Ισραηλινοί ντοκιμαντερίστες: «Στηρίζουμε ολόψυχα το παγκόσμιο μποϊκοτάζ εναντίον μας»

Εμείς, μια ομάδα κινηματογραφιστών ντοκιμαντέρ στο Ισραήλ, αισθανόμαστε βαθιά ντροπή, πόνο, καθημερινό μαρτύριο και αδυναμία μπροστά στην φρίκη της μαζικής δολοφονίας, της καταστροφής και του μαζικού εκτοπισμού (για τώρα) και της λιμοκτονίας που εκτελεί το κράτος του Ισραήλ στο όνομά μας στη Γάζα.

Απορρίπτουμε με αηδία όλες τις προσπάθειες άρνησης, σιωπής και φίμωσης, με τη συστηματική χρήση των ευφημισμών – προτιμώντας να μιλήσουν για «πείνα» αντί για «Λιμό» και «πόλεμο» αντί για «γενοκτονία».

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: περίπου 64.000 πολίτες στη Γάζα έχουν σκοτωθεί, συμπεριλαμβανομένων περίπου 20.000 βρεφών και παιδιών και πάνω από εκατό χιλιάδες έχουν τραυματιστεί. Σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε τις χιλιάδες αθώους Παλαιστίνιους που απήχθησαν από τη Γάζα που εξακολουθούν να κρατούνται ως διαπραγματευτικό χαρτί σε ισραηλινές φυλακές και στην καθημερινή δολοφονία, καταστροφή και κατάχρηση στη Δυτική Όχθη.

Δεν μπορούμε, ούτε θέλουμε, να απαλλάξουμε τον εαυτό μας από την ευθύνη μας – από το γεγονός ότι είμαστε μέρος του ισραηλινού συλλογικού – για τα εγκλήματα που διαπράττονται στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, μια ώρα μακριά από τα πολυσύχναστα καφέ του Τελ Αβίβ – Jaffa.

Τα φρικιαστικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου δεν έχουν καμία δικαιολογία – ακόμη και στο πλαίσιο του νόμιμου παλαιστινιακού αγώνα για την εθνική ελευθερία και κατά της κατοχής. Αλλά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν αυτόν τον βάναυσο πόλεμο εκδίκησης, ο οποίος έχει ήδη ξεπεράσει τις φρικαλεότητες της Χαμάς πολλές φορές. Η τρομερή τιμή έχει καταβληθεί και εξακολουθεί να καταβάλλεται και από τις εκατοντάδες Ισραηλινούς που απήχθησαν στη Γάζα, μερικοί από τους οποίους έχουν ήδη απελευθερωθεί ή έχουν πεθάνει, ενώ περίπου είκοσι παραμένουν εγκαταλελειμμένοι από την κυβέρνησή μας για να αργοπεθαίνουν στις σήραγγες της Χαμάς.

Χωρίς να αφαιρέσουν από τη Χαμάς ούτε ουγγιά ευθύνης για αυτό το θλιβερό έγκλημα του πολέμου, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, το αίμα των ομήρων βρίσκεται στα χέρια όλων των οποίων ο Λιμός για εκδίκηση και επίδειξη της βίαιης δύναμης, τους τυφλώνει, σκληραίνει τις καρδιές τους, οδηγώντας τους να προτιμούν τον πόλεμο για τη ζωή των ομήρων.

Πιστεύουμε ότι η εκδίκηση δεν θα φέρει καμία θεραπεία στην ισραηλινή παλαιστινιακή σύγκρουση, των οποίων οι ρίζες βρίσκονται σε έναν αιώνα πολιτικής εξουσίας. Πιστεύουμε ότι χωρίς δίκαιη πολιτική διευθέτηση – αυτή που σέβεται τα εθνικά, αστικά και ανθρώπινα δικαιώματα και των δύο λαών – δεν υπάρχει καμία ελπίδα για τη χώρα μας.

Ως ντοκιμαντερίστες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην καταγραφή διαφορετικών πτυχών της πραγματικότητας στη χώρα μας, και μερικοί από εμάς, ειδικά στην τεκμηρίωση της κατοχής, γνωρίζουμε έντονα τη σημασία της αναγνώρισης της αλήθειας ως ενός πρώτου βήματος προς την αλλαγή της πραγματικότητας. Για το λόγο αυτό, υποστηρίζουμε ολόψυχα το μποϊκοτάζ των παγκόσμιων κινηματογραφιστών εναντίον μας.

Γνωρίζουμε τις εκδηλώσεις άρνησης, αυτο-επικάλυψης, συγκαλυμμένης ή συνενοχής που έχουν επίσης εξαπλωθεί στις δικές μας τάξεις. Για εμάς, δεν υπάρχει καμία άνεση στις πολύπλοκες, ευαίσθητες και κρίσιμες ταινίες που έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια ως μέρος του ρόλου και της αποστολής μας. Δεν μας απαλλάσσουν από την ευθύνη για τις φρικαλεότητες που πραγματοποιήθηκαν στο όνομά μας.

Καλούμε τη διεθνή κοινότητα ντοκιμαντέρ, το καλλιτεχνικό μας σπίτι, να διατηρήσει τα ίδια πρότυπα και να επικεντρωθεί στο ρόλο της: να αντισταθμίσει τη σιωπή και τη συνενοχή των ευρωπαϊκών και αμερικανικών κυβερνήσεων στη σφαγή στη Γάζα. Η κυβέρνησή μας ευδοκιμεί και κερδίζει την τόλμη με την υποστήριξη του Donald Trump, ο οποίος επίσης ακολουθεί τακτική εξουδετέρωσης των διαμαρτυριών των ευρωπαίων ηγετών. Χωρίς αυτόν, αυτός ο καταραμένος πόλεμος δεν θα μπορούσε να διαρκέσει τόσο πολύ.

Ζούμε σε μια πραγματικότητα τραυματισμού. Η ισραηλινή δημοκρατία παραμένει ισχυρή, παρά όλες τις επιθέσεις σε αυτήν, αλλά ποτέ δεν ήταν τόσο εύθραυστη όσο τώρα. Η υποκίνηση και το μίσος μεταξύ αριστεράς και δεξιάς στην κοινωνία μας δεν έχουν φτάσει ποτέ σε τέτοια άκρα. Οι προσπάθειες σίγασης και εκφοβισμού αναλαμβάνουν βίαιες διαστάσεις.

Ελπίζουμε ότι μαζί με το δικαιολογημένο μποϊκοτάζ εναντίον μας, δεν θα ξεχάσετε την επόμενη μέρα, η οποία πρέπει να έρθει και ότι δεν θα κλείσετε τη δρόμο στο θετικό δυναμικό μέσα στην κοινωνία μας. Εμείς λαχταρούσαμε για μέρες που μπορούμε να συνεργαστούμε και πάλι με καρποφόρα δημιουργία.