Πολλά είναι αυτά που βγαίνουν σχετικά με το τι προηγήθηκε της γκανγκστερικής επιδρομής των ΗΠΑ στο Καράκας. Τα περισσότερα συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι οι Αμερικανοί είχαν εδώ και καιρό μυστικές επαφές τόσο με τη νυν «μεταβατική» πρόεδρο, Ντέλσι Ροντρίγκες όσο και με τον ισχυρό υπουργό Εσωτερικών, Ντιοσδάδο Καμπέγιο, που φέρεται να μην είχαν αντίρρηση στην απομάκρυνσή του.
Βενεζουέλα: Κουμάντο ΗΠΑ στο πετρέλαιο
Το είπαν και το κάνουν οι Αμερικανοί και ο Τραμπ, χωρίς να χάνουν χρόνο. Μετά την απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του, η διαχείριση του πετρελαίου που αντλείται από τα πλούσια κοιτάσματα της Βενεζουέλας έχει ουσιαστικά περάσει πλήρως στα χέρια τους. Όσες ποσότητες δεν τους εκχωρούνται απευθείας, τις κατάσχουν μαζί με τα τάνκερ που τις μεταφέρουν και στη συνέχεια τις διοχετεύουν στις αγορές, πληρώνονται γι’ αυτές και δίνουν στη χώρα ό,τι νομίζουν, αφού παρακρατούν τα «δικαιώματα». Το πιο ανησυχητικό και προβληματικό, όμως, είναι ότι η Ντ. Ροντρίγκες προωθεί ταχύτατα νόμο ο οποίος πρακτικά αναιρεί την εθνικοποίηση του κλάδου που είχε γίνει μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ούγκο Τσάβες και δίνει στους ξένους ομίλους πλήρη ελευθερία – σε συνεργασία ή μη με την κρατική PDVSA, που αποτελούσε πάντα προπύργιο του βενεζουελάνικου κεφαλαίου.
Ιράν: Εύθραυστη ηρεμία, κοινωνία που βράζει
Εύθραυστη και επιφανειακή ηρεμία δείχνει να επικρατεί εδώ και μία περίπου εβδομάδα στους δρόμους της Τεχεράνης και άλλων πόλεων του Ιράν. Οι μαζικές διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις του καθεστώτος έχουν κοπάσει, ενώ οι πληροφορίες για τον αριθμό θυμάτων και συλληφθέντων παραμένουν συγκεχυμένες (το υπουργείο Εσωτερικών, πάντως, έκανε λόγο για 3.117 νεκρούς) – και σίγουρα, προέρχονται και από τις δύο πλευρές. Οι ενδείξεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα πως η εμπλοκή ΗΠΑ, Ισραήλ και οπαδών του Σάχη, όχι μόνο με δηλώσεις αλλά και «επί του εδάφους», ήταν τόσο προκλητική ώστε έκανε πολλούς να κάνουν ένα βήμα πίσω, καθώς δεν ήταν σαφές πλέον γιατί αγωνίζονταν και ποιες θα ήταν οι συνέπειες. Η ακρίβεια, η καταστολή, ο σκοταδισμός και η εκμετάλλευση εξακολουθούν, όμως, να παραμένουν εκεί – όπως και η οργή, που περιμένει την επόμενη ρωγμή.
Πορτογαλία: Ακροδεξιά επίδειξη δύναμης
Μπορεί ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών, με το 31,1% που συγκέντρωσε, να αναδείχθηκε καθαρός νικητής στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Πορτογαλίας, που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή, ωστόσο η παρουσία στον δεύτερο γύρο του επικεφαλής του ακροδεξιού Chega, Αντρέ Βεντούρα, είναι ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός. Το 23,5% των ψήφων που διασφάλισε δεν είναι απλώς το καλύτερο ποσοστό του κόμματος σε οποιαδήποτε αναμέτρηση από την ίδρυσή του, πριν επτά χρόνια και πολύ κοντά στο 28,8% των βουλευτικών εκλογών του περασμένου Μαΐου, αλλά αποδεικνύει ότι η Ακροδεξιά έχει αρχίσει να αποκτά βαθιές ρίζες και στην Ιβηρική, όπου επίσης τείνει να γίνει ο βασικός εκφραστής του πιο αντιδραστικού τμήματος της αστικής πολιτικής και της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή, άλλωστε, το όμορο ισπανικό Vox ακολουθεί σταθερά ανοδική πορεία και κινείται πλέον κοντά στο 20%.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 24-25 Ιανουαρίου
