Αιμιλία Τσαγκαράτου
Η δημοσιοποίηση μιας ακόμη δόσης των «φακέλων Έπστιν» στις ΗΠΑ, πριν από μερικές μέρες, βγάζει στην επιφάνεια όλη τη σήψη του καπιταλισμού και των οικονομικών και πολιτικών του εκπροσώπων. Στις τρείς εκατομμύρια σελίδες, 180.000 φωτογραφίες και 2.000 βίντεο που δόθηκαν στη δημοσιότητα, κυκλοφορούν φρικιαστικές περιγραφές τελετουργικών θυσιών, βασανιστηρίων, σεξουαλικής κακοποίησης γυναικών και παιδιών από τις πιο σκληρά εκμεταλλευόμενες τάξεις, με πρωταγωνιστές δεκάδες ισχυρούς που κατέχουν και διαχειρίζονται τον πλούτο. Ανθρώπους που χαράσσουν πολιτικές και ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, ενώ αλληλοδιαπλέκονται σε ένα φρικαλέο παγκόσμιο δίκτυο. Το Σαλό του Παζολίνι φαίνεται να ωχριά μπροστά σε μια πραγματικότητα που βγάζει μπόχα από παντού. Ψηλά στη λίστα φιγουράρουν ονόματα όπως ο Άντριου Ουίνδσορ της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, ο Μπιλ Κλίντον, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπιλ Γκέιτς, ο Ίλον Μασκ κ.α.
Όσα δημοσιοποιήθηκαν δεν είναι πόρισμα, δεν είναι κατηγορίες, ούτε δικαστική απόφαση. Είναι μια μαζική αποδέσμευση υλικού, μετά από απόφαση του Κογκρέσου των ΗΠΑ, που υπήρχε στα αρχεία των ομοσπονδιακών υπηρεσιών. Μια τεράστια ποσότητα ακατέργαστων πληροφοριών – που ακόμα και έτσι βγήκε αρκετά λογοκριμένο. Η λογική «πλημμυρίζουμε» με πληροφορία, που είναι δύσκολο να αξιολογηθεί από τον κόσμο, έχει και την πλευρά του να «καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά», με τους πραγματικούς ενόχους να μένουν ατιμώρητοι. Να συνηθίζουμε στην μπόχα κλείνοντας τη μύτη, να εξαφανίζονται οι πραγματικές αιτίες όλων αυτών.
Αν κάτι επιβεβαιώνει τα παραπάνω είναι η ίδια η δήλωση του Γενικού Εισαγγελέα των ΗΠΑ: «Δεν μπορώ να μιλήσω για οποιαδήποτε έρευνα, αλλά θα πω το εξής: τον Ιούλιο, το υπουργείο Δικαιοσύνης δήλωσε ότι είχαμε εξετάσει τα «αρχεία Έπστιν» και ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί που να μας επέτρεπε να ασκήσουμε δίωξη σε κανέναν. Στη συνέχεια, δημοσιεύσαμε πάνω από 3,5 εκατομμύρια έγγραφα, τα οποία ολόκληρος ο κόσμος μπορεί τώρα να δει και να διαπιστώσει αν κάναμε λάθος».
«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ πέταξε απλά μερικά εκατομμύρια έγγραφα για να ξεπλύνει τα χέρια της από μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της επιβολής του νόμου στην ιστορία των ΗΠΑ», δηλώνουν εκπρόσωποι οργανώσεων στις ΗΠΑ που ασχολούνται με το θέμα. Σε πολλές περιπτώσεις, αποκρύπτονται τα ονόματα των δραστών ενώ εκθέτονται οι επιζώσες, τα πραγματικά θύματα όλης αυτής της ιστορίας. Είκοσι θύματα σε κοινή τους δήλωση λένε ότι αυτή η «διαφάνεια» τις επανατραυματίζει, ενώ όσοι ωφελήθηκαν ή διευκόλυναν το σύστημα Έπστιν συνεχίζουν να καλύπτονται.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 7-8 Φεβρουαρίου 2026
