Φοίβος Κακαμανούδης
Παιχνίδια συγκάλυψης και συστημικής εκτόνωσης
Με την κατάθεση τελικά τριών προτάσεων για προανακριτική εξέταση, ξεκινάει η νέα κοινοβουλευτική συζήτηση γύρω από το έγκλημα των Τεμπών. Οι βουλευτές θα κληθούν να τοποθετηθούν επί των προτάσεων, με δυνατότητα ψήφου “ΝΑΙ”, “ΟΧΙ”, “ΠΑΡΩΝ” ή λευκού, ενώ θα μπορούν να επιλέξουν περισσότερες από μία προτάσεις.
Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση, η σύγκλιση λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων με την ακροδεξιά, ακόμα και η κατηγορία περί… εσχάτης προδοσίας συνθέτουν τη θολή εικόνα στο δρόμο προς την έναρξη των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέχει από την ψηφοφορία χαρακτηρίζοντας απαράδεκτη «την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής να μη γίνει η αυριανή ψηφοφορία ανά πρόσωπο και αδίκημα»
Ηχηρή απουσία πλέον από το κάδρο των ευθυνών παίρνει η πολιτική που ιδιωτικοποιεί καθετί δημόσιο και μιας ουσιαστικά αντισυστημικής εναλλακτικής.
Πρώτη πρόταση-ξέπλυμα αυτή της ΝΔ, η οποία ουσιαστικά καταλογίζει ενδεχόμενες ευθύνες όσον αφορά το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος μόνο στον τότε υπουργό Μεταφορών Κώστα Καραμανλή. Δεύτερη αυτή του ΠΑΣΟΚ που κάνει λόγο για κακουργηματικές ευθύνες του πρώην υπουργού, ενώ θέτει στο στόχαστρο άλλα επτά πολιτικά πρόσωπα: τον Χρήστο Σπίρτζη, αλλά και υφυπουργούς Μεταφορών των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας. Τελευταία πρόταση, που έχει εγείρει και τη μεγαλύτερη συζήτηση, είναι αυτή που κατέθεσε δημόσια η Μαρία Καρυστιανού και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο συνυπογράφεται από Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, Νίκη και τους ανεξάρτητους βουλευτές του Κινήματος Δημοκρατίας. Στην εν λόγω πρόταση ζητείται να ελεγχθούν για μια σειρά κακουργημάτων 11 πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και νυν και πρώην μέλη της κυβέρνησης όπως ο Γ. Γεραπετρίτης και ο Θ. Πλεύρης.
Τα περισσότερα φώτα φυσικά πέφτουν στην τελευταία πρόταση, τόσο για τα κόμματα που την υπογράφουν όσο και για το περιεχόμενο της. Η κοινή υπογραφή Κωνσταντοπούλου και κόμματος Κασσελάκη με Βελόπουλο και Νατσιό δείχνει τελικά με τον καλύτερο τρόπο πόσο «αντισυστημική» και «προοδευτική» είναι η πολιτική των πρώτων δύο, που στην επικοινωνιακή προσπάθεια τους να δείξουν πόσο «κοντά» είναι στον αγώνα των συγγενών δεν διστάζουν ακόμα και να βρεθούν μαζί με δυνάμεις της Ακροδεξιάς. Όσον αφορά το περιεχόμενο της πρότασης, στο επίκεντρο βρίσκεται η κατηγορία περί εσχάτης προδοσίας. Μια κατηγορία που εύκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί και επικοινωνιακά και νομικά από τη ΝΔ, ενώ της δίνει τη δυνατότητα να μετατοπίσει τη συζήτηση και να βγει στην «αντεπίθεση», όπως φαίνεται και από τις πρώτες δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Άλλοι συγγενείς θυμάτων φαίνεται να παίρνουν απόσταση από τη συγκεκριμένη πρόταση.
Οι προτάσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ αλλά και η αποτυχημένη να κατατεθεί λόγω έλλειψης υπογραφών πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, (όπως έγινε και με αυτή του ΚΚΕ), περισσότερο παίζουν ρόλο δημιουργίας εντυπώσεων παρά διερεύνησης ευθυνών. Όπως ήταν αναμενόμενο η κυβερνητική παράταξη επιχειρεί να ελαφρύνει –όσο γίνεται– σε πρώτη φάση τη θέση του πρώην υπουργού της, με περιορισμένο κατηγορητήριο το οποίο θα αφορά μόνο το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να θέσουν στο κάδρο περισσότερα πρόσωπα και βαρύτερες κατηγορίες, με το δεύτερο κόμμα να επιρρίπτει ποινικές ευθύνες και στον πρωθυπουργό, χωρίς ωστόσο κανένα από τα δύο κόμματα να μπορεί μιλήσει για τον πυρήνα του εγκλήματος, που δεν είναι άλλος από τη διάσπαση και το ξεπούλημα του δημόσιου σιδηρόδρομου. Κανένα από τα δύο κόμματα ακόμα –και όχι μόνο αυτά φυσικά– δεν βάζει στο επίκεντρο της συζήτησης τη μεγάλη εικόνα της δολοφονικής πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων από τον τομέα των μεταφορών μέχρι την υγεία, τη παιδεία, την ενέργεια και το νερό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 14-15 Ιουνίου
