Παναγιώτης Μαυροειδής, αναδημοσίευση από την Παντιέρα
1.Η επίθεση του σιωνιστικού κράτους στο Ιράν αποτελεί ενέργεια διεθνούς τρομοκρατίας. Το Ισραήλ δρα ως εμπροσθοφυλακή των ΗΠΑ και του ευρύτερου στρατιωτικοπολιτικού άξονα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.
2. Η επίθεση στο Ιράν δε σχετίζεται με τις “ανησυχίες” της Δύσης σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ούτε πολύ περισσότερο με τα “δημοκρατικά δικαιώματα” των Ιρανών ή την μπούρκα για τις Ιρανές γυναίκες. Αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά και έχουν τόση αξία όσο οι μύθοι ότι η αμερικανική, βρετανική κλπ εισβολή στο Ιράκ κάποια χρόνια νωρίτερα έγινε για να βρεθούν τα “χημικά όπλα του Σαντάμ”. Για να το πούμε σύντομα: Το Ιράν έχει δίκιο!
3. Ο τυχοδιωκτικός βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων φανερώνει πως κάθε άλλο παρά τους ενδιαφέρει το αν τυχόν θα υπάρξει ασυλλόγιστη χρήση πυρηνικής ενέργειας.
Ο πόλεμος και η στροφή προς την πολεμική οικονομία αποτελούν τη σωτηρία για τον σύγχρονο καπιταλισμό και καταστροφή για την ανθρωπότητα. Ασύμβατοι δρόμοι!
4. Το Ιράν δέχεται επίθεση σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η ηγεσία του κάθε άλλο παρά διανύει κάποια φάση “αδιάλλακτης” στάσης. Το αντίθετο! Έχει ένα εκλεγμένο, μετριοπαθή πρόεδρο που έχει διακηρύξει ότι θέλει εξομάλυνση σχέσεων με τις ΗΠΑ. Ξεκίνησε αμέσως συνομιλίες με τις ΗΠΑ με την εκλογή Τραμπ. Το Ιράν αποδέχθηκε να μπει σε καθεστώς επιτήρησης του ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος, ενώ ακόμη και ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας δήλωσε (καθυστερημένα) ότι “δεν έχουμε κανένα στοιχείο ότι το Ιράν είναι κοντά σε κατασκευή πυρηνικού όπλου”. Το Ιράν δεν επιτέθηκε στο Ισραήλ όταν αυτό εξόντωνε Παλαιστίνιους και τους συμμάχους του σε Λίβανο και Συρία, παρά μόνο όταν δέχτηκε το ίδιο επίθεση στην Τεχεράνη.
5. Για άλλη μια φορά, η ιστορία επαναλαμβάνεται: Το Ιράν δέχεται επίθεση σε στιγμή που είναι αδύναμο και επιδιώκει κάποια υποχώρηση και συμφωνία. Όπως ακριβώς έγινε με τον Καντάφι στη Λιβύη και τον Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ. Ο ιμπεριαλισμός δε θέλει κάποια συμφωνία, θέλει άλλα πράγματα.
6. Στόχος της επίθεσης είναι η ανατροπή του καθεστώτος, όχι επειδή είναι θεοκρατικό και αντιδραστικό, αλλά κυρίως λόγω της στάσης που κρατά στις εξελίξεις στην περιοχή και διεθνώς. Ζητούμενο δεν είναι μόνο ο απόλυτος έλεγχος του Ιράν με επιστροφή στην εποχή του Σάχη, αλλά μέσω αυτής της ανατροπής η προστασία των βασιλικών θρόνων των αντιδραστικών Αραβικών καθεστώτων του Κόλπου και η βίαιη απόλυτη επανευθυγράμμισή τους με τη στρατηγική της Δύσης, σε μια εποχή που αρκετά από αυτά πχ Σαουδική Αραβία αρχίζουν να παίζουν σε διπλό ταμπλό. Η επιτυχής εξέλιξη αυτού του σχεδίου θα κόνταινε σαφώς Κίνα και Ρωσία στην περιοχή, άρα και παγκόσμια. Κοντολογίς, η μακάβρια διεκδίκηση της διατήρησης της ηγεμονίας /κυριαρχίας του κόσμου από μεριάς ΗΠΑ και Δύσης, είναι ο κύριος παράγοντας που ωθεί στην πολεμική σύγκρουση
7. Η καταφυγή σε πόλεμο, ακόμη και με επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και ακόμη περισσότερο με ανοιχτό ενδεχόμενο την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, προδίδει πως στα μυαλά των επιτελών των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών, θεωρείται δεδομένος ένας οικονομικός σεισμός απρόβλεπτων διαστάσεων έως το 2026. Επομένως η αναστάτωση στις τιμές πετρελαίου ή των μετοχών, αποτελούν “πταίσματα” χωρίς ιδιαίτερη σημασία, ενώ σε άλλες περιόδους προκαλούσαν τρόμο. Ο πόλεμος και η στροφή προς την πολεμική οικονομία αποτελούν τη σωτηρία για τον σύγχρονο καπιταλισμό και καταστροφή για την ανθρωπότητα. Ασύμβατοι δρόμοι!
8. Αυτή τη στιγμή Ρωσία και Κίνα φαίνεται πως ούτε μπορούν ούτε θέλουν να τραβήξουν το σκοινί και να στηρίξουν ενεργά το σύμμαχό τους Ιράν. Οι πιο προσεκτικοί αναγνώστες θα θυμούνται ότι από την πρώτη ακόμη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ – Πούτιν είχε δηλωθεί ότι “κοινή επιθυμία αποτελεί το να μην έχει το Ιράν τη δυνατότητα απειλής στην ύπαρξη του Ισραήλ”. Φυσικά, η δυναμική των εξελίξεων είναι απρόβλεπτη. Οι αντιθέσεις είναι πολλαπλές και τα συμφέροντα αποκλίνοντα όπως δείχνει η ένταση στις σχέσεις Ισραήλ Τουρκίας.
9. Το Ισραήλ, έχει τεράστια υπεροπλία έναντι του Ιράν. Μπορεί να επιχειρεί (επιθετικά και αμυντικά) εναντίον του από αέρος με χρήση εναέριου χώρου Ιορδανίας.
Επιστρατεύονται σε αυτό αμερικανικά πλοία και βάσεις. Το Ιράν βασίζεται μόνο σε πυραύλους που εκτοξεύονται από έδαφος, από βάσεις που έτσι γίνονται στόχος των ισραηλινών. Μόνο οι υπερηχητικοί μπορούν να πλήξουν στα σοβαρά και με επιτυχία το Ισραήλ ενώ οι υπόλοιποι όπως και τα drones εξουδετερώνονται εύκολα λόγω απόστασης, χρησιμεύοντας μόνο στην εξάντληση των πυρομαχικών του Ισραήλ. Ωστόσο, παρά όλα αυτά, από ιστορική άποψη βαδίζει προς την κόλαση της Ιστορίας και σε αυτό η ρητορική του Ιράν είναι ακριβής.
Το Ισραήλ δεν έχει καμία ιστορική προοπτική. Φαντάζει τώρα χαρούμενο και νικηφόρο ως σταυροφόρος της Δύσης, όμως προοπτικά δεν μπορεί να επιζήσει εκτός και αν παραλογίζεται ότι ο Θεός τους θα εξαφανίσει ως δια μαγείας τα 100δες εκατομμύρια Αράβων και Ιρανών. Αργά ή γρήγορα θα βρεθούν με το αιώνιο στίγμα των δολοφόνων όπως η ναζιστική Γερμανία λόγω του Ολοκαυτώματος και συνολικά του φονικού πολέμου που προκάλεσε. Με αυτή την έννοια, μεταξύ των άλλων, ακραία αντισημιτική δύναμη, είναι το ίδιο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, όχι μόνο διότι δρα γενοκτονικά ενάντια στους Άραβες που είναι Σημίτες (πόσο έχει ξεχαστεί αυτό!), αλλά και ενάντια στον εαυτό του, το λαό του, τους λαούς του.
10. Η κυβέρνηση της ΝΔ και η Ελλάδα γενικά είναι στο πλευρό των φονιάδων του Ισραήλ. Έχουν βαριά ευθύνη όλες οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις και ξεχωριστή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (όπως και του ΑΚΕΛ /Χριστόφιαστην Κύπρο), που έκανε το αποφασιστικό βήμα για τη συγκρότηση του άξονα θανάτου ΗΠΑ – Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου και Αιγύπτου.
Συνοψίζοντας:
Α. Ήττα των φονιάδων του Ισραήλ! Να σταματήσει ο πόλεμος σε Γάζα και Ιράν.
Β. Να κλείσουν τώρα οι βάσεις του θανάτου στην Ελλάδα. Έξοδος από ΝΑΤΟ και Συμμαχία θανάτου με Ισραήλ.
Γ. Μπλόκο στα εξοπλιστικά προγράμματα και την πολεμική οικονομία. Βούτυρο και όχι κανόνια.
Δ. Κυρώσεις στο Ισραήλ. Πάγωμα και έξωση όλων των επενδύσεών του στην Ελλάδα.
Ε. Διεθνιστικός αντιπολεμικός αγώνας με αντικυβερνητικό και αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο.
