Γιώργος Κρεασίδης
\Το Ισραήλ θέλει Ελλάδα και Κύπρο στην περικύκλωση της Τουρκίας
Η επίσκεψη του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισράελ Κατς την Τρίτη, που συνοδεύτηκε από συμφωνίες πολύπλευρης στρατιωτικής συνεργασίας και αγοράς όπλων, έρχεται να σηματοδοτήσει την αναβαθμισμένη σχέση συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ, σε διμερές επίπεδο, αλλά και στα πλαίσια αξόνων με την Κύπρο, καθώς και με τις ΗΠΑ. Αφορά επίσης τους δρόμους ενέργειας, με την ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, αλλά και μεταφορών, με τον διάδρομο Ινδίας, Μ. Ανατολής, Ευρώπης (IMEC) ανταγωνιστικά στον κινέζικο «Δρόμο του Μεταξιού». Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός Τουρκίας-Ισραήλ γίνεται με γοργούς ρυθμούς μια επικίνδυνη εστία έντασης, η συνεργασία δεν είναι μόνο βρόμικη, αλλά και επικίνδυνη.
Ο Ι. Κατς επισκέφτηκε το υπουργείο Άμυνας και κατά την πολύωρη παραμονή του υπογράφτηκαν συμφωνίες, όπου ξεχωρίζει η αγορά του συστήματος πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων PULS κόστους 692 εκατ. ευρώ, μαζί με άλλα τρία αντίστοιχα συστήματα. Κρίσιμη πλευρά της συνεργασίας είναι και οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, με το Πρόγραμμα Διμερούς Αμυντικής Συνεργασίας να προβλέπει 54 «δράσεις» σε Ελλάδα και Ισραήλ, αλλά και η παρουσία Ελλήνων αξιωματικών στο CMCC, το «κέντρο ελέγχου» της εκεχειρίας στη Γάζα.
Την εικόνα ολοκληρώνει αυτό που καταγράφουν δημοσιογραφικές πληροφορίες σαν σύστημα διευκολύνσεων σε μια σειρά από στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα για τον στρατό του Ισραήλ, με χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε μόνιμες στρατιωτικές βάσεις. Βέβαια ο όρος αποφεύγεται καθώς υπάρχουν νομικοί περιορισμοί και όχι μόνο. Ταυτόχρονα δοκιμάζονται αντιδράσεις με ελεγχόμενες πληροφορίες σε ισραηλινά ΜΜΕ για τη συγκρότηση κοινής «δύναμης ταχείας επέμβασης».
Η κυβέρνηση προχωρά σε νέες πανάκριβες αγορές ισραηλινών όπλων της γενοκτονίας
Το Ισραήλ δεν κρύβει την βαθύτερη στόχευσή του για τον προσεταιρισμό της ελληνικής πλευράς σε αντίθεση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη που κρατάει χαμηλούς τόνους. Το δείχνουν οι αναφορές του Ι. Κατζ, μπροστά σε ένα σιωπηλό Δένδια, έμμεσα, αλλά σαφώς, στην Τουρκία και τις βλέψεις της για ρόλο περιφερειακής υπερδύναμης στην περιοχή καθώς και πρωτοβουλίες που παίρνει όπως αυτές τις μέρες στη Συρία υπέρ του νέου καθεστώτος υπό τον τζιχαντιστή Αλ Σάρα και κατά των Κούρδων στη Ροζάβα.
Το Ισραήλ προσπαθεί επίσης να ενταχθεί στο σύστημα συμμαχιών του και η Κύπρος, με πρόσφατο ορόσημο την Τριμερή Σύνοδο Κορυφής Μητσοτάκη, Χριστοδουλίδη, Νετανιάχου στις 22 Δεκέμβρη στο Ισραήλ, αλλά και τη συνάντηση εργασίας των στρατιωτικών επιτελείων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στη Λευκωσία τις επόμενες μέρες.
Η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ που είναι πολύπλευρη, στρατιωτική, πολιτική και οικονομική, έχει βαθύνει σε πρωτόγνωρο βαθμό από την ΝΔ, αλλά έχει καλλιεργηθεί από όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας, ενώ γνωρίζει πρωτοφανή συναίνεση στο πολιτικό σύστημα, σε μεγάλη απόσταση με την κοινωνία που δείχνει μια πολύμορφη αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Στην εξέλιξη αυτή όμως τον τόνο δίνει η επιθετικότητα του Ισραήλ που μιλάει για «ΝΑΤΟ της Μεσογείου»! Επιδιώκει ουσιαστικά τη σύγκρουση με την Τουρκία, θεωρώντας ότι μπορεί να πετύχει τους στόχους του, μετά τα πλήγματα που έχει πετύχει, με τις πλάτες των ιμπεριαλιστών, σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, του Λιβάνου αλλά και του Ιράν. Αυτά τα δεδομένα προκαλούν μια ορισμένη «αμηχανία» στην ελληνική άρχουσα τάξη, καθώς βλέπει ότι τα «ήρεμα νερά» που επιδιώκει στο Αιγαίο ταράζονται, δεδομένου ότι το Ισραήλ επιδιώκει να εντάξει τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό και την Κύπρο σε ένα σχέδιο περικύκλωσης της Τουρκίας.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 24-25 Ιανουαρίου 2026
