Αιμιλία Τσαγκαράτου
Τέσσερις μετανάστες πέθαναν σε διάστημα τεσσάρων ημερών την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ, υπό την «επιτήρηση» της διαβόητης Υπηρεσίας Μετανάστευσης (ICE), όλοι τους σε κέντρα κράτησης που διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες φυλακών. Τρεις άφησαν την τελευταία τους πνοή σε φυλακές που διαχειρίζεται η GEO Group και ένας σε φυλακή που διαχειρίζεται η CoreCivic. Κατάγονταν από τέσσερις διαφορετικές χώρες: ο 41χρονος Γουίλσον Μπρούτους από την Αϊτή, ο 39χρονος Ντέλβιν Φρανσίσκο Ροντρίγκεζ από τη Νικαράγουα, ο 46χρονος Φουάντ Αμπντουκαλντίρ από την Ερυθραία και ο 56χρονος Νένκο Γκάντσεφ από τη Βουλγαρία.
Όλοι τους πέθαναν «ξαφνικά από ιατρικά προβλήματα», σύμφωνα με την ICE. Ο Μπρούτους μια μέρα μετά την άφιξή του στις εγκαταστάσεις της GEO Group στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ, ενώ ο Αμπντουλακντίρ σε κέντρο που επίσης διαχειρίζεται η GEO Group, στο Φίλισμπουργκ της Πενσυλβάνιας, μετά από 215 ημέρες κράτησης. Ο θάνατος του δεύτερου, μάλιστα, συνέβη μόλις τρεις ημέρες αφού είχε υποβάλει αγωγή κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, την ανεπαρκή πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη.
Η ICE ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι «οι θάνατοι κατά τη διάρκεια της κράτησης κατά το παρελθόν έτος ήταν κατά μέσο όρο λιγότεροι από 1%». Ακόμα και αν το στοιχείο αυτό είναι πραγματικό, κάτι για το οποίο προφανώς υπάρχουν πολλές αμφιβολίες, με δεδομένο ότι ο συνολικός αριθμός των μεταναστών που κρατούνται σε κέντρα κράτησης της ICE έχει πλέον ξεπεράσει τους 66.000, ο υψηλότερος αριθμός που έχει καταγραφεί ποτέ, το «λιγότερο από 1%», σημαίνει ότι η ICE είναι ικανοποιημένη αν λιγότεροι από 660 μετανάστες πέθαναν φέτος…
Σημειώνεται ότι πολλές από τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις έχουν αναφερθεί συχνά από ομάδες υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μεταναστών λόγω των κακών συνθηκών στέγασης, διατροφής και πρόσβασης σε ιατρική περίθαλψη, ή λόγω της εξαιρετικής βίας που ασκούν το προσωπικό και οι πράκτορες της ICE. Ειδικά δε η υπόθεση του Γκάντσεφ, ο οποίος ζούσε στο Σικάγο, έχει τύχει μεγάλης κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης, λόγω της μακράς διαμονής του στην πόλη και της Αμερικανίδας συζύγου του, η οποία πάντως ζήτησε να παραμείνει ανώνυμη από φόβο για αντίποινα από τις ομοσπονδιακές αρχές. «Θέλω οι άνθρωποι να μάθουν τι του συνέβη, σε έναν άνδρα που έζησε 30 χρόνια εδώ, δούλεψε σκληρά, πλήρωσε φόρους, και τον αντιμετώπισαν σαν ζώο. Τον αντιμετώπισαν σαν να ήταν δολοφόνος» δήλωσε στον Τύπο.
Κέντρα κράτησης μεταναστών, μια όψη του πιο απάνθρωπου προσώπου ενός συστήματος στο οποίο η ανθρώπινη ζωή των «κατώτερων» δεν έχει καμία αξία…
