Ντίνα Ρέππα
Εν μέσω αγροτικού ξεσηκωμού, αντί για εργατικά μπλόκα παντού, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑΡ δείχνουν εκλογές και το ΚΚΕ αποκλιμακώνει
Ματωμένος αντιλαϊκός προϋπολογισμός, προώθησης της πολεμικής οικονομίας, χαρακτηρίστηκε ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση για το 2026. Τις μέρες που ψηφιζόταν, η Ελλάδα ολόκληρη σειόταν από τα μαζικά και μαχητικά μπλόκα της μικρομεσαίας αγροτιάς, ενώ ο εργατόκοσμος κι η νεολαία δυσανασχετούν από την εκθετική αύξηση της φτώχειας, της ακρίβειας, των ενοικίων, καθώς και την εντατικοποίηση της εργασίας. Σε αυτό ακριβώς το τοπίο, με την κυβερνητική πολιτική να δυσκολεύεται να βρει κοινωνική νομιμοποίηση και με ανοιχτό το αίτημα της ανατροπής της, οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής ριζοσπαστικής αντιδιαχειριστικής αριστεράς κατέθεσαν σε δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα πρόταση για 24ωρη απεργία για τις 16 Δεκέμβρη, ημέρα ψήφισης του προϋπολογισμού με στόχο τη συνέχιση και την κλιμάκωση.
Η πρόταση αυτή κατατέθηκε αρχικά στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ και στα πρωτοβάθμια σωματεία του δημοσίου τομέα, καθώς και στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας και σε σωματεία του ιδιωτικού τομέα. Σημαντική στην κατεύθυνση αυτή ήταν και η σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Σωματείου Εργαζομένων στη ΦΑΓΕ, της ΕΛΜΕ Λιοσίων, Ζεφυριού, Φυλής και της ΕΛΓΟ Δήμητρα.
Η πολιτική συγκυρία και ο τρόπος με τον οποίο χάραξαν την ταχτική τους οι πολιτικές δυνάμεις είναι αποκαλυπτικός της γραμμής τους στην περίοδο. Πρώτα και κύρια η ΓΣΕΕ και ο κυβερνητικός κρατικός συνδικαλισμός των παρατάξεων που αναφέρονται σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, σφύριξε αδιάφορα στο κορυφαίο ζήτημα του προϋπολογισμού και ανέπτυξε όλη τη ρητορική του γύρω από την εκλογική αλλαγή.
Αλλά και το ΠΑΜΕ και η παράταξη του ΚΚΕ, από αρχές Δεκέμβρη, εν μέσω αγροτικών μπλόκων, πρότεινε παντού απογευματινό συλλαλητήριο για τις 16 Δεκέμβρη χωρίς να θέτει ζήτημα πανεργατικού ξεσηκωμού. Με την πρόταση του αυτή καθόριζε και το όριο της αντιπαράθεσης. Ένα απογευματινό συλλαλητήριο δεν αποτελεί φυσικά αγωνιστικό σχέδιο αντεπίθεσης στην κυβερνητική πολιτική.
Οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν πλήρως τις παραπάνω πολιτικές εκτιμήσεις.
Μετά την σθεναρή άρνηση στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ όλων των δυνάμεων πλην Παρεμβάσεων και ΕΑΣ να ψηφίσουν 24ωρη απεργία και η επιλογή της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ να μεταθέσει το ζήτημα στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, πάρθηκε σε αυτό απόφαση 24ωρης απεργίας για τις 16 Δεκέμβρη. Η πρόταση ψηφίστηκε από Παρεμβάσεις, ΔΑΣ, Συνδικαλιστική Ανατροπή και ΕΑΣ ενώ οι υπόλοιπες δυνάμεις (ΔΑΚΕ-ΝΔ/ΔΗΣΥΠ-ΠΑΣΟΚ/ΕΑΕΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΑΡ) πρότειναν στάση εργασίας.
Τους διθυράμβους, ότι η αλλαγή στο τιμόνι της ΑΔΕΔΥ με την πρωτιά της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ συνοδεύτηκε από την ψήφιση της απεργίας, ακολούθησε το ροκάνισμα της απεργίας και πολιτικές επιλογές που ακουμπούν τα όρια της απεργοσπασίας.
Αντί, όπως θα ήταν το αναμενόμενο, να επιδιωχθεί να μετατραπεί από πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία σε πανεργατική, με τη μέθοδο που ακολουθήθηκε στις 14 Οκτώβρη (εργατικά κέντρα, συνδικάτα, ομοσπονδίες), έγινε το αντίθετο. Παντού το ΠΑΜΕ μετέτρεψε την 24ωρη απεργία σε απογευματινό συλλαλητήριο και έβαλε μαϊμού απογευματινές στάσεις εργασίας 17:00-21:00 (!!!) με χαρακτηριστική την απόφαση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά όπου έχει πλειοψηφία. Το ΠΑΜΕ λειτούργησε με πρωτοφανή πολυδιάσπαση και κατακερματισμό ακόμα και στις μορφές, που όμως όλα συμπυκνώθηκαν στην πολιτική γραμμή αποφυγής της κλιμάκωσης και της γενίκευσης της σύγκρουσης. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αυτή η γραμμή με διαφορετικό τρόπο. Γιατί την ώρα που το εργατικό κίνημα και οι αγωνιστικές ταξικές δυνάμεις οφείλουν και μπορούν να οξύνουν την αντιπαράθεση με αυτή την πολιτική, την ώρα της ανάγκης πανεργατικού μετώπου ώστε να παραλύσει όλη η χώρα και να δεχτεί χτύπημα όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά και η κερδοφορία του κεφαλαίου, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ψήφισαν 24ωρη μόνο στο δημόσιο, στην ΑΔΕΔΥ και πουθενά αλλού. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχώρησαν σε πρωτοφανή άρνηση απεργιακών συγκεντρώσεων, υπονομεύοντας την ίδια τη συμμετοχή στην απεργία και υπηρετώντας τον κομματικό σχεδιασμό των απογευματινών συλλαλητηρίων. Επέλεξαν σε μια κρίσιμη συγκυρία όπου η κοινωνία είναι καζάνι που βράζει, να αποφύγουν να γίνει πράξη το σύνθημα ΜΠΛΟΚΑ ΠΑΝΤΟΥ, την εισβολή του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο.
Πάντως, σε αρκετές πόλεις -Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πρέβεζα, Κομοτηνή, Ξάνθη, Καβάλα, Κέρκυρα, Καρδίτσα, Χανιά, Ρέθυμνο και σε πολλές ακόμη- με τη συμβολή των Παρεμβάσεων, πραγματοποιήθηκαν απεργιακές πρωινές συγκεντρώσεις.
Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο ζήτημα η συσπείρωση με πιο μόνιμα χαρακτηριστικά ταξικών σωματείων, επιτροπών αγώνα και αγωνιστών/στριών και η πραγματοποίηση νέας σύσκεψης που έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Γενάρη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 20-21 Δεκεμβρίου
