Τη Παρασκευή 3/6, οι πόρτες της Γεωπονικής άνοιξαν για πρώτη φορά φέτος ώστε να «φιλοξενήσουν» ένα φεστιβάλ ορόσημο για το πολιτικό-πολιτιστικό αντιπρόταγμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και συνολικά του κόσμου του αγώνα. Το φεστιβάλ των Αναιρέσεων παραμένει άφθαρτο στη πάροδο του χρόνου, συνεχίζει ακόμα και σε δύσκολους καιρούς όπως σήμερα, να αποτελεί ένα μεγάλο σημείο συνάντησης των εργαζομένων και της νεολαίας που ως σκοπό έχει να προάγει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής συγκρουόμενο με τα νωθρά και αυτοματοποιημένα καπιταλιστικά πρότυπα.
Η προσπάθεια εμβάθυνσης, της πολιτικής και κοινωνικής ζύμωσης μεταξύ ρευμάτων της επαναστατικής αριστεράς αλλά και ανένταχτων αγωνιστών, εκδηλώθηκε με εμφατικό τρόπο στις δύο κεντρικές πολιτικές εκδηλώσεις του φεστιβάλ. Την πρώτη μέρα η εκδήλωση αφορούσε το ζήτημα του προσφυγικού-μεταναστευτικού, τις προεκτάσεις του και την αναγκαία απάντηση που οφείλει να δώσει το ίδιο το μαζικό κίνημα. Από το πάνελ, το λόγο πήρε πρώτος ο σύντροφος Παύλος Αντωνόπουλος, εκπαιδευτικός, ο οποίος αφού επισήμανε ότι η κατάρα της προσφυγιάς ανέκαθεν κυνηγάνε τον ελληνικό λαό, στην σύγχρονη ιστορία του, ανέπτυξε τα πραγματικά αίτια του φαινομένου, τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα του σύγχρονου καπιταλισμού που από τη μία δημιουργεί πρόσφυγες από την άλλη είτε τους εντάσσει στην παραγωγική διαδικασία με εξευτελιστικούς όρους είτε τους φυλακίζει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σκιαγραφώντας, ως την μόνη εφικτή απάντηση την συγκρότηση ενός μαζικού-οργανωμένου αντιπολεμικού κινήματος το οποίο, με επιθετικό χαρακτήρα, θα εναντιώνεται στις φασιστικές πολιτικές των αστικών τάξεων και θα επιβάλλει το αναγκαίο πολιτικό πλαίσιο υπεράσπισης των προσφύγων. Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε, ο Τούρκος δημοσιογράφος-αγωνιστής Ιρφάν Ακτάν, ο οποίος αρχικά περιέγραψε την δραματική κατάσταση που επικρατεί σε Κουρδιστάν και Τουρκία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις φασιστικές πρακτικές του δικτατορικού καθεστώτος Ερντογάν και στη συνέχεια με αριθμούς και επίσημα στοιχεία ανέδειξε το βάθος του προβλήματος και την απάνθρωπη στάση του συστήματος απέναντι στους πρόσφυγες. Στο τέλος, αναφέρθηκε στην ανάγκη όξυνσης του πολιτικού αγώνα σε διεθνές επίπεδο απέναντι στις αντιδραστικές κυβερνήσεις και στις κοινές τους πολιτικές. Από το πάνελ ακόμα, τοποθετήθηκε και ο δημοσιογράφος της Εφ. Συντ ο Δημήτρης Αγγελίδης, οποίος και ανέλυσε την ακραία και απάνθρωπη «συμφωνία» μεταξύ ΕΕ – Τουρκίας και τον βρώμικο ρόλο που έπαιξε σε αυτή την υπόθεση και η ελληνική κυβέρνηση. Στη συνέχεια, στην κουβέντα συνέβαλαν αρκετοί πρόσφυγες, κάθε εθνικότητας, που διαμένουν σε διάφορα «κέντρα φιλοξενίας» στην Περιφέρεια Αττικής. Περιέγραψαν από πρώτο χέρι την φρίκη του πολέμου, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν τόσο στην πατρίδα τους όσο και στο «ταξίδι» στην Ευρώπη για μια καλύτερη ζωή, όσο και για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις περιοχές όπου διαμένουν στην Ελλάδα. Έντονη παρέμβαση, είχαμε και από το κόσμο που παρακολουθούσε την εκδήλωση με τοποθέτησες από διάφορες συλλογικότητες που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων και το μπλοκάρισμα του πολέμου.
Η δεύτερη κεντρική εκδήλωση του φεστιβάλ, που κινήθηκε και αυτή σε μεγάλα ποσοστά μαζικότητας, περιείχε έναν πιο διεθνιστικό και νεολαιίστικό τόνο και αποσκοπούσε στην αναβάθμιση της πολιτικής κουβέντας εντός των κόλπων του κινήματος γύρω από την εξέγερση στην Γαλλία και τις εκεί κινηματικές διεργασίες. Πρώτη τοποθέτηση του συντρόφου Μιχάλη Ρίζου, μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ, στην οποία μπήκε το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα μια τόσο αναβαθμισμένη πολιτικά και κινηματικά κατάσταση. Στη συνέχεια, το μέλος της «Attack στην ανεργία και την επισφάλεια» Σταύρος Μαραγκουδάκης, αφού αναφέρθηκε στους μεγαλειώδες αγώνες της ελληνικής νεολαία στο σήμερα καταπιάστηκε γύρω από το ερώτημα του πως μπορεί το κλίμα και τα γεγονότα της Γαλλίας να μεταφερθούν με αναβαθμισμένο πολιτικό τρόπο στο εγχώριο σκηνικό. Η Αμερικάνα αγωνίστρια Darletta Scruggs, ανέφερε την κατάσταση του εργατικού κινήματος στην Αμερική, στις ιδιαιτερότητές του και στην σφοδρή επίθεση που εξαπολύεται τα χρόνια της κρίσης στα δικαιώματα και συμφέροντα των εργαζόμενων και τόνισε την ανάγκη διεθνοποίησης των εργατικών αγώνων. Στη κουβέντα συνέβαλλαν και αρκετοί αγωνιστές / τριες από τους παρευρισκόμενους.
Το πολιτικό πρόγραμμα του φετινού μας φεστιβάλ, έρχεται να απαντήσει πάνω στην αναγκαιότητα του να βαθύνει, με έντονους όρους, η κουβέντα και η αλληλεπίδραση των επαναστατικών δυνάμεων και των ανένταχτων αγωνιστών / τριων πάνω σε βασικά ζητήματα και θεματικές όπου το σύνολο του κινήματος εμφανίζει στρατηγικές ανεπάρκειες και ταλανίζεται από πολιτικές ελλείψεις. Την Κυριακή, τελευταία μέρα του φεστιβάλ, το πολιτικό πρόγραμμα θα κλείσει με την εκδήλωση. «Τραβήξανε ψηλά, πολύ ψηλά. Δύσκολο πια να χαμηλώσουνε», 70 χρόνια από τον εμφύλιο, κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα», ώστε να εξεταστεί διεξοδικά αυτή η ιστορική περίοδο και να αντλήσουμε πολύτιμα ιστορικά διδάγματα. Σαν ΝΑΡ και νΚΑ, καλούμε όλους τους εργαζομένους και τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία να παρευρεθεί και στην αυριανή εκδήλωση, ώστε να συμβάλλει καθένας από μας στην δύσκολη μα συνάμα αναγκαία σκιαγράφηση μια σύγχρονης επαναστατικής πρότασης που θα ελευθερώσει το λαό από τα καπιταλιστικά δεσμά που επιβάλλουν κυβερνήσεις-ΕΕ-κεφάλαιο.
