Συντονιστής του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους Σαμιντούν στην Ευρώπη
Αφιέρωμα: 2 χρόνια γενοκτονίας στη Γάζα
Η περιγραφή της κατάστασης που έχουν επιβάλει οι δυνάμεις κατοχής του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη αποδεικνύεται, για μια ακόμη φορά, συγκλονιστική. Όσο για την Παλαιστινιακή Αρχή, χαρακτηρίζεται ξεκάθαρα ως «μέρος του προβλήματος» και όχι λύση του, εξαιτίας του ρόλου που διαδραματίζει ως συνεργάτης των Ισραηλινών.
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
Ποια είναι η κατάσταση στη Δυτική Όχθη σήμερα;
Η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς. O παλαιστινιακός λαός αντιμετωπίζει γενοκτονία, όπως και στη Γάζα, καθημερινές καταστροφές σπιτιών, επιθέσεις εποίκων και συνεχή παρουσία του ισραηλινού στρατού κατοχής. Οι μάρτυρες είναι καθημερινό φαινόμενο. Ακόμα και η πολιτική ηγεσία της Παλαιστινιακής αρχής είναι υπό περιορισμό. Ο Μαχμούντ Αμπάς δεν έλαβε άδεια να ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη για τη συνέλευση του ΟΗΕ. Αυτό αποτελεί σοβαρή αποτυχία της Αρχής. Στην πραγματικότητα, δεν έχει καμία εξουσία, απλά διευκολύνει την κατοχή, συνεργάζεται στις συλλήψεις φοιτητών και μαχητών, συμμετέχει στον αποκλεισμό της Γάζας. Για εμάς, δεν αποτελεί λύση αλλά μέρος του προβλήματος.
Η ισραηλινή κυβέρνηση συζητά δημόσια την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και την πλήρη κατοχή της Παλαιστίνης και την ολοκληρωτική εξάλειψη του παλαιστινιακού λαού στο πλαίσιο του οράματος για ένα «Μεγαλύτερο Ισραήλ». Ο λαός μας αντιμετωπίζει τη χειρότερη εκδοχή της σιωνιστικής οντότητας και των εγκλημάτων της. Ωστόσο, παρά τη σκληρή καταστολή, υπάρχει ισχυρή αντίσταση. Οι επιθέσεις των σιωνιστών στοχεύουν κάθε δυνατότητα του κινήματος αντίστασης, κάθε πιθανή πρωτοβουλία ικανή να οργανώσει, να κινητοποιήσει, να ασκήσει κριτική και να αντιπαρατεθεί σε αυτήν την αποικιοκρατική μηχανή.
Ξένοι εποικιστές καταφθάνουν καθημερινά στην Παλαιστίνη, με την πλήρη ανοχή και συχνά με την ενθάρρυνση των δυτικών κυβερνήσεων που επιτρέπουν σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς πολίτες να ενταχθούν σε αυτή τη μηχανή. Πρακτικά, συμμετέχουν σε έναν στρατό που διαπράττει γενοκτονία, υπό την ηγεσία ενός κράτους του οποίου ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στο Διεθνές Δικαστήριο. ΕΕ, ΗΠΑ και δυνάμεις της ακροδεξιάς που είναι σε άνοδο στην Ευρώπη, στηρίζουν αντισημίτες, φασίστες και αποικιοκράτες στην Παλαιστίνη. Οι συνέπειες της πολιτικής αυτής πλήττουν όχι μόνο επτά εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες και τη διασπορά, αλλά την ίδια την ανθρωπότητα.
Γιατί δεν είναι αποδεκτή η λύση των δύο κρατών;
Δεν είναι ρεαλιστική. Η ιδέα συζητιέται από τη δεκαετία του ’70, το 1992 υπήρξαν συμφωνίες και φτάσαμε στο 2025 χωρίς να έχει υλοποιηθεί. Αυτό δείχνει αδυναμία εφαρμογής. Η «λύση δύο κρατών» στην πράξη σημαίνει απαρτχάιντ. Πώς μπορούμε να πολεμάμε το απαρτχάιντ και τους πολέμους, και ταυτόχρονα να προτείνουμε «δύο κράτη στην ίδια γη» όταν η γη ήδη έχει καταληφθεί; Πού θα γίνει το παλαιστινιακό κράτος; Στη θάλασσα; Η Γάζα είναι υπό ισραηλινό έλεγχο και η Δυτική Όχθη είναι πλήρως κατακερματισμένη. Η βία κατά των Παλαιστινίων είναι η καθημερινότητά τους.
Η πιο ουσιαστική στήριξη στην Παλαιστίνη είναι η ανάπτυξη τοπικών αγώνων που συνδέονται με τον παγκόσμιο αντιαποικιοκρατικό αγώνα
Το ζήτημα δεν είναι μόνο η συνύπαρξη, ούτε το ερώτημα «ένα ή δύο κράτη». Το πραγματικό ζητούμενο στην Παλαιστίνη είναι η διάλυση της σιωνιστικής αποικιοκρατικής ιδεολογίας. Η αληθινή απελευθέρωση σημαίνει ελευθερία για όλους, απελευθέρωση από τη ρατσιστική, φασιστική ιδεολογία λευκής υπεροχής. Δεν υποφέρουν μόνο οι Παλαιστίνιοι. Υποφέρουν επίσης μαύροι Εβραίοι, Αιθίοπες Εβραίοι, πρόσφυγες μέσα στο λεγόμενο Ισραήλ. Οι φθηνοί εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται εκεί σαν σκλάβοι. Το ίδιο σύστημα παράγει τεχνολογίες (π.χ. ΤΝ) για να σκοτώνει ανθρώπους και όχι να σώζει ζωές.
Το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε κέντρο όλων των ιμπεριαλιστικών, αποικιοκρατικών επιχειρήσεων, από Airbnb και Uber μέχρι μεγάλες αμυντικές βιομηχανίες. Το Ισραήλ είναι εταιρείες. Τα δύο τελευταία χρόνια επιτέθηκε σε πάνω από επτά γειτονικές χώρες. Η ηγεμονική του λογική απειλεί ολόκληρη την περιοχή. Αν δεν δεχόμαστε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, γιατί να δεχτούμε τον ισραηλινό; Επιπλέον, επιδιώκουμε τη διάλυση της Παλαιστινιακής Αρχής. Όσο αυτή υπάρχει, θα λειτουργεί ως παράγοντας που νομιμοποιεί και διευκολύνει την κατοχή. Η πρακτική της δεν διαφέρει, στην ουσία, από τις ισραηλινές.
Το μέλλον που οραματιζόμαστε δεν είναι ένα νέο κράτος με πυρηνικά όπλα, πολεμικά αεροσκάφη ή αντιαεροπορικά συστήματα. Αν το Ισραήλ καταρρεύσει και Παλαιστίνιοι μαζί με Ισραηλινούς αναλάβουν την εξουσία, ποιος θα ελέγχει τα πυρηνικά; Ποια μορφή αρχής θα προκύψει; Εμείς δεν θέλουμε ούτε πυρηνικό κράτος ούτε αποικιοκρατικό κράτος – δεν θέλουμε F‑35, ούτε στρατιωτική κυριαρχία. Ο αγώνας μας είναι για μια κοινωνία διαφορετική, με ειρήνη, ισότητα και δικαιοσύνη για όλους, εβραίους, μουσουλμάνους, χριστιανούς, ιθαγενείς και άλλους. Η ισραηλινή ταυτότητα που στηρίζεται στην αποικιοκρατία, τη λευκή υπεροχή και τον σιωνισμό πρέπει να διαλυθεί. Ένα τέτοιο σύστημα δεν πρέπει να υπάρχει.
Αποτελεί μήπως το παράδειγμα της Νότιας Αφρικής μια καλή λύση;
Δεν το θεωρώ καλή λύση. Στα 50 εκατομμύρια πολίτες, οι 2 εκατ. λευκοί κατέχουν το 90% της γης και της οικονομίας. Οι Παλαιστίνιοι δεν πρόκειται να γίνουν οι νέοι σκλάβοι, ούτε η φτηνή εργατική τάξη στις σύγχρονες «παραγκουπόλεις» μέσα στο λεγόμενο ισραηλινό κράτος. Γι’ αυτό υποστηρίζω πως δεν είναι ζήτημα κράτους. Είναι ζήτημα απελευθέρωσης των ανθρώπων και διάλυσης της σιωνιστικής αποικιοκρατικής ιδεολογίας ως πολιτικού κινήματος. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, απαιτεί την ενωμένη δράση όλων των δυνάμεων ένοπλης αντίστασης, στην Παλαιστίνη και διεθνώς, αλλά και έμπρακτη αλληλεγγύη και κινηματική ενότητα που θα συνδέσει τους αγώνες ενάντια στον ρατσισμό, την αποικιοκρατία και το απαρτχάιντ.
Το Ισραήλ σήμερα λειτουργεί ως δύναμη ιμπεριαλιστικής επιρροής, εμπλέκεται σε πραξικοπήματα και δολοφονίες ηγετών σε όλο τον κόσμο και αποτελεί απειλή για τους λαούς παντού. Επομένως, η διεθνής συμμαχία αντιστασιακών κινημάτων, από τη Μέση Ανατολή έως τη Λατινική Αμερική και τις κοινότητες μαύρων στις ΗΠΑ, πολύ ευρύτερα από τη Χεζμπολάχ, το Ιράν και τους Παλαιστίνιους, είναι αναγκαία. Το BDS και ομάδες δράσης όπως οι Palestine Action δείχνουν ότι η αντίσταση μετασχηματίζεται και διευρύνεται. Οι πολιτικοί τους κρατούμενοι είναι μέρος της παλαιστινιακής κίνησης των πολιτικών κρατουμένων, γιατί συμβάλλουν, από τον δικό τους τόπο, στο να διαλυθεί ο σιωνισμός στην Παλαιστίνη. Η συμβολή μας στη διάλυση του σιωνισμού, αποτελεί συμβολή στην απελευθέρωση και των άλλων χωρών.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 4-5 Οκτωβρίου 2025
Παλαιστίνη 2023-2025: Το «ταμείο» της 7ης Οκτώβρη και της ένοπλης αντίστασης
Παλαιστίνη: «Αυτό που θέλω τώρα, είναι να φάω και να κοιμηθώ»
