Πρόταση θέσεων για το 4ο συνέδριο της νΚΑ
ΝΙΚΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΙΝΩΤΑΚΗΣ
Το 4ο συνέδριο της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση έρχεται σε μια δύσκολη περίοδο για το νεολαιίστικο μαζικό κίνημα και την Αριστερά, ειδικά την επαναστατική. Την ψήφιση του 3ου μνημονίου και τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε αστικό κόμμα δεν την ακολούθησε ένας νέος γύρος αγώνων ούτε μια άνθηση των ριζοσπαστικών ιδεών. Τη μεγάλη νίκη του ΟΧΙ, το σπάσιμο της τρομοκρατίας του συστήματος δεν την ακολούθησε μια αναγέννηση της ελπίδας για μια πραγματική εναλλακτική σύγκρουσης, αλλά το σοκ και η οπισθοχώρηση. Σε αυτή τη φάση, που συνυπάρχει η απογοήτευση με την αίσθηση της ανάγκης «να γίνει κάτι», οι συζητήσεις μας δεν μπορούν να προχωρήσουν με τις βεβαιότητες της προηγούμενης περιόδου, ούτε όμως έχουμε την πολυτέλεια να βυθιστούμε στον αγνωστικισμό και την αποστράτευση. Καταθέτουμε την πρόταση Θέσεων με πίστη στη δυνατότητα των κομμουνιστικών οργανώσεων να διδάσκονται από το παρελθόν τους, από τις επιτυχίες και τα λάθη τους και να αναπροσαρμόζουν την κατεύθυνση τους. Πήραμε αυτή την επιλογή με απόλυτη εμπιστοσύνη στην ικανότητα της οργάνωσης μας να διεξάγει ένα γόνιμο διάλογο με ενωτικό και συνθετικό πνεύμα, προκειμένου η επόμενη μέρα να μας βρει μάχιμους και ικανούς να δώσουμε νέα πνοή στον αγώνα της νεολαίας.
Η περίοδος που διανύουμε συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από τη δομική καπιταλιστική κρίση, η οποία επιμένει παρά τις διαρκείς ικεσίες των ιερέων του συστήματος στη θεότητα της «ανάπτυξης». Στην πραγματικότητα, η όποια ανάπτυξη έχει υπάρξει σε διεθνές επίπεδο είναι σαθρή και αναιμική, δεν έχει ωφελήσει στο ελάχιστο τους εργαζόμενους, ενώ υπάρχει φόβος ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκύψει μια νέα υφεσιακή βουτιά που θα σαρώσει ό,τι έχει απομείνει. Το μόνο σταθερό στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο είναι η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, η πολιτική αστάθεια και ο ολοκληρωτισμός, ενώ σε αυτά έρχεται να προστεθεί η απειλή του πολέμου σαν αποτέλεσμα των οξυμένων διεθνών ανταγωνισμών. Αυτό που θεωρείται πλέον «φυσιολογικό» είναι η καταπάτηση κάθε κοινωνικού δικαιώματος, ο εκφυλισμός της αστικής δημοκρατίας σε μια νέα, ιδιότυπη απολυταρχία, η απονομιμοποίηση κομμάτων και ιδεολογιών.
Το μεγαλύτερο «θύμα» αυτών των εξελίξεων είναι η νεολαία. Βιώνει ταυτόχρονα την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που παράγει υπερ-εξειδικευμένους αμόρφωτους απόφοιτους, την κόλαση της ανεργίας και της επισφάλειας και την απώλεια κάθε δυνατότητας να σχεδιάσει τη ζωή της. Δεν ζει απλώς χειρότερα από τους γονείς της. Καλείται να αφομοιώσει τη νέα «κανονικότητα» και να την αποδεχθεί με χαμόγελο, ενώ αυτή δεν της προσφέρει τίποτα και της στερεί τα πάντα. Αυτή τη νεολαία δεν μπορεί να ενσωματώσει σε κανένα σχέδιο του το καπιταλιστικό σύστημα και γι αυτό την τρέμει. Σε αυτή τη νεολαία και το κίνημα της καλούμαστε σήμερα να επενδύσουμε επιδιώκοντας την αναγέννηση του εργατικού – λαϊκού κινήματος και την ικανοποίηση όλων των ελπίδων που διαψεύστηκαν.
Το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν τα καταφέραμε σε αυτό το στόχο, ή ότι οι επιτυχίες μας ήταν αναντίστοιχες των δυνατοτήτων, οφείλεται πρώτα και κύρια στο ότι η κυρίαρχη ιδεολογία και οι υποσχέσεις του παρελθόντος βαραίνουν ακόμα στη σκέψη όλων των εκμεταλλευόμενων ανθρώπων και ιδίως της νεολαίας. Βαραίνει ακόμα η κατάρρευση του ’89, η προοπτική του «κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού», η παγκοσμιοποίηση και πολλά άλλα. Σε αυτά συμβάλλει η συμβιβασμένη αριστερά και οι οργανώσεις της στη νεολαία, που πιστεύουν ότι με την ανάθεση, τη μισή ή και καθόλου ρήξη και τη συνδιαλλαγή με το σύστημα θα μπορέσει η νεολαία και ο λαός να βελτιώσουν σταδιακά την κατάστασή τους. Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο στους νεανικούς και λαϊκούς αγώνες της προηγούμενης περιόδου, καθόρισαν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την πορεία του. Δεν πρέπει όμως ο δυσμενής συσχετισμός να μας κρύψει τις δικές μας αδυναμίες και το γεγονός ότι υπήρχε η δυνατότητα να διαμορφωθεί μια άλλη κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες βρεθήκαμε απροετοίμαστοι θεωρητικά και πολιτικά μέσα στην κρίση, χωρίς να έχουμε έγκαιρα συγκροτήσει έναν πόλο συσπείρωσης όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μέσα στους μεγάλους αγώνες, είχαμε αντιφάσεις στη σύνδεση τακτικής – στρατηγικής και δυσκολίες στην εναλλαγή πολιτικών στόχων και συνθημάτων. Δεν κατορθώσαμε να αντιληφθούμε το βάθος της πολιτικής κρίσης και τη δυνατότητα να εκπροσωπήσουν οι αντικαπιταλιστικές ανατρεπτικές δυνάμεις τις προσδοκίες μεγάλων λαϊκών και εργατικών τμημάτων, ειδικά της νεολαίας. Ακόμα και μετά τις εκλογές του 2012, είχαμε δυσκολίες στο να συγκροτήσουμε μια πολιτική πρόταση που θα συνενώνει τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της ανατροπής. Υποτιμήσαμε τη σημασία της επεξεργασίας ενός προγράμματος ρήξης και μετάβασης και την πρόκληση της συγκρότησης του υποκειμένου που θα το επιβάλλει. Καθυστερήσαμε στη διαμόρφωση ενός νέου, συνολικού κομμουνιστικού προγράμματος που να μπορεί να προσανατολίζει τις πρωτοπορίες και το μαζικό κίνημα. Αυτές οι αδυναμίες είναι που επιτρέπουν, τελικά, στον αντίπαλο να είναι διαρκώς «πολλά βήματα μπροστά» και όχι κάποια «παντοδύναμη» αντίπαλη στρατηγική.
Παρά τις δυσκολίες, η ήττα που βιώνουμε έχει τακτικό και όχι στρατηγικό χαρακτήρα. Δεν συντριβήκαμε, γιατί έχουμε πλέον αναπτύξει δεσμούς με το λαό και τη νεολαία, γιατί επιβεβαιώθηκαν βασικές εκτιμήσεις μας (παρόλο που δεν κερδίσαμε κάτι από αυτό) και, κυρίως, επειδή η κυριαρχία του ΤΙΝΑ δεν μπορεί ποτέ να είναι απόλυτη. Η κατάσταση είναι βαθιά αντιφατική. Από τη μία, ο χρόνος είναι πεπερασμένος για τις ανατρεπτικές δυνάμεις. Αν δεν προχωρήσουν άμεσα και μετρήσιμα βήματα ανασυγκρότησης και ανακοπής της επίθεσης, τότε θα είναι αναπόφευκτη η εξαθλίωση της νεολαίας και του λαού και η εξάντληση των δυνάμεων του. Από την άλλη, δημιουργούνται οι όροι, έστω και μειοψηφικά για τον επόμενο γύρο, ακόμη πιο συγκλονιστικής αναμέτρησης με την αστική ευρωμνημονιακή επίθεση. Σε αυτές τις δυνατότητες πρέπει να ρίξει η νΚΑ το βάρος των προσπαθειών της.
ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Στο σήμερα η τακτική της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης, χρειάζεται να συμπεριλάβει τα βασικά στοιχεία της νέας φάσης. Απαιτείται μια νέα, ειδική πολιτική γραμμή για τη νεολαία: ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. Αυτή η νέα πολιτική γραμμή περνά από τα εξής επίπεδα:
α) Στο κοινωνικό επίπεδο, με την πολιτική πρόταση για ένα ΕΝΩΤΙΚΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ για τα σύγχρονα δικαιώματά της, για εργασία – παιδεία – δημοκρατία ενάντια στην κυβέρνηση, το μνημονιακό καθεστώς την ΕΕ και το κεφάλαιο. Προωθείται μέσα από την προσπάθεια για την κοινή δράση, σχήματα, πρωτοβουλίες με τις δυνάμεις νεολαιίστικης, ριζοσπαστικής αναφοράς στη βάση των πιο επιτακτικών κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων για την δημιουργία κοινών μαζικών οργάνων του κινήματος της νεολαίας απέναντι στον αστικό συνασπισμό εξουσίας. Αυτό απαιτεί τη διάθεση για συνδιαμόρφωση, τον σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις και την αυτοτέλεια των οργάνων του μαζικού κινήματος.
β) Στο «πολιτικό πεδίο» με την πρόταση για μια ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ όλων των δυνάμεων, αγωνιστών και ρευμάτων που κινούνται ανατρεπτικά και αντισυστημικά με κριτήριο τη στάση τους απέναντι σε ένα σύγχρονο πρόγραμμα πολιτικής πάλης της νεολαίας.
γ) Θεμέλιο είναι μια μαζική ΝΕΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ. Σήμερα είναι πιο επιτακτική από ποτέ η παρέμβαση, οργάνωση και συσπείρωση της συγκεντρωμένης εργατικής νεολαίας σε συγκεκριμένους κλάδους και ειδικά σε χώρους, όπως σε εργοστάσια, σε υπηρεσίες και σε επιχειρήσεις της σύγχρονης βιομηχανίας, καθώς και σε συγκεκριμένους χώρους σπουδών που προετοιμάζουν ειδικά την εργατική νεολαία (ΙΕΚ, νυχτερινή, τεχνική εκπαίδευση).
δ) Στο στρατηγικό επίπεδο με τη συμβολή της νΚΑ στην προσπάθεια συγκέντρωσης των πολιτικών και θεωρητικών δυνάμεων με επαναστατική και κομμουνιστική αναφορά και αναζήτηση, για τη δημιουργία μιας σύγχρονης, μαζικής, κομμουνιστικής οργάνωσης νεολαίας και της συμβολής σε ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα.
Θεωρούμε ότι η πρόταση αυτή, μαζί με μια ουσιαστική αλλαγή της προσέγγισης μας στην υπόθεση του αντικαπιταλιστικού-μεταβατικού προγράμματος και των δυνάμεων που συσπειρώνουμε βάσει αυτού, μπορεί να συνδυάσει επιτυχημένα το άμεσο καθήκον της επιβίωσης της νεολαίας, και δη της εργατικής, με τους αναγκαίους ανατρεπτικούς πολιτικούς στόχους. Καταθέτουμε την πρόταση αυτή στην κρίση της οργάνωσης μας και των διαδικασιών της, μαζί με τις Θέσεις της πλειοψηφίας του ΚΣ, μαζί με όλες τις απόψεις που πρέπει και μπορεί να συζητηθούν ισότιμα και δημιουργικά για μια νέα αρχή της 25χρονης προσπάθειάς μας.
Πρόταση Θέσεων προς το 4ο συνέδριο της νΚΑ by alexandrosmin on Scribd
