Τον εγκληματικό του χαρακτήρα έδειξε για ακόμα μία φορά το κράτος του Ισραήλ, αυτή τη φορά απέναντι στο πλήρωμα του Madleen. Αρχικά, η ισραηλινή επέμβαση, που συνοδεύτηκε με ρίψη χημικών ουσιών και μεθόδους πειρατικού ρεσάλτου, έγινε σε διεθνή ύδατα -περίπου 100 ναυτικά μίλια από τις ακτές του Ισραήλ και μακριά από την περιοχή που το Ισραήλ θεωρεί ως ζώνη ασφαλείας. Στη συνέχεια, οι ισραηλινές δυνάμεις απήγαγαν τα μέλη της διεθνιστικής αποστολής και τα μετέφεραν εντός της χώρας, ώστε μετά να τα… απελάσει. Η λογική του Ισραήλ να τσαλαπατάει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου είναι γνωστή, μιας και ο ίδιος ο ναυτικός αποκλεισμός τροφίμων και φαρμάκων στη Γάζα είναι καθόλα παράνομος σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, αφού η τέταρτη Συνθήκη της Γενεύης (1949)
απαγορεύει ρητά τη συλλογική τιμωρία αμάχων και απαιτεί από τις εμπόλεμες δυνάμεις να εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε είδη ανθρωπιστικής βοήθειας.
Και μετά την απαγωγή των 12 ακτιβιστών, όμως, το Ισραήλ επέδειξε ανήκουστη συμπεριφορά. Καταρχάς, αποτροπιασμό προκαλεί η δήλωση του ισραηλινού υπουργού Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, ότι οι συλληφθέντες θα αναγκάζονταν να δουν βίντεο από την επίθεση της Χαμάς, με πληροφορίες να θέλουν τον ισραηλινό στρατό να προγραμμάτιζε τη βιντεοσκόπηση των αντιδράσεων τους!
Ο ηθικός κατήφορος, βέβαια, δεν σταμάτησε ούτε εκεί. Τα οκτώ μέλη της αποστολής, που αρνήθηκαν να υπογράψουν τα χαρτιά της απέλασής τους (μιας που ποτέ δεν είχαν σκοπό να μπουν στο Ισραήλ), έρχονται αντιμέτωποι με τη σκληρή μεταχείριση των σωφρονιστικών αρχών. Η Γαλλοπαλαιστίνια ευρωβουλευτής Ρίμα Χασάν μεταφέρθηκε εκδικητικά σε άλλη φυλακή και στην απομόνωση (σε μικρό κελί χωρίς παράθυρα), επειδή έγραψε σε έναν τοίχο των φυλακών Γκιβόν, κατά την αρχική της κράτηση της, «Ελεύθερη Παλαιστίνη». Ως ένδειξη διαμαρτυρίας ξεκίνησε απεργία πείνας. Νωρίτερα, απεργία πείνας και δίψας είχε ξεκινήσει και ο Βραζιλιάνος αγωνιστής Τιάγκο Άβιλα που επίσης τέθηκε σε απομόνωση.
Τα παραπάνω γεγονότα, σε συνδυασμό με τις αδιανόητα προκλητικές ανακοινώσεις των επίσημων αρχών (βλ. «το show τελείωσε», «γιοτ των διασήμων», «ακτιβισμός του Instagram»), θα έπρεπε να αποτελέσουν αφορμή για ένα παγκόσμιο πολιτικό σεισμό. Θεωρητικά…
Οι δουλικές αντιδράσεις των ΗΠΑ, των ευρωπαϊκών χωρών και ειδικά του ευρωκοινοβουλίου (μέλος του οποίου είναι η Ρίμα Χασάν) αποδεικνύουν τη βαθιά εμπλοκή αυτών στη συνεχιζόμενη γενοκτονία. Το Ισραήλ έχει τον ρόλο του «κακού παιδιού» επειδή ξέρει πως μία πολύ μεγάλη μερίδα του αστικού πολιτικού συστήματος έχει πολιτικό και οικονομικό συμφέρον από την επιθετική δραστηριότητα του Ισραήλ έναντι του παλαιστινιακού λαού.
Χρίστος Κρανάκης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ το διήμερο 14-15/06
