Αιμιλία Τσαγκαράτου
Όλο και περισσότερο βλέπουν το φως της δημοσιότητας εκθέσεις και αναφορές σε σχέση με τις απώλειες σε υγειονομικό προσωπικό και τις καταστροφές στις νοσοκομειακές υποδομές στις περιοχές που υπάρχουν πολεμικές συγκρούσεις ανά τον κόσμο, οι οποίες έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια εκθετικά. Οι επιθέσεις έχουν υπερδιπλασιαστεί παγκοσμίως από το 2021, με την τάση να κορυφώνεται τα δύο τελευταία χρόνια. Πλέον, υπάρχουν πάνω από 2.500 καταγεγραμμένα περιστατικά σε 33 χώρες, με θύματα γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό και σοβαρές καταστροφές σε νοσοκομεία.
Τη θλιβερή πρωτιά έχει φυσικά η πολύπαθη Παλαιστίνη, με 811 δολοφονημένους από το Ισραήλ εργαζόμενους στον τομέα της υγείας από το 2021 μέχρι σήμερα, ενώ ακολουθεί ο Λίβανος με 569, η Ουκρανία με 482, το Σουδάν με 234. Μόνο στο Λίβανο, από τότε που το κράτος-τρομοκράτης ξεκίνησε τη νέα επίθεση τον Μάρτιο, έχουν σκοτωθεί 148 γιατροί και νοσηλευτές ενώ τον περασμένο μήνα, σε μόλις μία εβδομάδα, τρία νοσοκομεία δέχθηκαν πλήγματα στο νότιο τμήμα του.
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο – ή ό,τι έχει απομείνει από αυτό… – τα νοσοκομεία, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας και οι τραυματίες απολαμβάνουν ειδικής προστασίας. Αυτή ήταν μια θεμελιώδης αρχή της πρώτης Σύμβασης της Γενεύης, το1864, ενώ επιβεβαιώθηκε πριν από 10 χρόνια, όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο καταδίκαζε τέτοιου είδους επιθέσεις. Στην πράξη, ωστόσο, τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει. Οι επιθέσεις εναντίον τους έχουν γίνει τόσο συχνές, ώστε να μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι χρησιμοποιούνται πια συστηματικά ως πολεμικό μέσο. Τα κράτη και οι πολεμικές τους μηχανές, χτυπώντας γιατρούς και νοσοκομεία, διαπράττουν εγκλήματα, με τη βεβαιότητα ότι θα μείνουν ατιμώρητα.
Η αλλαγή, επίσης, της φύσης του πολέμου παίζει ρόλο στο γεγονός ότι οι χώροι περίθαλψης δέχονται πλήγματα. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι αεροπορικές επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς καταστρέφουν τους αστικούς ιστούς και αλλάζουν την έννοια του καθορισμένου πεδίου μάχης, καθώς οι στρατιωτικοί στόχοι επαναπροσδιορίζονται ως οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι επίδειξη ισχύος.
Το κόστος αυτών των επιθέσεων είναι απόλυτα καταστροφικό για τον άμαχο πληθυσμό, όχι μόνο την ώρα της επίθεσης αλλά και μακροπρόθεσμα. Οι επιπτώσεις είναι αλυσιδωτές, καθώς η έλλειψη επείγουσας και καθημερινής περίθαλψης, η καταστροφή υποδομών που χρειάζονται χρόνια να αποκατασταθούν, αλλά και ο φόβος της επίσκεψης σε νοσοκομεία, οδηγούν σε τοκετούς χωρίς ιατρική βοήθεια, σε έξαρση ασθενειών που θα μπορούσαν να προληφθούν, σε επιδημίες καθώς διακόπτονται οι εμβολιασμοί. Οι επιπτώσεις μπορεί να διαρκέσουν για δεκαετίες, ειδικά όταν σκοτώνονται εκπαιδευμένοι επαγγελματίες υγείας.
…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 1-2 Αυγούστου
και θα μείνει στα περίπτερα μέχρι 25/8
