Γιάννης Μαρίνης*
Οι δικαστές ήταν εκεί, με μια κατηγορία για «συκοφαντική δυσφήμηση», μετά από μήνυση της διευθύντριας του 4ου Γυμνασίου. Μια… δίκη που αναβλήθηκε αρκετές φορές, τέθηκε στο αρχείο και καταφανώς ανασύρθηκε λόγω πολιτικής συγκυρίας. Ακόμα περισσότερο εμφανώς καθορίστηκε από τα συμπλέγματα του βαθέως κράτους και των παραγόντων που κάνουν κουμάντο σε κάθε περιοχή. Κομματάρχες, θρησκευτικοί παράγοντες κλπ.
Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε να ιδωθεί μια κατηγορία που σε κάθε άλλη περίπτωση είναι δύσκολο να στηριχθεί, κυρίως όταν δεν υπάρχουν αντικειμενικές διαπιστώσεις «βλάβης για τον εγκαλούντα». Ποινική μεταχείριση για συνδικαλιστική ανακοίνωση της ΕΛΜΕ στη βάση γεγονότων διάλυσης της εσωτερικής συνοχής και δημοκρατικής λειτουργίας ενός σχολείου και σαφούς διαρκούς παρεμπόδισης της συνδικαλιστικής ενημέρωσης και παρέμβασης.
Ενώ λοιπόν καταρρέουν στο ακροατήριο όλες οι πτυχές της δικολαβικής εκτροπής, δικαστές εξαπολύουν μύδρους κατά του συνδικαλισμού και θέτουν στους συνδικαλιστές αντίστοιχα ερωτήματα. Αναφέρθηκαν και το άρθρο 4 του 1264 για να στοιχειοθετήσουν υποτίθεται το νόμιμο ή «παράνομο». Με ερωτήσεις τύπου ιδιώνυμου, ποιος έγραψε την ανακοίνωση και αν συμφωνείτε με αυτήν.
Η εισαγγελέας στην πρότασή της υιοθέτησε όλες τις πτυχές του σαθρού κατηγορητηρίου για το πώς λειτούργησε η διευθύντρια (που προαλείφεται και για ΔΙΔΕ), από όπου προέκυψε η καταγγελία της ΕΛΜΕ μετά από πέντε επισκέψεις στο σχολείο. Επικαλέστηκε νόμο του ΄83 για το «διευθυντικό δικαίωμα». Αντί να τοποθετηθεί για τις «κατηγορίες» της μήνυσης, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα και την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα, μίλησε για «υπερβάλλοντα αγωνιστικό ζήλο», «πέρασαν το πλαίσιο της ευπρέπειας», «έβγαλαν κείμενο απαξίωσης της εγκαλούσας» κλπ. Σαφής επίθεση στην συνδικαλιστική δράση και τα δικαιώματα των συναδέλφων.
Η εισαγγελέας δεν έβγαλε λέξη για την πραγματικότητα της δίωξης από την διευθύντρια, για την αναπλήρωση χαμένων ωρών (μέχρι που κράτησε το σχολείο μετά από εκδρομή από τις 12:30 και μετά), ανάρτηση πινάκων με μία ώρα σε κάθε συνάδελφο γραμματειακής υποστήριξης, πίνακα με όλες τις άδειες συναδέλφων σε δημόσια θέα (ποια προσωπικά δεδομένα…), άρνηση σύγκλησης συλλόγου διδασκόντων με 23 υπογραφές (επικαλούμενη αναρμοδιότητα του συλλόγου…), συμπλήρωση κενών με παρουσία στην τάξη (αύξηση διδακτικού ωραρίου) κλπ. Εννοείται εξαφανίζοντας το θεσμικό πλαίσιο που καθιστούσε κυρίαρχο όργανο το σύλλογο διδασκόντων για όλα τα θέματα. Και φέρει ευθύνες, εκτός από τη σημερινή, και η τότε διοίκηση επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που δεν προχώρησε σε σοβαρό πειθαρχικό έλεγχο για την διοικητική ανωμαλία στο σχολείο ή σε απαλλαγή λόγω ακαταλληλότητας. Ο αυταρχικός τρόπος διοίκησης και η οργισμένη μανία του διοικητισμού καταλήγει όπως όλοι καταλαβαίνουν στο να δυναμιτίζει το ήπιο και παιδαγωγικά δημοκρατικό κλίμα που πρέπει να υπάρχει σε ένα σχολείο, επηρεάζει την λειτουργία του, θίγει εμφανώς τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών (σε ποιο καθεστώς μαθητές που έχουν τελειώσει το μάθημα κάθονται μέχρι και την έβδομη ώρα για να τους «επιτηρήσουν» οι συνάδελφοι…) και βεβαίως κάνει κουρέλι τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων. Αν οι συμπεριφορές αυτές δεν είναι αντισυναδελφικές και αντιδημοκρατικές, τότε ποιες είναι; Δεν υπάρχει λοιπόν κανενός είδους δυσφήμηση, είναι η πραγματικότητα.
7 μήνες με αναστολή και 200 ευρώ πρόστιμο σε κάθε μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Κέρκυρας του ΄17-΄18, αυτή είναι η «ανεξάρτητη και αδέκαστη» δικαιοσύνη που κατάδηλα εκτελεί εντολές των πολιτικών της προϊσταμένων. Η ακρόαση κράτησε τρεις εργάσιμες μέρες, με την τελευταία μετά από πολυήμερο κενό… Το έδαφος προετοίμασε, έχοντας πίσω του την «Ομάδα Αλήθειας» της ΝΔ, ο Γ.Γ. Θρησκευμάτων Καλαντζής, που με μία απαράδεκτη δήλωση κατηγόρησε την ΕΛΜΕ Κέρκυρας για την επιλογή της να συμμετάσχει στη διαδήλωση που διοργάνωσε το Εργατικό Κέντρο στις 9 Ιούνη κατά της γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Εμμέσως πλην σαφώς την κατηγόρησε για δήθεν αντισημιτισμό, γιατί ανακάλυψε ότι η μέρα αυτή συνέπεσε με την μέρα της συγκέντρωσης των Κερκυραίων Εβραίων για να σταλούν στο Άουσβιτς. Δεν μπορεί προφανώς να υπάρχει επιλογή γενοκτονίας. Σήμερα συντελείται αυτή των Παλαιστινίων και ποτέ δεν ξέχασε ο λαός την θηριωδία των ναζί απέναντι στους Εβραίους.
Η δικαιοσύνη όμως πάντα είναι απ’ έξω… Δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε ότι αυτό το στήσιμο και η πρωτοφανής δίωξη σύντομα θα καταπέσει με τον αγώνα των πρωτοβάθμιων σωματείων και της κοινωνίας, εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών. Όσο μεγαλώνει η συσπείρωση και η ενότητα στη βάση του ακηδεμόνευτου αγώνα, τόσο αυξάνεται η εμπιστοσύνη του κόσμου της εργασίας στις δυνάμεις του και στην αναγκαιότητα να πετύχει την νίκη.
Είμαστε απέναντι στις προδήλως φρονηματικές διώξεις, το χτύπημα του δικαιώματος στην συνδικαλιστική δράση και την απεργία, το καθεστώς των συνεχών ποινικών και πειθαρχικών διώξεων σε όλη τη χώρα σε βάρος του κόσμου της εκπαίδευσης. Απέναντι στην κυβερνητική γραμμή και το σχεδιασμό για νέο πειθαρχικό δίκαιο και συμβούλια στο Δημόσιο, με πρόσχημα και την ποικιλόμορφη αξιολόγηση, με προφανή άμεσο στόχο την τρομοκράτηση, την πειθάρχηση και την υποταγή στην κυβερνητική πολιτική της ΝΔ. Είναι η πολιτική της συρρίκνωσης, της υποστελέχωσης, της υποχρηματοδότησης και της ιδιωτικοποίησης, αλλά και της παραπέρα εισόδου εργολάβων και χορηγών.
Απέναντι στην δηλωμένη πρόθεση για άρση της μονιμότητας και απολύσεις, με ή όχι συνταγματική αλλαγή, η συνέχιση του πολύμορφου αγώνα με όλα τα μέσα πρέπει να ξέρουν όλοι, κυβέρνηση, υπουργείο παιδείας, διοικητικά στελέχη ότι είναι δεδομένη.
Δυναμικά και μαχητικά για την παιδεία των πραγματικών κοινωνικών αναγκών και το δημόσιο σχολείο των όλων, των ίσων, των διαφορετικών.
*μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ
