Δημήτρης Τζιαντζής
Παρουσίαση κόμματος και όχι βιβλίου έκανε τελικά την Τετάρτη το βράδυ ο Αλέξης Τσίπρας στο θέατρο Παλλάς. Μίλησε για την οικοδόμηση και τις «διαδικασίες επανίδρυσης και ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου». Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στο στόχο για «μια μεγάλη, πολύχρωμη, κινηματική, αλλά προγραμματικά συμπαγής και αποφασισμένη προοδευτική παράταξη, ικανή να αγκαλιάσει όλους τους αριστερούς, δημοκρατικούς, ευαίσθητους πολίτες. Ώστε να καταφέρει να διεκδικήσει με αξιώσεις την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου μετά τις επόμενες εκλογές»..
Όπως γίνεται φανερό ο «οδικός χάρτης» της ίδρυσης του νέου κόμματος δημιουργεί νέα δεδομένα στα θραύσματα του πρώην και νυν ΣΥΡΙΖΑ που την Τετάρτη το βράδυ συνωστίστηκαν στον εξώστη του Παλλάς, δηλώνοντας την προθυμία τους να παίξουν ρόλο στο νέο εγχείρημα. Εκεί Σωκράτης Φάμελλος, Αλέξης Χαρίτσης και Πέτρος Κόκκαλης άκουσαν σκυθρωποί και προφανώς ενοχλημένοι τον πρώην αρχηγό τους να αναφέρεται σε αυτούς που «θέλουν να είναι πρώτοι στο χωριό» εγκλωβισμένοι στην «αυταρέσκεια και την ιδιοτέλεια».
Ήδη εκατοντάδες στελέχη από τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ που έδωσαν το παρών ετοιμάζονται να «αλλάξουν βάρκα», με τον Αλέξη Τσίπρα ωστόσο να προειδοποιεί ότι «τα ρεζερβέ να τα ξεχάσουν» και πως μόνο αυτός θα αποφασίσει ποιοι θα «ταξιδέψουν πρώτη θέση».
Ανάμεσα στα άλλα, ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι το παλιό πολιτικό σύστημα είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης λες και ο ίδιος έπαψε να είναι μέρος αυτού του σάπιου συστήματος επειδή παραιτήθηκε από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πριν δύο μήνες!
Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα ήταν σε σχεδόν προεκλογικό εκλογικό τόνο με ψήγματα από την παλιά ρητορική που τον ανέδειξε αλλά σε ακόμα πιο «συστημικό» πλαίσιο. Ανάμεσα στα άλλα, αναφέρθηκε στην ανεξέλεγκτη «κερδοσκοπική» ασυδοσία συμφερόντων και τραπεζών. Ωστόσο, η ομιλία του δεν είχε καμιά αναφορά ενάντια στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, του ληστρικού χρηματιστηρίου της ενέργειας. Καμία αυτοκριτική για τις πολιτικές που έστρωσαν το δρόμο να κυριαρχήσει πολιτικά ο Μητσοτάκης για μια οκταετία.
Στην πράξη ο Α. Τσίπρας θεωρεί ότι η σημερινή «κλεπτοκρατία» του ΟΠΕΚΕΠΕ και της «Φεράρι» αποτελεί μια εκτροπή από τον «δημοκρατικό καπιταλισμό» τον οποίο ευαγγελίζεται. Κάλεσε τους πολίτες «να μοιραστούμε δίκαια τα βάρη για την αναγέννηση της πατρίδας» με τους πλούσιους να δίνουν περισσότερα με μια «πατριωτική εισφορά σε ειδικό κλειστό λογαριασμό» χωρίς να ξεκαθαρίσει αν αυτή θα δίνεται εθελοντικά ή υποχρεωτικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, μίλησε για «ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, που να λειτουργεί με κανόνες, αξιοκρατία, δικαιοσύνη και διαφάνεια», καθώς και για «ένα κοινωνικό κράτος για να επουλώσει την τραυματισμένη συνοχή της κοινωνίας».
Επανέλαβε ότι η «πατρίδα» (λέξη κλειδί), χρειάζεται άμεσα «ένα σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας». Βέβαια, μεγαλύτερο δημοκρατικό σοκ από την αγνόηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος του 2015 δύσκολα να επαναλάβει στην καριέρα του ο πρώην πρωθυπουργός. Το μόνο σαφές στην ομιλία ήταν η ανάγκη «εναλλακτικής προοπτικής στον τόπο» για να φύγει η «κυβέρνηση της Δεξιάς». Αυτό που δεν εξήγησε είναι πώς μπορεί ο ίδιος να αποτελέσει αυτή την εναλλακτική όταν ηττήθηκε σε τέσσερις διαδοχικές αναμετρήσεις από το 2019 μέχρι το 2023 και τι άλλαξε από τον διασυρμό του 17,8% που τον οδήγησε στην παραίτηση.
Παρά τις αναφορές σε «πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης», γίνεται σαφές ότι το νέο εγχείρημα βασίζεται στο αντιδραστικό μεταδημοκρατικό μοντέλο. Σε αυτή την «μεταπολιτική» που επικράτησε στην Ιταλία και τη Γαλλία αντί για κόμματα με ιστορία, συλλογικά όργανα και σταθερή οργανωτική δομή, εμφανίζονται προσωποπαγή μορφώματα χτισμένα γύρω από ένα άτομο και το ατομικό του αφήγημα. Παρά την προκλητική ώθηση στο κόμμα Τσίπρα από μιντιακά συγκροτήματα, όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το νέο εγχείρημα θα καταφέρει να αποτελέσει την κύρια εναλλακτική του συστήματος.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Δεκεμβρίου
