▸Η πρόσφατη απόφαση της Ευρωλίγκας να «προφυλάξει» τις ομάδες Μακάμπι και Χάποελ Τελ Αβίβ και Dubai BC, μεταφέροντας τις έδρες τους εκτός Ισραήλ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, παρουσιάζεται ως μέτρο ασφάλειας λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, η στάση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για τα κριτήρια και τις πολιτικές ευαισθησίες της διοργάνωσης. Την ίδια στιγμή που η λίγκα επιδιώκει αύξηση της αξίας της στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ και εξετάζει συνεργασία με το αμερικανικό NBA για τη δημιουργία ενός «NBA Europe», δείχνει να αντιμετωπίζει τα κράτη με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η προστασία ομάδων από κράτη που διαπράττουν συστηματικές επιθέσεις σε αμάχους και πράξεις γενοκτονίας δημιουργεί βαθύ ηθικό και πολιτικό ζήτημα. Όταν η U18 ομάδα μπάσκετ του Άρη αποκλείστηκε στα Εμιράτα εξαιτίας των βομβαρδισμών, δεν υπήρξε αντίστοιχη ευαισθησία. Αντίθετα, οι ισχυροί σύλλογοι των δολοφόνων απολαμβάνουν ειδικής μεταχείρισης, στο όνομα της εμπορικής βιωσιμότητάς της.
Απογοήτευση προκαλούν και οι δηλώσεις – ή μάλλον η σιωπή – του Δημήτρη Ιτούδη, προπονητή της Χάποελ Τελ Αβίβ, ο οποίος όλο το προηγούμενο δεν είχε αρθρώσει λέξη για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, ενώ τώρα βρήκε τη λαλιά του και δεν σταματάει να μιλάει για τον… τρόμο που βίωσε ο ίδιος και οι κάτοικοι του Τελ Αβίβ, λόγω των αντιποίνων του Ιράν.
Στην Ευρωλίγκα η συζήτηση περιορίζεται σε οικονομικούς δείκτες και επενδυτικά πλάνα. Το μπάσκετ μετατρέπεται αποκλειστικά σε επιχειρηματικό σχέδιο και η ηθική διάσταση παραμερίζεται. Η Ευρωλίγκα οφείλει να αποδείξει – αλλά μάλλον δεν μπορεί – ότι οι αξίες που επικαλείται δεν εξαντλούνται σε ισολογισμούς και στρατηγικές συνεργασίες. Διαφορετικά, η αξιοπιστία της θα παραμένει υπό αμφισβήτηση όπως και οι διαιτητικές της επιλογές.
Χριστόφορος Καψάλης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 7 Μαρτίου-8 Μαρτίου 2026
