Συλλογική αποτίμηση των μελών της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης στην αποστολή
Η πρωτοβουλία March to Gaza είναι μια διεθνής πρωτοβουλία που συστάθηκε στο πλάι του «Στολίσκου της Ελευθερίας» και του καραβανιού «Sumud» από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, με στόχο να σπάσει από στεριά, αέρα και θάλασσα τον αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα.
Μπορεί το March to Gaza να μην κατάφερε να φτάσει στα σύνορα της Ράφα, όπως ήταν ο αρχικός του στόχος, κατάφερε, όμως, να εκπέμψει ένα ισχυρό, αντιπολεμικό μήνυμα που έφτασε σε εκατομμύρια αυτιά σε όλο τον κόσμο. Η συσπείρωση χιλιάδων ανθρώπων από 32 χώρες, αλλά και η μαζική ελληνική αποστολή με 205 άτομα, επέδρασε σημαντικά στη συζήτηση γύρω από τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τροφοδότησε το αντιπολεμικό κίνημα με πολιτικά γεγονότα, αποκορύφωμα των οποίων ήταν η πανελλαδική ημέρα δράσης για την Παλαιστίνη στις 15 Ιούνη με κινητοποιήσεις σε πάνω από 25 πόλεις σε όλη τη χώρα. Το μήνυμα εισέπραξαν πρώτα και κύρια όλες οι κυβερνήσεις για την απαράδεκτη συνενοχή τους στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τη συνεργασία τους με το κράτος-δολοφόνο, αλλά ξεπέρασε τα σύνορά της κάθε χώρας. Την πολιτική πίεση εισέπραξε και το ίδιο το Ισραήλ, που έσπευσε να καταδικάσει την πρωτοβουλία και τα μέλη της ως «τζιχαντιστές», αλλά και η ίδια η αντιδραστική κυβέρνηση της Αιγύπτου, που βρέθηκε φανερά ενοχλημένη από την παρουσία 4.000 ακτιβιστών στην πρωτεύουσά της, χωρίς, όμως, να έχει τη νομιμοποίηση να τους φυλακίσει και να εξαντλήσει τα κατασταλτικά της μέσα όπως θα ήθελε. Τίποτα από όλα αυτά δεν ήταν αυτονόητα και δε θα ήταν εφικτά, απουσία της μαζικής και αποφασιστικής δράσης των χιλιάδων μελών των τριών πρωτοβουλιών, αλλά και όλου του κόσμου που γέμισε πόλεις και πλατείες φέρνοντας την υπόθεση πίσω στη χώρα του.
Το πολιτικό στίγμα του March to Gaza απέκτησε βαθύτερο πολιτικό χαρακτήρα, καθώς οι
διεθνείς αποστολές βρέθηκαν κοντά στην πόλη
Ισμαηλία, στο δρόμο προς το Ελ-Αρίς και τη Ράφα, την ώρα που το Ισραήλ επιτέθηκε στο Ιράν ανοίγοντας νέο επικίνδυνο γύρο πολεμικής κλιμάκωσης σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η ίδια η πραγματικότητα και οι διεθνείς εξελίξεις ανάγκασαν την πρωτοβουλία να πάρει ευρύτερες αντιπολεμικές διαστάσεις, να υπερασπιστεί την ανάγκη για ειρήνη στην περιοχή και να καταδικάσει την επιθετικότητα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Τίποτα από αυτά, ωστόσο, δεν ήταν δεδομένα. Το March to Gaza, όπως και κάθε διεθνής αντιπολεμική πρωτοβουλία, βρέθηκε αντιμέτωπο με τα αντικειμενικά πολιτικά του όρια, τα οποία καλέστηκε να υπερβεί στην πράξη, στο πεδίο, σε ενεργό πολιτικό χρόνο, μέσω συλλογικής πολιτικής διεργασίας και ζύμωσης. Δύο όρια αναδείχθηκαν ως τα κρισιμότερα.
Η πρωτοβουλία πίεσε τις δυτικές κυβερνήσεις και το Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα έδωσε ώθηση στο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και στο αντιπολεμικό κίνημα
Πρώτο, αυτό του εγκλωβισμού ή της θετικής υπέρβασης του αμιγώς ανθρωπιστικού χαρακτήρα της αποστολής. Η ανάγκη το March to Gaza και το αντιπολεμικό κίνημα στη χώρα και διεθνώς να μιλήσει για τον αντιδραστικό ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και να μην χαριστεί απέναντι σε όσους επενδύουν στον πόλεμο και τον όλεθρο στην περιοχή ονειρευόμενοι… «ριβιέρες» στη Γάζα. Μέσα από τη συζήτηση, τη ζύμωση, την αξιολόγηση των διεθνών εξελίξεων, η ελληνική αποστολή μέτρησε σημαντικά βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση, τα οποία αποτυπώθηκαν και στη «Διακήρυξη του Καΐρου» που εκδόθηκε στις 15/6, ημέρα που η αποστολή θα έφτανε στη Ράφα και η οποία υιοθετήθηκε από όλες σχεδόν τις διεθνείς αποστολές.
Το δεύτερο σχετίζεται με τον τρόπο και την πολιτική λογική της αντιμετώπισης του ασφυκτικού κλοιού που επέβαλαν οι αιγυπτιακές αρχές. Η ελληνική αποστολή βρέθηκε μπροστά στο ερώτημα εάν σε αυτό το πλαίσιο, η πρωτοβουλία παραμένει μια μαζική πολιτική κίνηση με λόγο και δράση που αφορά το σύνολο του δυναμικού της ή αντικαθίσταται από κλειστές, μικρές αντιπροσωπείες βουλευτών και κομμάτων. Καλέστηκε, μέσα από συζήτηση και διαπάλη, να βρει τον τόπο και τον τρόπο για μαζική πολιτική έκφραση και δράση των εκατοντάδων ανθρώπων που ταξίδεψαν στο Κάιρο, να αναμετρηθεί με τις κόκκινες γραμμές της Αιγύπτου, ακόμα και να τις υπερβεί στις πιο λαμπρές στιγμές της, όπως ήταν η μη αποδοχή των απελάσεων στο αεροδρόμιο και η αποφασιστική διαδρομή και παραμονή στα διόδια προς την Ισμαηλία παρά τις απειλές και την τρομοκρατία. Σε κάθε βήμα της είχε στο πλάι της τον αιγυπτιακό λαό. Από τους ψιθύρους στα καφενεία, μέχρι τα βλέμματα των ανθρώπων για τη στήριξη στους Παλαιστίνιους, μια σιωπηλή διεθνιστική γέφυρα χτίστηκε μέσα στις μέρες.
Μια εβδομάδα πλούσια, που ξεχειλίζει από συλλογική και πολιτική δράση, είναι δύσκολο να συμπυκνωθεί σε λίγες γραμμές. Πολύ περισσότερο τα πολιτικά συμπεράσματα από μια τέτοια πρωτότυπη πρωτοβουλία που γεννήθηκε σε μια περίοδο όξυνσης του πολέμου και των ανταγωνισμών διεθνώς.
Το ζητούμενο -και σε αυτό καλείται να συμβάλλει και το March to Gaza– είναι η αναζωπύρωση,
η μαζικοποίηση, η μαχητική διάθεση ενός 
σύγχρονου αντιπολεμικού κινήματος, το οποίο θα στηθεί μέσα στην καρδιά, μέσα στη βάση της κοινωνίας, μέσα στα εργατικά σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους. Με ανατρεπτικούς πολιτικούς στόχους, που να παλεύει από διεθνιστική σκοπιά για ειρήνη και ελευθερία, απέναντι στους πολεμικούς ανταγωνισμούς του κεφαλαίου, απέναντι στο Ισραήλ και τους συμμάχους του, απέναντι στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και την πολεμική οικονομία, απέναντι στην κυβέρνηση και το ελληνικό κράτος που συνεργάζεται οικονομικά, στρατιωτικά, εμπορικά με το Ισραήλ συναινώντας στη γενοκτονία και τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων.
Το March to Gaza δεν πρόλαβε να γυρίσει στην Αθήνα και ήδη περνάει στα επόμενα βήματά του με αποφασιστικότητα. Με κάλεσμα του καραβανιού Sumud θα διεξαχθεί διεθνής συνεδρίαση των τριών πρωτοβουλιών στην Τυνησία στις 19-22/6, στην οποία θα συμμετέχουν μέλη της ελληνικής αποστολής και της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης. Ένα νέο αντιπολεμικό κίνημα, με φρεσκάδα και αντιφάσεις γεννιέται. Τώρα είναι που πρέπει η αντικαπιταλιστική αριστερά να δώσει όλες τις δυνάμεις της και να δώσει πνοή, ζωντάνια, προσανατολισμό, στρατηγική.
Την Κυριακή 22 Ιούνη στη Λέσχη Αναιρέσεις διοργανώνεται συνάντηση με κάποια μέλη της ελληνικής αποστολής για να μεταφέρουν τις εμπειρίες που προσκόμισαν από το ταξίδι τους!
Δημοσιογράφοι του infolibre για την εμπειρία τους στο March to Gaza
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στο τεύχος 22-23 Ιούνη
