Όλγα Τσάμη*
▸Δεκαεπτά χρόνια αναπληρωτές. Δεκαεπτά χρόνια συνεχούς μετακίνησης, άγχους και αβεβαιότητας. Για δεκαεπτά χρόνια αφήναμε πίσω οικογένειες, φίλους, μαθητές, συναδέλφους, νοικιάζαμε σπίτια, δενόμασταν με τόπους και σχολεία.
Προσφέραμε στο δημόσιο σχολείο, έχοντας τις ίδιες υποχρεώσεις αλλά όχι ίδια δικαιώματα. Ο πολυπόθητος διορισμός το 2020 φάνηκε να σηματοδοτεί το τέλος αυτής της διαδρομής. Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν απλώς η αρχή ενός νέου, εξίσου δύσκολου αγώνα.
Αντί για τη σταθερότητα που περιμέναμε, ακολούθησαν έξι χρόνια έντονης πίεσης, απειλών και διοικητικής αυθαιρεσίας. Δεχτήκαμε εκβιασμούς, πειθαρχικά, μια διαρκή προσπάθεια να λυγίσουμε και να αποδεχτούμε ένα πλαίσιο αξιολόγησης που δεν έχει καμία σχέση με το παιδαγωγικό μας έργο. Κληθήκαμε να αποδείξουμε ξανά την αξία μας, όχι για να βελτιωθεί το σχολείο, αλλά για να εμπεδωθεί ο έλεγχος και η πειθάρχηση.
Υπήρξαν στιγμές που κουραστήκαμε και φοβηθήκαμε. Που αναρωτηθήκαμε αν αντέχουμε άλλο. Αυτό που μας κράτησε όρθιους δεν ήταν ο ηρωισμός, αλλά η συλλογικότητα. Μέσα από τη συλλογική δράση, τη στήριξη του Σωματείου «Ηρώ Κωνσταντοπούλου» και της Επιτροπής Αγώνα, μάθαμε στην πράξη τι σημαίνει να μη μένεις μόνος.
Η έκδοση των διαπιστωτικών πράξεων μονιμοποίησης χωρίς αξιολόγηση από τη Διεύθυνση ΠΕ Δυτικής Αττικής δεν είναι απλώς μια διοικητική πράξη. Είναι μια βαθιά ηθική δικαίωση. Μια ανάσα μετά από χρόνια εξάντλησης. Μια στιγμή που σου θυμίζει ότι δεν πήγαν χαμένα ούτε τα δεκαεπτά χρόνια αναπλήρωσης ούτε τα έξι χρόνια αντίστασης.
Η μονιμοποίηση δεν μας κάνει «βολεμένους». Μας δίνει ανάσα. Μας επιτρέπει να σταθούμε στο σχολείο με μεγαλύτερη σταθερότητα και ευθύνη, να συνεχίσουμε να διδάσκουμε χωρίς τον φόβο πάνω από το κεφάλι μας. Και κυρίως, μας θυμίζει ότι οι αγώνες έχουν αποτέλεσμα.
Ο αγώνας όμως συνεχίζεται. Για όλους τους νεοδιόριστους που αντιστέκονται σε εκβιασμούς, που διώκονται επειδή ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους στην απεργία. Για ένα σχολείο δημόσιο, δημοκρατικό, χωρίς φόβο και τιμωρία. Γιατί η αξιολόγηση και η τρομοκρατία δεν θα περάσουν! Και γιατί, τελικά, όταν στεκόμαστε μαζί, μπορούμε να νικήσουμε!
*Δασκάλα Τμήματος Ένταξης 2ο Δημοτικό Ζεφυρίου
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 24-25 Ιανουαρίου 2026
