Γεράσιμος Λιβτισάνος
Η ασυνήθιστη… ανησυχία του Κώστα Τασούλα για το τι θα βγάλουν οι επόμενες κάλπες
Ένα πολιτικό παιχνίδι -που θα κρατήσει καιρό- με επίκεντρο τον «κίνδυνο ακυβερνησίας» φαίνεται πώς έχει «στήσει» το Μέγαρο Μαξίμου με πολλαπλούς στόχους: Είτε αυτή αφορούν το εσωτερικό της ΝΔ, είτε το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό.
Έτσι την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κώστα Τασούλα να μην κρατάει ούτε τα προσχήματα και να «ανησυχεί» με διαρροές στο Βήμα για το αν θα έχουμε σταθερή κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές υπονοώντας σαφώς αλλαγή του εκλογικού νόμου. Για να έρθει λίγες ώρες αργότερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να διαψεύσει σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ ένα τέτοιο ενδεχόμενο!
Φυσικά μόνο κάποιος αδαής θα μπορούσε να θεωρήσει ότι ο ΠτΔ λόγω θεσμικής ιδιότητας δεν θα εμπλέκονταν σε τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Αντιθέτως, ο Κώστας Τασούλας, όπως ως πρόεδρος της βουλής λειτουργούσε πλήρως εναρμονισμένος με τους σχεδιασμούς του Μαξίμου, το ίδιο φαίνεται πως συνεχίζει να κάνει με την αναβαθμισμένη του ιδιότητα. Έτσι στις διαρροές του προς το «Βήμα» επισήμανε τον κίνδυνο μετεκλογικά η χώρα να θυμίζει «συνέλευση πολυκατοικίας».
Στην πραγματικότητα η πρωτοβουλία Τασούλα άνοιξε την συζήτηση περί «σταθερών» και «ασταθών» κυβερνήσεων που μαθηματικά οδηγεί σε συζήτηση για αλλαγή της εκλογικής νομοθεσίας. Αυτά σε μία περίοδο που η ΝΔ συγκεντρώνει δημοσκοπικά ποσοστά γύρω στο 25% ενώ για την επίτευξη αυτοδυναμίας απαιτείται ένα ποσοστό άνω του 39%.
Η διάψευση του πρωθυπουργού μπορεί να του επιτρέπει να διατηρεί το θεσμικό προφίλ του. Δεν αλλάζει όμως το ότι το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να διατηρήσει αυτή την συζήτηση μεθοδικά έως ότου προκηρυχθούν οι εκλογές. Άλλωστε σε ανύποπτο χρόνο και άλλα στελέχη της ΝΔ έχουν μιλήσει για την ανάγκη αλλαγής του εκλογικού νόμου, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης που είχε δηλώσει τον Οκτώβριο του 2024 πως «στο Ηνωμένο Βασίλειο οι Εργατικοί κυβερνούν με απόλυτη πλειοψηφία και έχουν πάρει 33,6%».
Θυμίζουμε ότι εφόσον ψηφιστεί από την Βουλή νέος εκλογικός νόμος αυτός μπορεί να ισχύσει για την μεθεπόμενη εκλογική αναμέτρηση, εκτός αν ψηφιστεί με 200 ψήφους. Παρόλα αυτά τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν πως οι δύο κάλπες είναι το… ελάχιστο που θα απαιτηθεί στις επόμενες εκλογές. Είτε αυτές γίνουν πρόωρα, είτε με την λήξη της κυβερνητικής θητείας το 2027. Έτσι το ελάχιστο ποσοστό επίτευξης αυτοδυναμίας
Μια τέτοια συζήτηση θέλει να εξοβελίσει με κάθε τρόπο το ΠΑΣΟΚ, που ήταν το κόμμα που αντέδρασε περισσότερο στις δηλώσεις Τασούλα. Εστιάζοντας όμως στην παραβίαση των ορίων της θεσμικής του ιδιότητας. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι γνωστό ότι «πιέζεται» σε τέτοιου είδους καταστάσεις μια και ένα σημαντικό μέρος του στελεχιακού του δυναμικού (Ά.Διαμαντοπούλου, Οδ. Κωνσταντινόπουλος, Π.Κουκουλόπουλος κ.α) «βλέπει» το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία. Ένα σχέδιο που θα μπορούσε να λειτουργήσει με την λογική της επίκλησης του «κινδύνου ακυβερνησίας».
Αυτά ενώ στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας κάθε άλλο παρά έχει επιλυθεί το ζήτημα του αν η προοπτική αυτοδυναμίας, απαιτεί και αλλαγή ηγεσίας. Αν και κανένα στέλεχος δεν εκφράζεται δημόσια επ’ αυτού οι δυνητικοί διεκδικητές φαίνεται να έχουν κάνει τις απαραίτητες «κινήσεις ετοιμότητας».
Οι Νίκος Δένδιας και Κυριάκος Πιερρακάκης φαίνεται να έχουν προχωρήσει στην δημιουργία μηχανισμών αλλά και να έχουν πάρει πρωτοβουλίες για εσωκομματικές συμμαχίες. Τυχόν αλλαγή του εκλογικού νόμου, προφανώς θα αποτελούσε αντίβαρο στην λογική του «με Μητσοτάκη δεν κερδίζουμε» που αποκτά όλο και περισσότερα «πρόθυμα αυτιά» στο στελεχιακό δυναμικό της ΝΔ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 22-23 Νοεμβρίου
