Ψήφισμα συμπαράστασης κομμάτων και οργανώσεων της κομμουνιστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στον αγώνα και την αντίσταση του παλαιστινιακού λαού ενάντια στις γενοκτονικές επιθέσεις του στρατού του Ισραήλ! (Scroll down for English text or click here).
Διαβάστε εδώ και το ψήφισμα για διεθνιστική κινητοποίηση εναντίον του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Υπογράφουν:
Socialist Workers Party (SWP) – Great Britain
Marxist-Leninist Party of Deutschland (MLPD)
United Front Committee For a Labour Party (UFCLP) – USA
Οι είκοσι μήνες που έχουν περάσει από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα έχουν αποκαλύψει μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα: το κράτος του Ισραήλ είναι μια αποικιοκρατική, ολοκληρωτική, ρατσιστική μηχανή που βασίζεται σε φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις, που καταπιέζει και σκοτώνει. Η ύπαρξη του είναι ασύμβατη με την ύπαρξη και την ελευθερία του παλαιστινιακού λαού. Ενώ παρουσιάζεται ως «πατρίδα» για ένα τμήμα των κατατρεγμένων Εβραίων της Ευρώπης, το σιωνιστικό κράτος θεμελιώθηκε πάνω στην εθνοκάθαρση και την εξόντωση των Παλαιστινίων, με τρομοκρατικές μεθόδους που σήμερα αντιγράφουν απροκάλυπτα εκείνες του ναζισμού. Καλούμε τον εβραϊκό λαό στο Ισραήλ και σε όλο τον κόσμο να αποστασιοποιηθεί αποφασιστικά από τον σιωνισμό και να στηρίξει ενεργά τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, όπως έχουν ήδη πράξει τόσοι Εβραίοι. Να πέσει το γενοκτονικό σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ!
Όλο και πιο συχνά το Ισραήλ διεξάγει πολέμους εναντίον του Λιβάνου, της Συρίας, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Ιράκ, της Υεμένης και του Ιράν. Έχει μετατραπεί στο πιο στρατιωτικοποιημένο κράτος του κόσμου, αφοσιωμένο όσο κανένα άλλο σε ένα πόλεμο διαρκείας, ενώ αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση ολοκληρωτικού καθεστώτος, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ισραηλινής άρχουσας τάξης και αξιοποιεί τεχνολογικά προηγμένους ελέγχους για την καταστολή των κυριαρχούμενων λαών.
Ακόμα μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια που ανέδειξαν οι τελευταίοι μήνες είναι ότι το ισραηλινό κράτος πράττει ατιμώρητα ό,τι επιθυμεί, μόνο και μόνο επειδή το στηρίζουν ανεπιφύλακτα πρωτίστως οι ΗΠΑ και δευτερευόντως τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη, όποιες κι αν είναι οι θηριωδίες που διαπράττει. Αυτό συμβαίνει επειδή προωθεί τα συμφέροντα τους στη Μέση Ανατολή, μια περιοχή στρατηγικής σημασίας, καθώς αποτελεί τη μεγαλύτερη σε παραγωγή και απόθεμα πετρελαίου στον κόσμο.
Η γενοκτονία που εξελίσσεται στη Γάζα αποτελώντας μια δεύτερη, ακόμα πιο σκληρή Νάκμπα, η ολοκληρωτική καταστροφή της περιοχής και του φυσικού της περιβάλλοντος, η εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη με προοπτική την επικείμενη επίσημη προσάρτησή της στο Ισραήλ, καθώς και η κυνική αξιοποίηση του λιμού ως όπλο εξόντωσης συμβαίνουν επίσης επειδή οι χώρες των BRICS, με πρώτες την Κίνα, τη Ρωσία και τη Βραζιλία, εξακολουθούν να παρέχουν στο σιωνιστικό κράτος όλα τα αγαθά που χρειάζεται για να συνεχίζει αδιατάρακτα τη σφαγή και να διατηρεί μια «κανονική» κοινωνική λειτουργία.
Η γενοκτονία στη Γάζα είναι η ύστατη προσπάθεια του δυτικού ιμπεριαλισμού απέναντι στη μη αναστρέψιμη κρίση ηγεμονίας που αντιμετωπίζει. Αποτελεί ταυτόχρονα απόδειξη ότι, μπροστά στην άνοδο των λαϊκών αγώνων, τα αντίπαλα διεθνή αστικά μπλοκ συνεργάζονται για να αποκρύψουν τα εγκλήματα του Ισραήλ. Όμως, σ’ αυτούς τους είκοσι μήνες, το αίτημα του παλαιστινιακού λαού για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση έλαβε τέτοια διεθνή διάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Μπορεί για δεκαετίες το παλαιστινιακό ζήτημα να ήταν κεντρικό στην ατζέντα του διεθνούς αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος, μαζί με άλλους απελευθερωτικούς αγώνες, όπως του Βιετνάμ και της Αλγερίας, αλλά σήμερα η Παλαιστίνη αποτελεί κάτι μεγαλύτερο: το εξαιρετικό παράδειγμα θάρρους, σθένους, αξιοπρέπειας, αντίστασης και οργάνωσης που επιδεικνύει ο λαός της Γάζας συνεχίζει να δίνει καύσιμα για την Παλαιστίνη, καθιστώντας την «πατρίδα» όλων των καταπιεσμένων της γης. Η Παλαιστίνη δεν ήταν ποτέ «γη χωρίς λαό». Ήταν και παραμένει η γη αυτού του ιστορικού λαού της Παλαιστίνης και των απογόνων του, την οποία δεν ξεχνούν παρότι έχουν πλέον διασκορπιστεί σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Ύστερα από εκατό χρόνια αποικιοκρατίας, ρατσισμού, εξόντωσης, σιωνιστικού φασισμού με δημοκρατικό περίβλημα, η παλαιστινιακή αντίσταση, αν και με σημαντικές θυσίες, είναι ακόμα ζωντανή. Αναγεννιέται «από γενιά σε γενιά μέχρι και τη λευτεριά», χωρίς την προστασία κάποιου δήθεν «φιλικού» κράτους, αλλά μέσα από την υποστήριξη και την αλληλεγγύη της εργαζόμενης ανθρωπότητας, κυρίως των νέων, στον αραβικό κόσμο, σε χώρες με ισλαμικές παραδόσεις και παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Δύσης. Αυτή η διεθνής και διεθνιστική στήριξη επιτρέπει στο παλαιστινιακό απελευθερωτικό κίνημα να υπερβαίνει τα όρια που του επιβάλλουν η απομόνωση από τα αραβικά καθεστώτα, η παλαιστινιακή αστική τάξη, ο εθνικισμός ή οι αποκλειστικές θρησκευτικές αναφορές.
Τόσο έντονες είναι οι λαϊκές αντιδράσεις και η απονομιμοποίηση του σιωνιστικού κράτους ώστε ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και «αριστερά» κόμματα να σκέφτονται πλέον -ενώ η γενοκτονία στη Γάζα ολοκληρώνεται- την «αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους», ζητούν «να σταματήσει η σφαγή» και καταδικάζουν τις «υπερβολές» του Νετανιάχου. Όμως, αυτή η όψιμη, κυνική αποστασιοποίηση πάντα συνοδεύεται από την καταδίκη της παλαιστινιακής «τρομοκρατίας» και δεν συμβάλλει αποφασιστικά ώστε να τεθούν εμπόδια στον στρατό και το κράτος του Ισραήλ. Το ισραηλινό καθεστώς θα κατέρρεε σε λίγες μέρες χωρίς τις προμήθειες όπλων από την Ευρώπη (ιδίως από Γερμανία και Ιταλία) και χωρίς τις επίσημες μορφές οικονομικής, πολιτικής, διπλωματικής, πολιτισμικής συνεργασίας, καθώς και της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών ολόκληρης της ΕΕ με το Ισραήλ.
Οι «εναλλακτικές» προτάσεις διάφορων ιμπεριαλιστικών, αλλά και αραβικών κρατών επαναλαμβάνουν παραλλαγές του σχεδίου για μια λύση δύο κρατών, δηλαδή του σχήματος με το οποίο νομιμοποιήθηκε το Ισραήλ το 1948 και επανακατοχυρώθηκε στις συμφωνίες του Όσλο (1993) και του Κάμπ Ντέιβιντ (2000). Είναι ακριβώς το σχέδιο από το οποίο πηγάζει η παλαιστινιακή αντίσταση στη Γάζα και σήμερα δεν θα ήταν παρά η διαιώνιση ενός αρχιπελάγους από παλαιστινιακά γκέτο. Κάποιες ρεφορμιστικές δυνάμεις θεωρούν ότι αυτό είναι το «ρεαλιστικό» σενάριο, αλλά δεν είναι τίποτα άλλο από ένα δήθεν ρεαλισμό που αποδέχεται την «πραγματικότητα» της εθνοκάθαρσης.
Η αστική πολιτική και η ακροδεξιά βλέπουν στα πρόσωπα των Παλαιστινίων τον «εσωτερικό εχθρό», τους πρόσφυγες και μετανάστες στα σύγχρονα γκέτο και το ισραηλινό καθεστώς ως το νέο πρότυπο κοινωνίας που επιθυμούν. Η δυστοπία στη Γάζα αποτελεί το «όραμα» της ακροδεξιάς ανά τον κόσμο. Μια γενοκτονία σε απευθείας μετάδοση από μια χώρα πλήρως ενταγμένη στη Δύση εγκαινιάζει μια νέα εποχή: αν το Ισραήλ μπορεί να διαπράττει τέτοια εγκλήματα χωρίς επιπτώσεις, τότε το ίδιο μπορεί να συμβεί σε κάθε χώρα εις βάρος των «δικών της Παλαιστινίων», δηλαδή των προσφύγων και μεταναστών, των μειονοτήτων και καθενός που αντιστέκεται και δεν «χωράει»
Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε τα όρια του μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης. Στον αραβικό κόσμο μόνο η Αντίσταση στο Λίβανο και την Υεμένη προσέφεραν ουσιαστική στρατιωτική στήριξη. Οι αμέτρητες, συχνά τεράστιες διαδηλώσεις, κυρίως στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, δεν απέτρεψαν τη συγκάλυψη της μεγάλης πλειονότητας των κομμάτων, ακόμη και «αριστερών», και των συνδικαλιστικών ηγεσιών, που παρέμειναν σιωπηλές ή και συνένοχες στη γενοκτονία. Η συγκάλυψη αυτή επέτρεψε τη συνέχιση της παροχής όπλων και ολόκληρης της πολεμικής υλικοτεχνικής υποδομής στο Ισραήλ.
Η αλληλεγγύη των λιμενεργατών προς τους Παλαιστινίους σε Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία και Σουηδία ήταν σημαντική, αλλά πολύ αδύναμη για να επιφέρουν κάποια αποφασιστικά αποτελέσματα. Παράλληλα, η καθυστέρηση μιας μαζικότερης και δυναμικότερης παρέμβασης του προλεταριάτου στη Δύση οφείλεται στο φρενάρισμα των γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών και της «αριστεράς» που δεν εναντιώνεται με τη στρατιωτική δράση των ιμπεριαλιστών, όπως είδαμε και στην Ουκρανία.
Η κυβέρνηση Νετανιάχου μέσα από το μεγάλο φόρο αίματος των Παλαιστινίων και την ισοπέδωση ενός μεγάλου μέρους της Γάζας επαναφέρει το σχέδιο ενός «μεγάλου Ισραήλ». Ήδη το Ισραήλ έχει καταλάβει στρατηγικά σημεία στη νότια Συρία και δηλώνει ότι δεν θα αποχωρήσει, ενώ επιδιώκει να εδραιώσει τις θέσεις του στη Μέση Ανατολή με μια στρατιωτική νίκη κατά του Ιράν, ακόμα και μέσα από έναν πόλεμο φθοράς, με στόχο τη σταθερή εδαφική επέκταση του ισραηλινού κράτους.
Για να σταματήσει αμέσως η γενοκτονία, να διαλυθεί αυτό το αποικιακό, ιμπεριαλιστικό κράτος, η παλαιστινιακή αντίσταση από μόνη της δεν είναι αρκετή. Δεδομένου ότι το σιωνιστικό καθεστώς επωφελείται από την πλήρη προστασία του δυτικού ιμπεριαλισμού, την ανοχή όλων των αραβικών κρατών και τις καλές οικονομικές σχέσεις με τα κράτη των BRICS, για να χάσει είναι απαραίτητο οι εκμεταλλευόμενες μάζες ολόκληρης της Μέσης Ανατολής να βγουν στο προσκήνιο με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, να γίνει πράξη η επαναστατική πάλη πρώτα ενάντια στα αντιδραστικά τους καθεστώτα, ώστε να ελευθερωθούν από το σιωνιστικό φρούριο, για να ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία μιας ενιαίας ομοσπονδίας χωρών απαλλαγμένων από τις πολιτικές του σιωνιστικού κράτους, την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και συνολικά τον καπιταλισμό.
Το κίνημα αλληλεγγύης υπέρ της Παλαιστίνης στις δυτικές χώρες απαιτείται να συμβάλλει στο μπλοκάρισμα του εφοδιασμού, των εμπορικών σχέσεων και της πολιτικής του Ισραήλ. Η γενοκτονία στη Γάζα αντικατοπτρίζει την τάση του σύγχρονου καπιταλισμού. Είναι μια γενοκτονία που σχετίζεται με την υψηλή τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη. Οι δολοφονικές ενέργειες του ισραηλινού στρατού παρουσιάζονται ως σχεδιασμένες επιθέσεις που υπαγορεύονται από αλγόριθμους, ενώ μέσα από την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης δίνονται εντολές για την εκτέλεση παιδιών και μελών ανθρωπιστικών αποστολών. Η γενοκτονία αποτελεί πεδίο εφαρμογής των εργαλείων της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών εφαρμογών, μέσω των οποίων οι μεγάλες εταιρείες δοκιμάζουν τα προϊόντα τους, ενισχύοντας ταυτόχρονα τα κέρδη τους. Οι διαμαρτυρίες σε μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ αποκάλυψαν ότι η σφαγή στη Γάζα φέρει τη σφραγίδα των πιο μεγάλων εταιρειών του πλανήτη μέσα και από την αξιοποίηση της τεχνολογικής έρευνας ως συνδετικό κρίκο. Η πρόταση του Ντόναλντ Τραμπ για να γίνει η Παλαιστίνη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής» μέσω realestate είναι επίσης αποκαλυπτική. Μέχρι τώρα, όλες οι επεμβάσεις, οι πόλεμοι, ακόμη και οι γενοκτονίες απαιτούσαν μια ιδεολογική ή ηθική κάλυψη. Η κυβέρνηση Τραμπ αποκαλύπτει κυνικά ότι εξυπηρετεί τα καπιταλσιτικά συμφέροντα, τα οποία είναι πάντα η βασική αιτία των σφαγών.
Αυτό που φοβούνται τα αστικά καθεστώτα, τόσο τα δημοκρατικά όσο και τα αυταρχικά, είναι ότι ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού θα ριζοσπαστικοποιήσει τις κοινότητες των μεταναστών και τη νέα γενιά, και θα γίνει ένα παράδειγμα αντίστασης και αγώνα με ταξικά χαρακτηριστικά. Η ακροδεξιά ως πρωτοπόρο τμήμα της αστικής πολιτικής δίνει έμφαση σε αυτό το στοιχείο. Το παλαιστινιακό ζήτημα γίνεται επομένως σημείο αναφοράς για το εργατικό κίνημα και την αριστερά, και η στάση που θα έχουν θα καθορίσει την επίδραση τους στις πλατιές μάζες της εργατικής τάξης στο μέλλον. Η παρέμβαση των εργατικών σωματείων υπέρ του παλαιστινιακού λαού, η περαιτέρω ανάπτυξη και ριζοσπαστικοποίηση του διεθνιστικού κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, αποτελούν καθοριστικά σημεία για να δυναμώσει η παλαιστινιακή αντίσταση, για τη νίκη του παλαιστινιακού λαού απέναντι στον αντίπαλο.
Να δοθεί τέλος στο λιμό και τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού!
Άμεση και άνευ όρων αποχώρηση των σιωνιστικών στρατευμάτων και των εποίκων από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη!
Όχι στην απέλαση του λαού της Γάζας!
Να μπλοκαριστεί η σιωνιστική μηχανή της καταστροφής και του θανάτου, ενάντια στους προστάτες και τους συνεργούς του Ισραήλ!
Στεκόμαστε στο πλευρό των καταπιεσμένων μαζών της Παλαιστίνης και του απελευθερωτικού αγώνα τους απέναντι στην σιωνιστική και δυτική αποικιοκρατία!
Για μια ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη Παλαιστίνη!
Για ένα ενιαίο, δημοκρατικό και κυρίαρχο κράτος για ολόκληρη την Παλαιστίνη, ανοιχτό σε όλους, χωρίς φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις.
Για μια Σοσιαλιστική Ομοσπονδία των λαών της Μέσης Ανατολής, απαλλαγμένη από τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό!
Εργάτες και καταπιεσμένοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!
Να σταματήσει ο εγκληματικός πόλεμος ενάντια στο Ιράν
Το πρωί της 13ης Ιουνίου, το γενοκτονικό καθεστώς του Ισραήλ, υπό την άμεση ευλογία και υποστήριξη του Τραμπ, εξαπέλυσε έναν αιματηρό πόλεμο εναντίον του Ιράν. Αυτός ο πόλεμος αποτελεί συνέχεια των εγκληματικών πρακτικών του ισραηλινού κράτους, συμπεριλαμβανομένων των γενοκτονικών ενεργειών του στη Γάζα. Επιτίθεται άμεσα και υπονομεύει τα συμφέροντα και τα μέσα διαβίωσης του λαού στο Ιράν και δεν στοχεύει απλώς στο να βλάψει το ιρανικό καθεστώς.
Η απελευθέρωση του ιρανικού λαού, όπως και των λαών της Μέσης Ανατολής και όλου του κόσμου, δεν θα προέλθει από το Ισραήλ ή τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις . Η ελευθερία του Ιράν θα έρθει με τον αγώνα των εργατών, των γυναικών και των καταπιεσμένων λαών.
Οι συνέπειες αυτού του πολέμου δεν θα περιοριστούν στο Ιράν. Θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα βήμα προς μια ευρύτερη διεθνή σύγκρουση. Ενώ η Αντιπολεμική Συνδιάσκεψη στη Νάπολη καταδικάζει το πολιτικό καθεστώς στο Ισραήλ και την αμερικανική κυβέρνηση που εκπροσωπείται από τον Τραμπ, με τη συνενοχή των ευρωπαϊκών δυνάμεων, ζητά επίσης αλληλεγγύη προς τους εργαζόμενους και τις φτωχές μάζες στο Ιράν και απαιτεί την άμεση παύση αυτού του εγκληματικού πολέμου.
Ας ενισχύσουμε την παγκόσμια κινητοποίηση των εργατών ενάντια στους βομβαρδισμούς!
Να σταματήσει η γενοκτονία στην Παλαιστίνη και ο εγκληματικός πόλεμος κατά του Ιράν τώρα!
On the side of the national and social liberation struggle of the Palestinian people, now and always!
The twenty months that separate us from October 7 have presented to the eyes of the whole world a definitive truth: the state of Israel is a colonialist, supremacist, racist machine of oppression and death, whose existence is incompatible with the existence and freedom of the Palestinian people, also due to its ethnic and religious exclusivity character. Presented demagogically as a “home” for a part of the persecuted Jews in Europe, the zionist State was founded itself on the ethnic cleansing and the extermination of the Palestinians, with terrorist methods that now brazenly replicate those of Nazism. We call on the Jewish masses in Israel and around the world who feel all this inhuman, to break in a decisive way with Zionism and actively support the struggle of the Palestinian people, as so many have already done. Down with the genocidal Zionist state of Israel!
Over the decades the state of Israel has waged war on Lebanon, Syria, Egypt, Jordan, Iraq, Yemen and Iran. It has thus become the most militarized state in the world, devoted to permanent war more than any other on the planet, and the universal emblem of the police state, capable of the most ruthless and technological control and repression of the exploiting class over its dominated people.
The other definitive truth that has emerged in recent months is that this state can do, with impunity, everything it wants, solely because the United States of America, first and foremost, and the Western European states, secondly, support it unconditionally regardless of the crimes it commits. They support it because it is their outpost in the Middle Eastern region, which has long been and still is strategic as the largest producer and reserve of black gold in the world.
The genocide underway in Gaza, a second Nakba even more ferocious and bloody than the first; the total devastation of its territory and its natural habitat; the revival of ethnic cleansing in the West Bank with the prospect, shortly, of its formal annexation; the cynical use of hunger as a weapon of extermination; they are – however – also made possible by the fact that the BRICS countries, starting with China, Russia and Brazil, have continued and continue to supply the Zionist state with everything it needs to carry on the carnage undisturbed, and maintain a “normal” functioning of its social life.
If the genocide in Gaza is the last word of Western imperialism in an irreversible crisis of hegemony in the world, it is at the same time proof that in the face of the revolutionary insurrection of the oppressed masses, in the face of the danger of revolutionary contagion, the opposing bourgeois camps know how to find a way to cooperate in order to try to extinguish the fire together. But in these twenty months, the cause of national and social liberation of the Palestinian people has also internationalized like never before. For decades, the Palestinian cause was one of the main issues of the anti-imperialist struggle internationally, along with other national liberation struggles (Vietnam, Algeria, etc.). Now Palestine has become something more than in past decades: the extraordinary demonstration of courage, firmness, dignity, resistance, and organization shown by the population of Gaza has made the Palestinian cause, reborn each time from its own ashes like the phoenix, the homeland of the oppressed all over the world. As even the volunteer blinds must see, Palestine was not ‘a land without a people’ to be allocated to ‘a people without land.’ It was and is a beloved land of the people who inhabited it and their descendants, now scattered to the four corners of the Middle Eastern region and the whole world, who cannot forget it.
After a hundred years of colonialism, racism, extermination, “democratic” fascism from the Zionists, and Western-Zionism, the Palestinian resistance – at the cost of extreme sacrifices – is standing. Revived, “generation after generation until liberation”, not under the protection of this or that “friendly” state as it has no friendly state, but rather because of the universal sympathy and solidarity it enjoys among the working humanity, especially among the young generations, in the Arab world, in countries with Islamic traditions, and also in the entire world – including the Western countries that are still the main protectors of the Zionist state. And it is precisely the strength of this international and often internationalist solidarity that will allow the Palestinian resistance movement to overcome the limitations imposed by the isolation to which it has been subjected by the Arab regimes and the Palestinian bourgeoisie, and nationalist ideologies or by exclusive religious affiliations.
So widespread is this sympathy and the pressure of the mass demonstrations, so extensive is the delegitimization of the Zionist genocidal state, that some European governments and some European ‘leftist’ parties – with the massacre and devastation of Gaza nearly complete – are now considering the ‘recognition of the state of Palestine’, protesting for ‘the end of the massacre’, and launching a few invectives against Netanyahu’s ‘excesses’. But this late cynical distancing from the current Israeli government, which always accompanies a condemnation of Palestinian ‘terrorism’, does not lead to any truly determined action to create real difficulties for the Israeli army and state. These would collapse within days without European arms supplies (from Germany and Italy) and without the myriad forms of economic, political, diplomatic, cultural, and intelligence collaboration from across the European Union, which is tied to Israel by an association agreement.
The “alternative” proposals of several imperialist countries and Arab states repeat variants of the proposal of the creation of two states, the project under which the formation of Israel was made official in 1948 and reasserted in the Oslo (1993) and Camp David (2000) agreements, and against which the Palestinian resistance in Gaza has risen. It was a failure and a caricature before and today it would be the perpetuation of a gigantic Palestinian ghetto on the rubble, or – to be more precise – an archipelago of ghettos. Some reformist organizations claim to be “realist”. But this is a realism that practically accepts a reality created in terms of ethnic cleansing.
In the face of Palestinians, bourgeois politics and the far-right see the internal enemy, the refugees, the immigrants in the modern ghettos. The neo-fascist Right sees the Israeli regime as the model of the society it desires. The dystopia in Gaza is the “vision” of the global far right, and the commission of a genocide on live broadcast by a country fully integrated into what is called the West, opens a new era. If Israel can implement these policies, and also exterminate an entire people with impunity, the way is opened for the same to be done in every country at the expense of “their own Palestinians”, refugees and immigrants, minorities, anyone who resists and does not “fit in”.
We must also recognize the limits of the great movement of solidarity with the Palestinian people. Both within the Arab world, where only the Lebanese and Yemeni resistance have managed to provide significant material and military support to the Palestinian people; and – above all – in the United States and European countries, where the countless, sometimes enormous, street demonstrations have not been able to counter the huge complicity of the immense majority of political parties, even those supposedly on the left, and union leaderships which have been silent, or even complicit with the Zionist genocide. The complicity of these leaders with the Zionist genocide has maintained the supply of arms and all the war logistics that fuel the genocide.
The signs of combativeness and fraternity towards the Palestinians that have come from Greek, Italian, French, and Swedish dock workers have been significant, but till now – despite everything – too weak to produce decisive results and impact government decisions. The delay of a more massive and forceful intervention of the Western industrial proletariat is due to the slowing down and confusionist work of the bureaucratic trade union leaderships and of the “left” which makes common cause with the military action of their imperialist bourgeoisies, as we have seen in Ukraine.
Excited by the orgy of Palestinian blood it has managed to shed, and by having razed a large part of the Gaza Strip to the ground, the Netanyahu government is relaunching the design of “greater Israel”. Israel has already captured very strategic points in southern Syria and has already declared that it will not leave these places in the future. In addition, it wants to consolidate its military advances in the Middle East with a victory over Iran. And, therefore, of permanent war for the next decades with the aim of expanding its territory without limits and striking every obstacle that stands in the way of this criminal program.
To immediately stop the genocide, to wreck this colonial, imperialist design, the strength of Palestinian resistance alone is not enough. Since the Zionist state benefits from the total protection of Western imperialism, the active complicity of all the Arab states and the good economic relations with the BRICS states, in order to defeat it, it is necessary for the exploited masses of the entire Middle East to take the field with even more determination. Only their revolutionary uprising against their reactionary regimes in order to finally be free to attack the Zionist fortress, will be able to pave the way for the birth of a single federation of countries free from the zionist state, imperialist domination and capitalism.
And the movement of solidarity with Palestine in Western countries needs to be able to break the supply chain to Israel, cultural complicity with Israel, and impose a total boycott of goods from Israel. The genocide in Gaza mirrors moderncapitalism. It is a genocide through high technology and artificial intelligence. The Israeli army’s murderous actions are presented as planned strikes dictated by algorithms, while artificial intelligence programs give orders to execute children and members of humanitarian missions. The genocide has become the field of application of artificial intelligence tools and digital applications, through which giant companies test their products, simultaneously boosting their profits. The protests at elite US universities revealed that the massacre in Gaza bear the stamp of the largest capitalist corporations on the planet, with technological research as a connecting link. Donald Trump ‘s proposal forethnic cleansing through real estate businesses, creating the “Middle Eastern Riviera”, is apocalyptic. Until now, all interventions, wars, and even genocides required an ideological or moral cover. The Trump administration is pulling back the veil and cynically revealing capitalist interests, which are always the root cause of massacres.
What the bourgeois regimes, both democratic and autocratic, fear is that the struggle of the Palestinian people will radicalize the immigrant communities and a new generation of militant youth, and will become an example of resistance and struggle taking on class characteristics, as it is really happening. The far right as the vanguard of bourgeois politics strongly emphasizes this element. The Palestinian cause therefore becomes a touchstone for the class movement and the left, the attitude towards it will determine the possibility of real integration of a large part of the working class in the future. The intervention of the trade union forces in favor of the Palestinian people, the further development and radicalization of the internationalist movement pro-Palestine, are necessary for Palestinian resistance, for the victory of the Palestinian people against their oppressors.
Immediate stop to the genocide and starvation of the Palestinian people!
Immediate and unconditional withdrawal of Zionist troops and settlers from Gaza and the West Bank!
No to the deportation of Gaza people!
Stop the Zionist machine of destruction and death, its protectors and accomplices!
Alongside the liberation struggle of the oppressed masses of Palestine against Zionist-Western colonialism!
Palestine free from the river to the sea!
For a single, secular, democratic and sovereign state for the whole of Palestine, open to all without discrimination of religion or race.
For a Socialist Federation of the peoples of the Middle East free from imperialist domination and capitalism!
Workers and oppressed of the world, unite!
Stop the Criminal War on Iran
On the morning of June 13 the genocidal regime of Israel, under the direct blessing and support of Trump, launched a bloody war against Iran. This war is a continuation of the Israeli state’s criminal practices, including its genocidal actions in Gaza. It directly opposes and undermines the interests and livelihoods of the masses in Iran and is not merely aimed at harming the Iranian regime.
The liberation of the Iranian people, like that of the people of the Middle East and all the world, will not come from Israel or the imperialist powers. Iran’s freedom will come with the struggle of workers, women and oppressed peoples.
The consequences of this war will not be limited to Iran; it could very well be a step toward a larger international conflict.
While the conference condemns the political regime in Israel and the U.S. administration represented by Trump, with the complicity of the European powers, it also calls for solidarity with the workers and impoverished masses in Iran and demands the immediate cessation of this criminal war.
Let’s strengthen global mobilization of workers against the bombing!
Stop the genocide in Palestine and the criminal war on Iran now!
Διεθνιστική κινητοποίηση εναντίον του ΝΑΤΟ και του ιμπεριαλιστικού πολέμου
