«Δεν μπορεί να διακόπτεται καμία καταδίωξη και έρευνα ατόμων που ελέγχονται για παραβατική και παράνομη συμπεριφορά και δεν μπορεί να υπάρχει ανοχή σε περιοχές και ομάδες υψηλής παραβατικότητας». Αυτό ήταν το «δόγμα» του τότε υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου μετά την εκτέλεση του Νίκου Σαμπάνη στο Πέραμα από αστυνομικούς της ΔΙΑΣ, με τουλάχιστον 36 σφαίρες. Με αυτό η πολιτική ηγεσία και η κυβέρνηση άδειαζαν τους αξιωματικούς της Άμεσης Δράσης που, μέσω ασυρμάτου, είχαν ζητήσει διακοπή της καταδίωξης σε κατοικημένη περιοχή, προσφέροντας παράλληλα κάλυψη στους «Ράμπο» που εκτέλεσαν εν ψυχρώ τον 18χρονο.
Το δόγμα Θεοδωρικάκου λειτούργησε ως σπόρος που σύντομα έγινε φυτό σαρκοφάγο: Τον Δεκέμβριο του 2022, ο 16χρονος Κώστας Φραγκούλης έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στο κεφάλι, μετά από καταδίωξη στη Θεσσαλονίκη. Τον Ιούλιο του 2023, 20χρονος Σύρος έπεσε νεκρός από πυρά αστυνομικού σε καταδίωξη έξω από τη Λάρισα. Τον Νοέμβριο του 2023, ο 17χρονος Χρήστος Μιχαλόπουλος δολοφονήθηκε από σφαίρα αστυνομικού της ΟΠΚΕ στη Βοιωτία. Και μόλις την Τετάρτη ένας 20χρονος τραυματίστηκε θανάσιμα, έχοντας δεχτεί πισώπλατα καταιγισμό πυρών από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ. Κοινό «έγκλημα», η μη συμμόρφωση σε σήμα για τροχαίο έλεγχο. Και κοινή ποινή, στο Φαρ Ουέστ του βαθέως κράτους, η εκτέλεση.
Την ίδια ώρα λιμουζίνες υπουργών, επιχειρηματιών και μαφιόζων διασχίζουν δρόμους με ιλιγγιώδη ταχύτητα και εποχούμενους φρουρούς, χωρίς κανείς να τους αγγίζει. Ενώ η ζωή παίζεται κορώνα-γράμματα σε ένα ταξίδι με το τρένο, στη Βιολάντα, στον Ασπρόπυργο. Είναι ο καπιταλισμός, στην εποχή των τεράτων.
