Αγωνιστές αγρότες και παραγωγοί μιλούν στο Πριν από τα μπλόκα και τις συγκεντρώσεις σε Ορεστιάδα, Καλπάκιο και Κρήτη
Επιμέλεια: Θεοπίστη Καπέτα, Γιώργος Κώνστας
Ηλίας Αγγελακούδης
Πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Ορεστιάδας
Η τοπική κοινωνία είναι στο πλευρό μας
Το Ορμένιο είναι ένα πολύ βασικό σημείο διέλευσης φορτηγών από και προς την Βουλγαρία, άρα και σημαντικός κόμβος για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές. Γι’ αυτό και εμείς, στα πλαίσια του αγώνα μας, κλείνουμε κάθε μέρα τον δρόμο για περίπου 10 με 12 ώρες. Μαζευόμαστε περίπου με 350-400 τρακτέρ, αλλά σχεδόν καθημερινά έρχεται και άλλος κόσμος να μας συμπαρασταθεί. Είναι σημαντικό ότι έχουμε το σύνολο της τοπικής κοινωνίας στο πλευρό μας, καθώς η περιοχή μας είναι καθαρά αγροτική. Η οικονομία στηρίζεται πάνω στον πρωτογενή τομέα. Η κατάρρευση των τιμών, όσα έχουν συμβεί με τις επιδοτήσεις, αλλά και η γενικότερη αγροτική πολιτική που εφαρμόζεται έχει γονατίσει την τοπική οικονομία. Δεν μας έβγαλε στον δρόμο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι όμως αυτό που μας έχει εξοργίσει. Γιατί τα προβλήματα που έχουμε είναι δυστυχώς άλυτα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και κάθε χρόνο αυξάνονται.
Δεν έχουμε βγει στους δρόμους για να κάνουμε επαναστατική γυμναστική, αλλά για επιβίωση. Οι αγρότες δεν θα μπορέσουν να καλύψουν πολλές από τις υποχρεώσεις τους, όταν είναι όλη μέρα στα μπλόκα. Και όμως συνεχίζουν! Ειδικά όσο βλέπουμε ότι η κυβέρνηση μάς κοροϊδεύει στη κυριολεξία ή προσπαθεί να το διαχειριστεί με επικοινωνιακό τρόπο χωρίς να μπει στην ουσία κανενός προβλήματος. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι θα συνεχίσουν να βγαίνουν στους δρόμους, δύσκολα θα καταλαγιάσει η κατάσταση αν δεν αλλάξει όλος ο χάρτης της υπαίθρου. Παράλληλα, μέσα στη συζήτηση για τον πρωτογενή τομέα πρέπει να βάλουμε και το δημογραφικό, καθώς τα τελευταία 30 χρόνια έχει μειωθεί ο αγροτικός πληθυσμός. Τα χωριά του βορείου Έβρου αυτά τα χρόνια έχουν χάσει το 40% του πληθυσμού τους. Σχεδόν έχουν γίνει χωριά φαντάσματα, χωρίς καμιά δραστηριότητα πλέον. Είναι μόνο κάποιοι συνταξιούχοι που κατοικούν σε κάποια από αυτά, χωρίς να υπάρχει καμία πρόσβαση σε νοσοκομεία, ιατρεία και σχολεία.
Μιχάλης Τζίμας
Κτηνοτρόφος, Γιάννενα/μπλόκο Καλπακίου
Καμία κόπωση, συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη
Η συμμετοχή στα μπλόκα είναι μαζική και ολοένα μεγαλώνει, ο κόσμος είναι πραγματικά αποφασισμένος. Οι κινητοποιήσεις αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Πρέπει αυτή τη φορά το μαχαίρι να φτάσει ως το κόκκαλο. Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ κρίσιμο να υπάρξει πανελλαδικά σωστή διαχείριση του αγώνα, ο οποίος πλέον έχει λάβει άλλες διαστάσεις. Στις 16 Δεκεμβρίου γίνεται προσπάθεια να υπάρξει μια μεγάλη πανηπειρωτική κινητοποίηση και έπειτα καθημερινά να γίνεται εκτίμηση για το πώς πρέπει να συνεχίσουμε. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία κόπωση γιατί υπάρχει διάθεση να συνεχίσουμε μέχρι τέλους, μέχρι τη νίκη.
Αντώνης Παπαγιαννάκης
Επαγγελματίας μελισσοκόμος, Κρήτη
Ξεχειλίζει η οργή, χρειάζεται ενωτικός αγώνας\\
Επαγγελματίας μελισσοκόμος, ο Αντώνης Παπαγιαννάκης βρίσκεται πάντα στα μέτωπα του αγώνα σε κάθε αγροτική κινητοποίηση, το ίδιο και αυτές τις ημέρες. «Υπάρχει μια ευρύτερη φτωχοποίηση του πληθυσμού, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αγοράσει αρκετά προϊόντα, όπως για παράδειγμα το μέλι που παράγω ή και το ελαιόλαδο το οποίο παρότι πουλιέται πολύ φτηνά από τον παραγωγό, ο καταναλωτής το αγοράζει σε πολύ πιο ακριβή τιμή. Η οργή των παραγωγών ξεχείλισε για το θέμα των επιδοτήσεων και των σκανδάλων γύρω από αυτές, γι’ αυτό και οι κινητοποιήσεις έβγαλαν τον κόσμο της υπαίθρου έξω, κτηνοτρόφους, αγρότες, μελισσοκόμους, αλιείς. Τους περισσότερους μάλιστα από αυτούς θα τους κατατάσσαμε στον συντηρητικό χώρο, ίσως είναι πρώτη φορά στη ζωή τους που συμμετέχουν σε τέτοιες κινητοποιήσεις βρισκόμενοι απέναντι στα σώματα καταστολής», αναφέρει.
Ειδικά σε ότι έχει να κάνει με την Κρήτη, παρατηρεί πως «διαπιστώνουμε αυτές τις ημέρες να “παραμυθιάζονται” κάποιοι αγροτικοί-κτηνοτροφικοί σύλλογοι από τον περιφερειάρχη και να πηγαίνουν να κάνουν διάλογο με τους υπουργούς της κυβέρνησης. Και στην Κρήτη ο αγροτικός κόσμος είναι διασπασμένος. Είναι η γνωστή παθογένεια που τροφοδοτείται από τους κομματικούς μηχανισμούς. Υπάρχουν εκείνοι που είναι σταθερά απέναντι στην ΕΕ και άλλοι που απλά θέλουν να πληρωθούν τις επιδοτήσεις τους. Γι’ αυτό και στα Χανιά έχουμε δύο διαφορετικές διαμαρτυρίες».
Για τα γεγονότα στο αεροδρόμιο των Χανίων, ο μελισσοκόμος τονίζει πως οι διαμαρτυρόμενοι κτηνοτρόφοι «θέλησαν απλά να φτάσουν στην είσοδο του αεροδρομίου, αρνήθηκε η αστυνομία και όταν δέχθηκαν απρόκλητα τα δακρυγόνα και τις βομβίδες κρότου-λάμψης, ευρισκόμενοι στο πεδίο τους, στο τερέν τους, στα χωράφια αριστερά και δεξιά του δρόμου, ξέσπασαν την οργή τους, σπάζοντας ένα περιπολικό».
Καταλήγοντας, ο Αντώνης Παπαγιαννάκης υποστηρίζει πως «ο αγώνας όσο πιο ενωτικός είναι, τόσο πιο πολλά αποτελέσματα θα φέρει! Μόνο αγώνας απέναντι σε αυτούς που πλουτίζουν σε βάρος των ολίγων. Δεν υπάρχει σχέδιο να εξαλειφθεί η γεωργία, αλλά σχέδιο να περάσει η γη σε λιγότερα χέρια, γιατί έτσι κατά το σύστημα θα είναι πιο ανταγωνιστικός ο τομέας. Όμως, στην Κρήτη ειδικά, αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί ο κλήρος είναι πολύ μικρός, ένας μεγάλος αγρότης εδώ έχει 20 στρέμματα γης, στη Θεσσαλία κανείς δεν μπορεί να ζήσει με 20 στρέμματα».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 13-14 Δεκεμβρίου
Σουαγίπ Τσετίν: Σε Ελλάδα και Τουρκία, αγώνας κόντρα στα μονοπώλια
