Καταγγελία αναφορικά με την ανάκληση από την κυβέρνηση του Βελγίου του καθεστώτος πρόσφυγα του Μοχάμεντ Χατίμπ (Mohammed Khatib), συντονιστή του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους Κρατούμενους Σαμιντούν το οποίο έχει στοχοποιηθεί για την υηποστήριξή του στην Παλαιστινιακή Αντίσταση. Όπως σημειώνεται αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο σε μια εκτεταμένη καταστολή του παλαιστινιακού πληθυσμού στο Βέλγιο και του αναπτυσσόμενου κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, Αναλυτικά η καταγγελία του Δικτύου Σαμιντούν
Την Τετάρτη 6 Αυγούστου 2025, ο Μοχάμεντ Χατίμπ, συντονιστής της πρωτοβουλίας Σαμιντούν στην Ευρώπη, ενημερώθηκε για την ανάκληση του καθεστώτος του πρόσφυγα από τις βελγικές αρχές ασύλου. Αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο σε μια εκτεταμένη καταστολή του παλαιστινιακού πληθυσμού στο Βέλγιο και του αναπτυσσόμενου κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, που έρχεται μετά την ανακοίνωση της δεξιάς κυβέρνησης για την πρόθεσή της να θέσει εκτός νόμου οργανώσεις που προωθούν σκοπούς που θέλει να φιμώσει, συμπεριλαμβανομένης της Σαμιντούν. Αυτή η σοβαρή επίθεση θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τον Μοχάμεντ, αλλά ολόκληρη την ενεργή παλαιστινιακή κοινότητα στο Βέλγιο που αγωνίζεται για τον τερματισμό της σιωνιστικής-ιμπεριαλιστικής γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας και σε ολόκληρη την κατεχόμενη Παλαιστίνη, και επιδιώκει να φιμώσει ένα αναπτυσσόμενο κίνημα, ακριβώς όπως το «ισραηλινό» καθεστώς διαπράττει καθημερινά σφαγές και προγραμματισμένη πείνα στη Γάζα.
Η απόφαση αυτή κορυφώνει μια διαδικασία ενάμιση έτους, που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2024, όταν η τότε Υπουργός Μετανάστευσης ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ανακαλέσει το καθεστώς πρόσφυγα του Μοχάμεντ Χατίμπ, με βάση τον αυθαίρετο χαρακτηρισμό του από την OCAM ως «κήρυκα μίσους». Αυτή η ξεκάθαρα ρατσιστική ετικέτα εφαρμόζεται σχεδόν αποκλειστικά σε φυλετικοποιημενα υποκείμενα, όπως οι μουσουλμάνοι, και ποτέ σε ακροδεξιές προσωπικότητες όπως ο Bart de Wever, ο Theo Franken ή η Vlaams Belang, πόσο μάλλον στη σιωνίστρια «πρέσβειρα», η οποία άσκησε τη «διπλωματία» της μέσω απειλών και ψεμάτων κατά τη διάρκειατης θητείας της. Ο Μοχάμεντ άσκησε έφεση κατά της απόφασης και θα συνεχίσει τον νομικό του αγώνα.
Η απόφαση αυτή αντανακλά και προκύπτει από:
-Την αυξανόμενη καταστολή από τις βελγικές αρχές κατά του παλαιστινιακού λαού, των ακτιβιστών του και γενικά κατά του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και άλλων κοινωνικών κινημάτων.
-Την αντιπαλαιστινιακή, αντιαραβική και ισλαμοφοβική εκστρατεία που προωθείται από Βέλγους πολιτικούς, ορισμένους δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και δημόσια πρόσωπα, καθώς και από εκπροσώπους της σιωνιστικής οντότητας, οι οποίοι προσπαθούν να δυσφημίσουν το Σαμιντούν και το παλαιστινιακό κίνημα.
-Την δύναμη και η πολιτική επιρροή του σιωνιστικού κράτους στη βελγική πολιτική.
-Την προσπάθεια να καταπνίξει κάθε υποστήριξη της απελευθέρωσης και της αντίστασης. Οι ιμπεριαλιστές, τόσο στο Βέλγιο όσο και αλλού, δεν ανέχονται τη φωνή του λαού όταν αυτός απορρίπτει και πολεμά την αποικιοκρατία, το ρατσισμό, τη γενοκτονία και την εκμετάλλευση.
-Την άρνηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως η ελευθερία έκφρασης και η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, σε ένα σχέδιο που λειτουργεί σε συνδυασμό με τη γενοκτονία στη Γάζα και σε όλη την κατεχόμενη Παλαιστίνη.
Ο Μοχάμεντ Χατίμπ δέχεται επίθεση επειδή είναι Παλαιστίνιος. Του επιτίθενται επειδή υποστηρίζει την αντίσταση στο δρόμο για την απελευθέρωση των Παλαιστινίων, από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, επειδή υπερασπίζεται την ελευθερία όλων των Παλαιστινίων κρατουμένων και επειδή τιμά τη ζωή και την κληρονομιά των μαρτύρων του παλαιστινιακού απελευθερωτικού αγώνα.
Εν τω μεταξύ, οι Βέλγοι πολίτες που ταξίδεψαν στη Γάζα για να συμμετάσχουν στη γενοκτονία ως μέρος των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής δεν διώκονται ούτε ερευνώνται καθόλου.
Παράλληλα, όσοι επαινούν τη γενοκτονία και εκθειάζουν τα εγκλήματα πολέμου ως πράξεις «ιδιοφυΐας» χαίρουν απόλυτης ατιμωρησίας.
Αντί να καταστέλλει τις φωνές των Παλαιστινίων, το βελγικό κράτος οφείλει να στρέψει την προσοχή του στον μακρύ κατάλογο των πραγματικών απειλών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη που απειλούν τον ιστό της βελγικής κοινωνίας. Οι δεξιοί πολιτικοί που υποστηρίζουν τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι ανοιχτές επίδειξεις φασισμού και ρατσισμού που καταλαμβάνουν την πλειοψηφία των κυβερνητικών εδρών, το καθεστώς της Αριζόνα που θέλει να αφαιρέσει τα δικαιώματα και την προστασία των εργατικών τάξεων και των μεταναστών προκειμένου να καλοπιάσει τους πολεμοκάπηλους, οι πολλαπλές καταδίκες του Βελγίου από τον ΟΗΕ/ΠΟΥ για τη μη συμμόρφωσή του με πολλές διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει υπογράψει, η τερατώδης βία της βελγικής αστυνομίας που επιτίθεται βίαια σε διαδηλωτές και πατάει παιδιά με σκούτερ, οι σιωνιστικές οργανώσεις που υποστηρίζουν τη γενοκτονία στο Βέλγιο και η συνεχιζόμενη ομαλοποίηση με μια αποικιακή και γενοκτονική οντότητα.
Το καθεστώς «Αριζόνα» θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα: το καθεστώς του πρόσφυγα δεν είναι ούτε ανταμοιβή ούτε τιμωρία που το κράτος μπορεί να χορηγεί ή να αφαιρεί κατά βούληση. Ο Μοχάμεντ δικαιούται αυτό το καθεστώς και διεθνή προστασία, ως Παλαιστίνιος πρόσφυγας που γεννήθηκε στο Λίβανο, ως απάτριδος, άμεση συνέπεια του σιωνιστικού αποικισμού της Παλαιστίνης. Το Βέλγιο δεσμεύεται νομικά από τις διεθνείς συνθήκες τις οποίες έχει υπογράψει να προστατεύσει τον Μοχάμεντ και τους άλλους πρόσφυγες. Επιπλέον, η απόφαση αυτή γελοιοποιεί το διεθνές δίκαιο δηλώνοντας ότι η υποστήριξη της παλαιστινιακής αντίστασης είναι «αντίθετη με τα Ηνωμένα Έθνη». Ακριβώς το αντίθετο: το παλαιστινιακό δικαίωμα στην ένοπλη αντίσταση – και όχι μόνο η υπεράσπιση αυτού του δικαιώματος – αναγνωρίζεται ρητά από το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Καμία παλαιστινιακή οργάνωση αντίστασης δεν έχει χαρακτηριστεί ποτέ ως «τρομοκρατική» από τα Ηνωμένα Έθνη. Αντιθέτως, η «ισραηλινή» οντότητα παραβιάζει εκατοντάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Η κατάχρηση εξουσίας από το καθεστώς «Αριζόνα» αποδεικνύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι ο Μοχάμεντ δεν έχει καταδικαστεί ή κατηγορηθεί για κανένα έγκλημα. Δεν έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν καμία πραγματική ή ουσιαστική δίωξη. Αυτό το καθεστώς φοβάται το κίνημα που έχει αναπτυχθεί στο Βέλγιο ενάντια στην αποικιοκρατία των εποίκων και τη γενοκτονία- φοβάται την υποστήριξη που λαμβάνει από τους κατοίκους, τους μετανάστες και τους επισκέπτες- και φοβάται ότι η υποστήριξή του στη γενοκτονία δεν θα ξεχαστεί όταν έρθει η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη στους υπεύθυνους. Το καθεστώς επιδιώκει να παραδειγματίσει τον Μοχάμεντ ως μια ορατή προσωπικότητα με σαφή πολιτική γραμμή.
Αυτή η επίθεση θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις όποιον Βέλγο ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό το ανοσιούργημα θα χρησιμοποιηθεί ως προηγούμενο για να φιμώσει όχι μόνο τις αντίθετες φωνές για την Παλαιστίνη, αλλά και όλους εκείνους που αμφισβητούν την κυβέρνηση γνωστή ως Αριζόνα.
Όπως δείχνουν οι περιπτώσεις του Κονγκό, της Αλγερίας ή του Βιετνάμ, οι προσπάθειες καταστολής της φωνής των καταπιεσμένων λαών δεν θα πετύχουν. Η απελευθέρωση είναι στον ορίζοντα, και ούτε ο παλαιστινιακός λαός ούτε το κίνημα αλληλεγγύης θα τα παρατήσουν, όσο σκληρή κι αν είναι η καταστολή.
Η Σαμιντούν καταδικάζει έντονα αυτή την επίθεση κατά του Μοχάμεντ Χατίμπ, κατά του παλαιστινιακού κινήματος αλληλεγγύης και κατά των δικαιωμάτων των προσφύγων. Η Σαμιντούν εκφράζει την υποστήριξή της σε όλους τους Παλαιστίνιους ακτιβιστές και αλληλέγγυους στο Βέλγιο και σε όλο τον κόσμο, να σταθούν σταθερά στο πλευρό του Μοχάμεντ και σε όσους διώκονται επειδή αντιτίθενται στη γενοκτονία και αγωνίζονται για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η Σαμιντούν επαναβεβαιώνει τις θεμελιώδεις αρχές της – που αντικατοπτρίζονται στο έργο και τη δέσμευση του Μοχάμεντ και για τις οποίες δέχεται σήμερα επιθέσεις: την απελευθέρωση της Παλαιστίνης από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, την υποστήριξη όλων των μορφών παλαιστινιακής αντίστασης, την απελευθέρωση όλων των κρατουμένων και το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστινίων προσφύγων.
Αλληλεγγύη στον Mohammed Khatib
Νίκη στην παλαιστινιακή αντίσταση
Σάρλοτ Κέιτς: Κολαστήρια για Παλαιστίνιους οι ισραηλινές φυλακές
