Νετανιάχου και Τραμπ βάζουν για μια ακόμη φορά φωτιά στη Μέση Ανατολή. Η προσχεδιασμένη – όπως δείχνουν όλες οι δηλώσεις που είχαν προηγηθεί και η απομάκρυνση Αμερικανών διπλωματών από χώρες της περιοχής – επίθεση σε βάρος του Ιράν φέρνει και πάλι στο προσκήνιο την απειλή ενός γενικευμένου πολέμου. Με δεδηλωμένο σκοπό τη δημιουργία ενός νέου γεωπολιτικού και οικονομικού χάρτη, που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους και των συμμάχων τους.
Προσωρινή ανακωχή ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα
Προσωρινή ανακωχή και όχι οριστική ειρήνευση σηματοδοτεί η συμφωνία στην οποία φέρονται να κατέληξαν ΗΠΑ και Κίνα στον νέο γύρο των διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν στο Λονδίνο, σε συνέχεια εκείνων στη Γενεύη. Για την ώρα, πάντως, οι δασμοί φαίνεται πως θα παραμείνουν «παγωμένοι» και ο γενικευμένος εμπορικός, οικονομικός και νομισματικός πόλεμος δεν θα κηρυχθεί ακόμη, ενώ το παζάρι είναι βέβαιο ότι να συνεχιστεί. Είναι φανερό, ωστόσο, ότι οι δύο πλευρές δεν πάτησαν τη «σκανδάλη» γιατί δεν αισθάνονται έτοιμες για μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση και τις συνέπειές της. Θα εκμεταλλευτούν, λοιπόν, τον χρόνο που κερδίζουν – ο οποίος κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι πως θα αποδειχθεί μεγάλος – προκειμένου να προετοιμαστούν καλύτερα σε όλα τα επίπεδα, συγκροτώντας και τα στρατόπεδα και τις συμμαχίες τους. Όταν νιώσουν έτοιμες, το σκηνικό θα αλλάξει.
Κλιμακώνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία
Κλιμακώνεται διαρκώς και μάλιστα επικίνδυνα, ο πόλεμος στην Ουκρανία, όπου καθημερινά χάνουν τη ζωή τους και τραυματίζονται εκατοντάδες άνθρωποι, Ουκρανοί και Ρώσοι, στην πλειοψηφία τους νέοι. Σε αυτό το φόντο, το ΝΑΤΟ και ειδικά η ευρωπαϊκή του «πτέρυγα» (οι Αμερικανοί φαίνεται πως για την ώρα τηρούν την τακτική «νίπτω τας χείρας μου»), ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στο Κίεβο και προσωπικά τον Ζελένσκι να συνεχίσει τον πόλεμο, στέλνοντας στην κρεατομηχανή όσο περισσότερους μπορεί. Οι βασικοί λόγοι φαίνεται πως είναι δύο: Ο ένας, διότι μόνο έτσι μπορεί να αιτιολογηθεί πειστικά η στροφή στην «πολεμική οικονομία», με ό,τι αυτή συνεπάγεται και ο δεύτερος, ότι η συγκεκριμένη σύγκρουση δίνει τη δυνατότητα στα διάφορα επιτελεία και τις πολεμικές βιομηχανίες να δοκιμάσουν στην πράξη όλες τις τακτικές, παλιές και σύγχρονες, καθώς και τα νέα τους οπλικά συστήματα.
Περισσότερα συμπτώματα «ακροδεξιού αυτοματισμού»
Πέρυσι το καλοκαίρι, ο φόνος τριών κοριτσιών στο Λονδίνο έδωσε την αφορμή να εκδηλωθεί ένα βίαιο ρατσιστικό ξέσπασμα, με επιθέσεις και πυρπολήσεις σπιτιών και μαγαζιών μεταναστών και πολυήμερες συγκρούσεις με την αστυνομία. Αυτή την εβδομάδα, κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε στη Βόρειο Ιρλανδία και συγκεκριμένα στην πόλη Μπαλιμένα, μετά τη σύλληψη δύο αγοριών, κατά πάσα πιθανότητα ρουμανικής καταγωγής, που φέρονται να επιτέθηκαν σεξουαλικά σε μια συνομήλική τους. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πρωταγωνιστές είναι κυρίως νέοι, με τις ενέργειές τους μάλιστα να μην οφείλονται – σύμφωνα με στοιχεία και ενδείξεις – στην ευθεία υποκίνηση από κάποιο κόμμα, αλλά να είναι σε μεγάλο βαθμό αυθόρμητες. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει πως στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν υπάρχουν και δεν δρουν ακροδεξιές, εξτρεμιστικές, εγκληματικές οργανώσεις. Φαίνεται, όμως, ότι στην κοινωνία κερδίζει έδαφος ο αποκαλούμενος «ακροδεξιός αυτοματισμός». Και όχι μόνο εκεί.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 14-15 Ιουνίου
