Μπάμπης Συριόπουλος
Η Μαρία Καρυστιανού τη βδομάδα που μας πέρασε με αλλεπάλληλες συνεντεύξεις και δηλώσεις προανάγγειλε τη δημιουργία με τη συμμετοχή της ενός «κινήματος» – κόμματος «γιατί πρέπει να έχουμε κάτι να ψηφίσουμε, μία εναλλακτική». Πρόσθεσε επίσης: «Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με κανένα από τα προηγούμενα πολιτικά κόμματα. Οτιδήποτε έχει ακουμπήσει το παλιό σύστημα, δεν μας αφορά. Πόσο μάλλον ο κύριος Τσίπρας που ήταν πρωθυπουργός». Η Καρυστιανού μιλάει για ένα «κίνημα που θα αποτελείται από πολίτες μη εμπλεκόμενους σε πολιτικά κόμματα που έχουν τη γνώση, τη διάθεση, το όραμα, τη ψυχή».
Τέσσερα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών διαχώρισαν τη θέση τους από τις κινήσεις της Καρυστιανού. Οι Παύλος Ασλανίδης (αντιπρόεδρος), Ελένη Βασάρα (γραμματέας), Βασίλης Παυλίδης και Αναστάσιος Ταχμαζίδης τονίζουν πως οι ενέργειες της Μ. Καρυστιανού «είναι προσωπικές της επιλογές» και «δεν αποτελούν προϊόν συλλογικής συζήτησης και αποφάσεων του ΔΣ». «Ως Σύλλογος παραμένουμε προσηλωμένοι στον αγώνα που δίνουμε ως γονείς και συγγενείς των θυμάτων για την αποκάλυψη όλων των πλευρών του εγκλήματος των Τεμπών και την τιμωρία όλων των υπευθύνων όσο ψηλά και αν βρίσκονται», υπογραμμίζουν, σημειώνοντας πως έχουν απέναντί τους «όλο τον κυβερνητικό μηχανισμό».
Ο λόγος που εκφράζει ειδικά το τελευταίο διάστημα η Μαρία Καρυστιανού συναντιέται με τη λογική της «μεταπολιτικής» με αφηρημένα συνθήματα και ηθικές επαγγελίες, εστίαση στα πρόσωπα και στους ηγέτες. Η «μεταπολιτική» είναι στον πυρήνα της δεξιά πολιτική, κινείται ανάμεσα στις 50 αποχρώσεις του γκρι. Αναφορές στην πατρίδα γενικά, στη θρησκεία και στο δίκαιο της ΕΕ, που πυκνώνουν στον λόγο της Μ. Καρυστιανού, δεν συμβάλλουν στη μεγάλη υπόθεση της δικαίωσης για το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και γενικότερα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 20-21 Δεκεμβρίου
