Μιχάλης Παπαμακάριος
Η παράσταση Le passeport είναι ένα από τα διαμάντια της φετινής θεατρικής σαιζόν. Το έργο του Γάλλου δημιουργού Pierre Βourgeade εκτυλίσσεται στα σύνορα Ρωσίας – Πολωνίας το 1896 εν μέσω του αυταρχικού τσαρικού καθεστώτος
Στην παράσταση παρακολουθούμε τη Ναταλία (Έλενα Αρβανίτη) που έχει περάσει 25 χρόνια, σχεδόν τη μισή της ζωή, περιμένοντας το διαβατήριο ώστε να περάσει στη Πολωνία. Το διαβατήριο αποτελεί το μέσο φυγής και αναζήτησης μιας καλύτερης ζωής και η Ναταλία ζει με την ελπίδα και την αναμονή όλα αυτά τα χρόνια. Από την άλλη ο Φεντόρ (Νίκος Ποριώτης) είναι ο αρμόδιος υπάλληλος της κρατικής υπηρεσίας του τσάρου, υπεύθυνος για τη παράδοση των διαβατηρίων και θεματοφύλακας του νόμου. Ωστόσο, η σχέση των δύο αυτών προσώπων είναι κάτι παραπάνω από υπηρεσιακή, βαρύνεται από τη σκιά μιας πιθανής σχέσης του παρελθόντος η οποία παίζει το ρόλο της στην εξέλιξη της αφήγησης.
Το έργο του Βourgeade, παρότι μας μεταφέρει σε παρελθοντικό χρόνο, είναι ένα έργο για το σήμερα. Αναδεικνύει τόσο την ακαμψία του κρατικού αυταρχισμού και της γραφειοκρατίας που τον υπηρετεί όσο και τη φυγή από έναν τόπο που σε καταδυναστεύει. Πολύ περισσότερο αναδεικνύει τη σχεδόν θεϊκή παραδοχή αυτού που υπάρχει «γιατί αλλιώς θα καταρρεύσει ο κόσμος». Ο Φεντόρ υπηρετεί και υπερασπίζει το TINA της εποχής του που θα ανατραπεί 21 χρόνια αργότερα από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Η ιστορία όμως εξελίσσεται μέσα από απρόοπτα και ανατροπές, όπως και η ίδια η ζωή άλλωστε οδηγώντας τα πράγματα σε ένα εκρηκτικό φινάλε.
Οι δύο ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί. Η Έλενα Αρβανίτη τόσο με τη κινησιολογία της σε μια σκηνή με περιορισμένες δυνατότητες χώρου, αλλά κυρίως με την εκφραστική γκάμα με την οποία δουλεύει το πρόσωπό της μας δίνει το χαρακτήρα και την κατάσταση της Ναταλίας, ενός ανθρώπου ταλαιπωρημένου που αγωνιά για το αύριο, τσαλαπατημένου από το καθεστώς. Ο Νίκος Ποριώτης αποδίδει φοβερά τον άκαμπτο γραφειοκράτη που συνδυάζει τη συντήρηση και την υποταγή με τον ωφελιμισμό, ένα ανθρωπάκι, δουλικό γρανάζι του συστήματος και ταυτόχρονα φόβος και τρόμος για τους απλούς ανθρώπους που η ζωή τους εξαρτάται από την «καρέκλα» του.
Πέρα από το περιεχόμενο του έργου, ιδιαίτερη εμπειρία αποτελεί και ο χώρος. Το «Θέατρό μας» είναι μια μικρή υπόγεια σκηνή 30 θέσεων κάτω από το φούρνο «Μαμά Ψωμί» στο Κουκάκι. Υπεύθυνη του χώρου (θέατρο και φούρνος) είναι η Ραλλού Μιχαλοπούλου, η οποία είναι ο άνθρωπος πίσω από τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία και την επιμέλεια μουσικής και κίνησης και συνολικά ο κινητήριος μοχλός αυτής της θεατρικής σκηνης. Τελικά η τέχνη μπορεί να ανθίσει και στο υπόγειο ενός φούρνου αρκεί να υπάρχουν δημιουργικοί άνθρωποι.
Η μετάφραση είναι της Λουϊζας Μητσάκου και οι παραστάσεις θα συνεχιστούν όλα τα Σάββατα μέχρι τις 10 Ιανουαρίου. Σπεύσατε…
Συντελεστές
Ηθοποιοί: Έλενα Αρβανίτη Νίκος Ποριώτης
Σκηνοθεσία: Ραλλού Μιχαλοπούλου
Μετάφραση: Λουϊζα Μητσάκου
Κοστούμια: Μάρκελλος Πολυδώρου
Σκηνογραφία, επιμέλεια μουσικής και κίνησης: Ραλλού Μιχαλοπούλου
Φωτισμοί : Ιωάννα Αθανασίου, Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνογράφου: Νεκταρία Αλειφεροπούλου
Φροντιστήριο, ζωγραφική στον τοίχο: Kjaersty Aandahl
Τεχνική επεξεργασία μουσικής: Γιώργος Στεφανακίδης
Ηχογραφημένο στιγμιότυπο: Γιώργος Γκάτζιος
Τεχνική επεξεργασία μουσικής: Γιώργος Στεφανακίδης
Τεχνικός ήχου και φωτισμού: Άθως Γκάτζιος
Φωτογραφίες: Eric Giovon
Σχεδιασμός αφίσας: Ευάγγελος Κασσαβέτης
Ευχαριστούμε τον Τάκη Καμπύλη, τον Γιώργο Γκάτζιο και όσους βοήθησαν σιωπηλά
για την πραγματοποίηση της παράστασης.
Μια παραγωγή της εταιρείας Θέατρο ΜΑΣ
