πράγμα που σημαίνει απόρριψη «ολιγομελών» και παραπέρα συμπτύξεις τμημάτων και νέες συγχωνεύσεις με 27 μαθητές στην τάξη, υποχρεωτικές υπερωρίες, υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών και εκπαιδευτικών σε άλλα σχολεία.
Η μείωση των δαπανών για την παιδεία κατά 77 εκατομμύρια για το 2026, σε σχέση με τον προηγούμενο προϋπολογισμό και κατά 700 εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια…
Τα εκατομμμύρια ευρώ που έχουν δοθεί αφειδώς σε φροντιστήρια, εκδοτικούς οίκους, και λοιπούς κερδοσκοπικούς οργανισμούς και φορείς…
Όλα αυτά μεταφράζονται σε χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες για τους/τις μαθητ(ρι)ες, συγχωνεύσεις και ξεχείλισμα τμημάτων, περικοπές ολιγομελών και ξενόγλωσσων μαθημάτων, κατευθύνσεις χωρίς εκπαιδευτικούς, πιέσεις για υποχρεωτική ανάθεση – ανάληψη υπερωριών, πιέσεις για ωράριο 8-2, πιέσεις στην ειδική αγωγή να αναπληρώνει κενά γενικής. Αυτά προβλέπεται να δούμε με τον αγιασμό στα σχολεία!
Το προσοντολόγιο, δεν είναι ένα άλλο σύστημα διορισμού. Είναι μηχανισμός κατασκευασμένος με προδιαγραφές για την αναπαραγωγή διαρκούς εργασιακής επισφάλειας. Δεν βελτιώνεται δεν μπορεί να γίνει λιγότερο άδικο. Πρέπει να ανατραπεί! Όπως νωρίτερα ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ το 1998 κι όσοι ακολούθησαν που καταβαράθρωσε τα δικαιώματα δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών που έμεναν χρόνια στην επετηρίδα.
Οι ανακατατάξεις στους πρόσφατους πίνακες του ΑΣΕΠ, όπου χιλιάδες συνάδελφισσες/οι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των σχολείων είδαν τη σειρά τους να κατρακυλά εκατοντάδες ή και χιλιάδες θέσεις πιο κάτω, είτε γιατί προστέθηκαν νέα προσόντα από κάποιους είτε λόγω της προσμέτρησης της προϋπηρεσίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, δεν αποτελούν δυσλειτουργία του προσοντολόγιου. Είναι η ίδια η φύση του.
Έξι χρόνια από την εφαρμογή του, το εκπαιδευτικό κίνημα που αντιπάλεψε το προσοντολόγιο Γαβρόγλου και συνεχίζει να παλεύει για την κατάργησή του, επιβεβαιώνεται. Πλέον είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει σημασία ποια προσόντα έχει κάποιος αλλά πόσα περισσότερα ή λιγότερα προσόντα έχει σε σχέση με τους άλλους. Κι αυτό είναι που θα καθορίσει το αν θα προσληφθεί ή διοριστεί, σε ποια φάση ή σε ποια περιοχή.
Κι όταν ο πληθωρισμός και η κινούμενη άμμος των προσόντων, του εξαναγκασμού δηλαδή συλλογής “χαρτιών” απλώς για την διατήρηση του δικαιώματος στην εργασία, κορεστεί τότε άλλες επινοήσεις ξεπροβάλλουν (όπως η συνέντευξη και ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ) για να αναμοχλεύουν διαρκώς τους πίνακες με βασικές αρχές τη συντήρηση της αδιοριστίας: Ποτέ διορισμοί με βάση τις ανάγκες, αύξηση της αναλογίας αριθμού επισφαλούς εργασίας (αναπληρωτών) εις βάρος του αριθμού μονίμων, μετακύλιση της πολιτικής ευθύνης της αδιοριστίας στον/ην ίδιο/α τον/ην εργαζόμενο/η.
Διαβάστε όλη την ανακοίνωση των Παρεμβάσεων Δ.Ε. ΕΔΩ
