Έλλη Πιπερίδη | φοιτήτρια Νομικής
▸Το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε στη Νομική του ΕΚΠΑ η πρώτη διαδικασία του Συντονισμού Σχημάτων και Αγωνιστ(ρι)ών Αθήνας, εκκινώντας έτσι τη συζήτηση γύρω από την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας νέας αριστερής, αντικαπιταλιστικής συλλογικότητας στα πανεπιστήμια.
Στη διαδικασία συμμετείχε πλήθος αριστερών, ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών σχημάτων αλλά και ανένταχτοι αγωνιστές/τριες, που συζήτησαν για την επίθεση που δέχονται λαός και νεολαία σε όλα τα επίπεδα, ενώ στάθηκαν ειδικότερα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την επικείμενη παράκαμψη του άρθρου 16 του Συντάγματος, καθώς και στην ανάγκη ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος. Η μεγάλη μαζικότητα και ο πλούσιος πολιτικός διάλογος της διαδικασίας δίνουν μήνυμα αισιοδοξίας για το «γύρισμα» μίας νέας σελίδας στο φοιτητικό κίνημα και την Αριστερά.
Από τις τοποθετήσεις των σχημάτων και των αγωνιστ(ρι)ών έγινε ξεκάθαρο πως απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται λαός και νεολαία, από την ακρίβεια και τον εργασιακό μεσαίωνα μέχρι την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, πρέπει η κουβέντα εντός της Αριστεράς να επικεντρωθεί στην αναγκαιότητα χάραξης ενός πολιτικά επικίνδυνου, ανατρεπτικού και νικηφόρου πολιτικού σχεδίου για το φοιτητικό κίνημα, που θα υπερβεί την υπάρχουσα αδυναμία ανάπτυξης μαζικών, ανατρεπτικών, μαχητικών αγώνων ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και την απουσία ενεργούς εμπλοκής των φοιτητών/τριων στις συλλογικές διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων.
Στο πλαίσιο αυτό, στη συζήτηση αποτυπώθηκε έντονα η ανάγκη για πολιτικό επανεξοπλισμό του φοιτητικού κινήματος, με άνοδο της πολιτικοποίησης των αιτημάτων και συνολικοποίηση του αγώνα ενάντια στην αστική πολιτική στην εκπαίδευση. Φορείς του αγώνα αυτού θα είναι οι ίδιοι οι φοιτητικοί σύλλογοι, μέσα από την ανασυγκρότησή τους, με ανοιχτές, εξωστρεφείς πολιτικές διαδικασίες, μαζικές γενικές συνελεύσεις και πολιτική συζήτηση που θα καταλήγει σε κινηματική κλιμάκωση.
Η διαδικασία κατέληξε σε ένα κάλεσμα αγώνα προς τους φοιτητικούς συλλόγους ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, με στόχο να ανοίξει πλατιά η κουβέντα εντός των σχολών σε σχέση με την πάλη για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, αλλά και να προταθεί ένας κινηματικός σχεδιασμός για το επόμενο διάστημα, με κινητοποίηση και παρέμβαση στη Σύνοδο Πρυτάνεων, κινητοποιήσεις στα Ιδρύματα ενάντια στην παράκαμψη του άρθρου 16, δράσεις για τη φοιτητική μέριμνα και την ακρίβεια αλλά και νέους γύρους γενικών συνελεύσεων, καταλήψεων και συντονιστικών.
Ανάγκη για ίδρυση μίας νέας αριστερής αντικαπιταλιστικής συλλογικότητας στα
πανεπιστήμια
Ακόμα η συζήτηση κατέληξε πως υπάρχει ανάγκη για ενιαία πανελλαδική έκφραση του φοιτητικού κινήματος, στο βαθμό που αυτή θα μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματική βούληση και τα αιτήματα των φοιτητών/τριών, γεγονός που απαιτεί ενιαίο πανελλαδικό συντονιστικό φορέα. Ο πυρήνας της λήψης αποφάσεων οφείλουν να είναι οι γενικές συνελεύσεις και τα συντονιστικά γενικών συνελεύσεων (ΣΓΣ), με τη μαζικοποίηση των πρώτων όμως να αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη των δεύτερων — ειδικά αν μιλάμε σε πανελλαδική κλίμακα, γεγονός όπου ειδικά με τους δυσμενείς συσχετισμούς που επικρατούν καθίσταται πρωταρχικός στόχος της επόμενης περιόδου.
Σαφώς, η συζήτηση αυτή για τις μάχες που θα δώσει το φοιτητικό κίνημα το επόμενο διάστημα δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένη από την ανάγκη ανασυγκρότησής του και κυρίως από την ανάγκη για μία άλλη Αριστερά που θα μπορεί να φέρει εις πέρας αυτό το πολιτικό σχέδιο. Στο πλαίσιο αυτό, δεδομένων των παθογενειών και του μη προωθητικού ρόλου της ΕΑΑΚ στο σήμερα, στο κείμενο κατάληξης του Συντονισμού αποτυπώνεται η ανάγκη για ίδρυση μίας νέας αριστερής αντικαπιταλιστικής συλλογικότητας στα πανεπιστήμια: μιας συλλογικότητας που θα παλεύει πολιτικά ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με αντικυβερνητική αντισυνδιαχειριστική πάλη, με δημοκρατική δομή, φυσιογνωμία και λειτουργία, με πανελλαδική εικόνα και έκφραση, ενάντια σε λογικές συνδιοίκησης, ενάντια σε κάθε μορφής διάκριση, που θα παλεύει ενάντια σε κεφάλαιο και ΕΕ, θα υπερασπίζεται τα εργατικά συμφέροντα και θα προασπίζει την αναγκαιότητα ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου. Μία συλλογικότητα που θα συγκροτείται από ένα σχήμα ανά κοινωνικό χώρο, με ανοιχτές , υγιείς και τακτικές πολιτικές διαδικασίες, με έντονο εσωτερικό διάλογο και δημοκρατική διαπάλη.
Αξίζει να σημειωθεί πως –σε παράλληλο χρόνο– διεξήχθησαν παρόμοιες διαδικασίες σε μία σειρά από πόλεις της Ελλάδας.
