Η Βουλγαρία έγινε επισήμως την Πρωτοχρονιά το 21ο μέλος της ευρωζώνης. Σε αντίθεση, όμως, με άλλες χώρες, μαζί και της Ελλάδας, η μετάβαση έγινε χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες. Βλέπετε, η εμπειρία έχει διδάξει τους Βούλγαρους ότι έχουν πολύ περισσότερους λόγους να ανησυχούν – γι’ αυτό και όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι πάνω από το 50% ήταν αντίθετο. Αυτό, όμως, δεν μέτρησε όσο οι ανάγκες της αστικής τάξης της χώρας. Λογικό, καθώς τόσο το ευρώ όσο και η ΕΕ είναι του κεφαλαίου, όχι των λαών.
Στην Παλαιστίνη, η κατοχή δεν τελείωσε
Σε μία ακόμη προκλητική ενέργεια προχώρησε το κράτος-τρομοκράτης του Ισραήλ, απαγορεύοντας τη λειτουργία 37 μη κυβερνητικών οργανώσεων παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, Λωρίδα της Γάζας και Δυτική Όχθη, για να αποδείξει ότι η εκεχειρία ισχύει μόνο στα χαρτιά. Ανάμεσά τους και ορισμένες πολύ γνωστές, όπως ActionAid, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων και άλλες, με την αιτιολογία πως αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τους κανόνες που έχει επιβάλει – δηλαδή, με τον ασφυκτικό έλεγχο εκ μέρους του της ροής της βοήθειας, την οποία έτσι κι αλλιώς αξιοποιεί ως όπλο σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων που την έχουν αδήριτη ανάγκη για να επιβιώσουν. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε, μάλιστα, την έντονη αντίδραση πολλών κυβερνήσεων (Βρετανίας, Γαλλίας, Καναδά, Ιαπωνίας κ.λπ), που με κοινή τους ανακοίνωση προειδοποιούν για τις θανάσιμες επιπτώσεις που μπορεί να έχει για τους Παλαιστίνιους.
Στη Νέα Υόρκη, σήμανε «ώρα Μαμντάνι»
Ο Ζοχράν Μαμντάνι ορκίστηκε δήμαρχος της Νέας Υόρκης και βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τις υποσχέσεις που έδωσε και έκαναν την πλειοψηφία να τον εμπιστευτεί. Ανάμεσά τους, το πάγωμα των ενοικίων και η κατασκευή 200.000 προσιτών κατοικιών την επόμενη δεκαετία, η δωρεάν φροντίδα για παιδιά ηλικίας έως πέντε ετών, οι δωρεάν μετακινήσεις με τα δημοτικά μέσα μεταφοράς και η διεύρυνση του δικτύου διάθεσης τροφίμων σε χονδρική τιμή, οι αυξήσεις φόρων για τους πολύ πλούσιους. Αν και δεν πρόκειται για επαναστατικές θέσεις, ο Μαμντάνι θα αντιμετωπίσει σφοδρή αντίδραση, καθώς το αδηφάγο αμερικανικό κεφάλαιο δεν ανέχεται ούτε καν ψήγματα κοινωνικής πολιτικής. Ο ίδιος, πάντως, διαβεβαίωσε πως αν και έκανε την εκστρατεία του «σε μορφή ποίησης» θα διοικήσει «σε μορφή πρόζας» – ή αλλιώς με πολιτικό ρεαλισμό, όπως υποσχέθηκε και στον Τραμπ κατά την πρόσφατη συνάντησή τους.
Στον πλανήτη, το φυτίλι έχει ανάψει
Σε όποιο σημείο της υδρογείου και αν κοιτάξει κανείς, τα εν ενεργεία και εν δυνάμει πολεμικά μέτωπα είναι παρόντα. Σχεδόν σε όλα δε, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας, η εμπλοκή των ΗΠΑ είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Στη Βενεζουέλα, η ιμπεριαλιστική επέμβαση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη: ο ναυτικός και αεροπορικός κλοιός σφίγγει διαρκώς, ενώ πέρα από τους εγκληματικούς βομβαρδισμούς πλοιαρίων και τις κατασχέσεις τάνκερ, οι Αμερικανοί φέρονται να πραγματοποίησαν και το πρώτο πλήγμα στο έδαφος της λατινοαμερικάνικης χώρας. Στην Ταϊβάν, επίσης, κλιμακώνεται το μπρα-ντε-φερ με την Κίνα, ο πρόεδρος της οποίας διεμήνυσε ότι ο πλήρης έλεγχος του νησιού θα επιτευχθεί, έτσι ή αλλιώς – μάλιστα, λίγες μέρες αφότου η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε πολεμική βοήθεια-ρεκόρ προς το νησί, το Πεκίνο προχώρησε σε μια άσκηση της οποίας το σενάριο προέβλεπε τον πλήρη αποκλεισμό του. Όλα καλά θα πάνε…
