Αμαλία Σταυρίδου
▸Ολοκληρώθηκε την Κυριακή 20 Ιουλίου στο Camping Milos στην Ερέτρια, το φετινό κάμπινγκ των Αναιρέσεων. Από το μεσημέρι του Σαββάτου 12/7, όταν άρχισαν οι πρώτες σκηνές να στήνονται, μέχρι το πάρτι αποχώρησης του επόμενου Σαββάτου 19/7, το κάμπινγκ έγινε ένα πολύτιμο πεδίο διαλόγου, προετοιμασίας και ανασυγκρότησης, για τους αγώνες που έρχονται σε μια εποχή πυκνή σε προκλήσεις, τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά.
Από την πρώτη κιόλας μέρα, μέσα από την συνέλευση έναρξης, φάνηκε ο χαρακτήρας του εγχειρήματος: μια πολιτική, συλλογική και αυτοργανωμένη προσπάθεια, στην οποία καμία στιγμή δεν ήταν ουδέτερη. Από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ, το κάμπινγκ έσφυζε από ζωή. Η καθημερινότητα χτιζόταν με βάση τις κοινές ανάγκες: τα μαγειρέματα, τη φροντίδα του χώρου, τα στησίματα των εκδηλώσεων. Τα βράδια, το κάμπινγκ μεταμορφωνόταν σε χώρο συνύπαρξης φοιτητών, εργαζόμενων και αγωνιστών από διάφορους χώρους, οι οποίοι διασκέδαζαν με βραδιές stand up comedy, γλέντια με ρεμπέτικη, hip hop και παραδοσιακή μουσική.
Οι πολιτικές εκδηλώσεις κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων με ουσιαστική συμμετοχή και πλούσιο διάλογο. Από τα Ιουλιανά του 1965 και τον πρωτοπόρο ρόλο της νεολαίας σ’ αυτά, μέχρι τα 80 χρόνια μετά την αντιφασιστική νίκη των λαών και τη διεθνιστική αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης, ο λόγος των Αναιρέσεων στόχευσε στη σύνδεση ιστορικών εμπειριών με τα καθήκοντα του σήμερα, καθώς και στην αναζήτηση στρατηγικής κατεύθυνσης απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτικό καπιταλισμό και την πολεμοχαρή του φύση.
Μαζική η εξώστρεφη κεντρική πολιτική εκδήλωση στη Χαλκίδα
Ξεχώρισε η συζήτηση για τους αγώνες στα πανεπιστήμια και την ανάγκη ανασύνταξης του φοιτητικού κινήματος. Μπροστά στο αυταρχικό πλαίσιο του «νόμος και τάξη» που επιβάλλει η κυβέρνηση στις σχολές, φάνηκε η ανάγκη ηχηρής απάντησης μέσα από μαζικούς αγώνες φοιτητών και εργαζομένων. Σημαντική ήταν και η αποτίμηση του νικηφόρου δεκαήμερου απεργιακού αγώνα των ναυτεργατών της ΠΕΝΕΝ στο λιμάνι της Πάτρας, οι οποίοι στάθηκαν απέναντι σε εφοπλιστές, κυβέρνηση και τους μηχανισμούς του κράτους.
Το Σάββατο 19 Ιουλίου, το κάμπινγκ των Αναιρέσεων έκανε άνοιγμα στην τοπική κοινωνία, μέσα από μια συζήτηση στο κέντρο της πόλης της Χαλκίδας. Στην πλατεία Αγίου Νικολάου πραγματοποιήθηκε η κεντρική πολιτική εκδήλωση με τίτλο: «Με της ιστορίας τη σωστή πλευρά. Με τους λαούς ενάντια στους πολέμους του κεφαλαίου». Σε μια εποχή όπου οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, η πολεμική βαρβαρότητα εξαπλώνεται από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή και η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται αδιάκοπα, τόσο οι ομιλητές όσο και το κοινό που συγκεντρώθηκε στην πλατεία έθεσαν ένα κρίσιμο ερώτημα: εμείς ποια στάση παίρνουμε;
Μέσα από τις εισηγήσεις και τη συζήτηση, αναδείχθηκε η ανάγκη για τη συγκρότηση ενός μαζικού, μαχητικού, διεθνιστικού αντιπολεμικού κινήματος, ικανού να φρενάρει την εμπλοκή του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Τονίστηκε η συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, τη στιγμή που ενισχύει την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.
Πολύτιμο πεδίο διαλόγου και ανασυγκρότησης για τους αγώνες που έρχονται
Ξεχωριστή αναφορά έγινε στην πολύτιμη εμπειρία από μέλος που συμμετείχε στην αποστολή March to Gaza, καθώς και στις πανελλαδικές φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στην συνεργασία των πανεπιστημίων με το Ισραήλ –αγώνες οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις, απέφεραν και νίκες. Γιατί, εν τέλει, μόνο στο πλευρό των λαών που αντιστέκονται μπορούμε να σταθούμε στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Το πολιτικό περιεχόμενο του κάμπινγκ δεν περιορίστηκε στις πολιτικές εκδηλώσεις. Με workshops για τη φιλοσοφία, την ψυχική υγεία και για τις εξαρτήσεις στον σύγχρονο ολοκληρωτικό καπιταλισμό, όπως και με συζήτηση μεταξύ μαθητών για μια παιδεία αντίστοιχη των κοινωνικών αναγκών της νεολαίας, άνοιξε κουβέντα επί προβληματισμών σε σημαντικά πεδία.
Το κάμπινγκ των Αναιρέσεων λειτούργησε σαν προσωρινή νησίδα συλλογικής ζωής μέσα στην ασφυκτική καθημερινότητα του καπιταλισμού, ένα αναγκαίο διάλειμμα ενόψει των δύσκολων μαχών που έχουμε μπροστά μας. Απέναντι στον πόλεμο, την ακρίβεια και την εργασιακή βαρβαρότητα, την κρατική αυθαιρεσία και την περιβαλλοντική καταστροφή, φάνηκε ότι υπάρχει ζωντανή ανάγκη –και η δυνατότητα–για έναν άλλον δρόμο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 26-27 Ιουλίου 2025
