Με αφορμή μια διαμαρτυρία
Η παρέμβαση ενάντια στην πραγματοποίηση εκδήλωσης στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ) υπό την αιγίδα της ισραηλινής πρεσβείας είναι ένα γεγονός με πολιτική σημασία.
Δεν ήταν πράξη μιας θορυβώδους και φανατικής μειοψηφίας, όπως επιχειρήθηκε να χαρακτηριστεί. Αντίθετα, έγινε δεκτή με επιδοκιμασίες σε όλο τον χώρο της Έκθεσης όταν γνωστοποιήθηκε το γεγονός. Πολιτική σημασία επίσης έχει η αντίδραση μιας μερίδας των ΜΜΕ και μιας μειοψηφίας ανθρώπων του χώρου της διανόησης που έσπευσαν να καταδικάσουν αυτή την παρέμβαση είτε με φαινομενικά ψύχραιμο είτε με απροκάλυπτα χυδαίο τρόπο, χαρακτηρίζοντάς την «αντισημιτισμό». Ας σημειωθεί ότι στις επικρίσεις των φερόμενων ως υπερασπιστών της ελευθερίας του λόγου απουσιάζει επιδεικτικά κάθε αναφορά στη σφαγή που συντελείται εδώ και τώρα στη Γάζα. Στη Λωρίδα της Γάζας ο πολιτισμός έχει τεθεί στο στόχαστρο της ισραηλιτικής πολεμικής μηχανής, όπως έχουν τεθεί άμαχοι, παιδιά και βρέφη, σχολεία, νοσοκομεία, όπως έχει τεθεί η ίδια η ζωή.
Εύστοχη είναι η απάντηση που έδωσε το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης για την παρέμβαση, υπενθυμίζοντάς μας ότι: «Στη διάρκεια της ΔΕΒΘ πραγματοποιήθηκαν, χωρίς καμία απολύτως διαμαρτυρία, τουλάχιστον τέσσερις εκδηλώσεις με άμεση αναφορά στην εβραϊκή ιστορία, τη μνήμη και τη λογοτεχνία. Η Θεσσαλονίκη έχει βιώσει τον αντισημιτισμό και τη ναζιστική θηριωδία. Η ιστορία, ο πολιτισμός και η λογοτεχνία της δεν μπορεί να υπάρξουν χωρίς την παρουσία του εβραϊσμού». Στη Θεσσαλονίκη δεν στοχοποιήθηκε ποτέ ο εβραϊσμός και η λογοτεχνία του. Στοχοποιήθηκε η κρατική προπαγάνδα ενός κράτους που διαπράττει γενοκτονία».
Η Αντί Λιράζ, μια ισραηλινή καλλιτέχνιδα και παιδαγωγός ελληνοεβραϊκής καταγωγής, με πλούσια πολιτιστική δράση στη Γερμανία και στην Ελλάδα, σε πρόσφατο κείμενό της, μας υπενθυμίζει ότι το ΕΑΜ έσωσε χιλιάδες Εβραίους στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η ίδια αναφέρει ότι «Η απόπειρα της Ισραηλινής πρεσβείας να δημιουργήσει μια εκδήλωση που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί την εβραϊκή λογοτεχνία στην Ελλάδα είναι εξοργιστική. Εκπροσωπεί ένα κράτος που σήμερα διαπράττει γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου, και αποτελεί ξεδιάντροπο σφετερισμό της εβραϊκής λογοτεχνίας, η οποία ξεπερνά κατά πολύ το Ισραήλ και ανθίζει και στην Ελλάδα μέσα από το έργο των προαναφερθέντων Joseph Eliyah, Rae Dalven και πολλών άλλων».
Στη Λωρίδα της Γάζας ο πολιτισμός έχει τεθεί στο στόχαστρο της ισραηλιτικής πολεμικής μηχανής
Ως υπερασπιστής του «διαλόγου» εμφανίζεται το κράτος του Ισραήλ μέσω της επιστολής που έστειλε στην Εφημερίδα των Συντακτών ένας σύμβουλος της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα. Όμως ο διάλογος προϋποθέτει κάποια ισοτιμία μεταξύ εκείνων που συμμετέχουν σ’ αυτόν. Τι είδους διάλογος συντελείται με φονικά χτυπήματα με ντρόουν; Πώς συμμετέχουν στον διάλογο τα σκοτωμένα παιδιά, οι άμαχοι που θάφτηκαν κάτω από τα χαλάσματα; Πώς να ξεχαστεί αυτού του είδους ο «διάλογος»;
Με μαύρα γράμματα έχουν ήδη γραφτεί στο βιβλίο της πολιτιστικής ιστορίας του τόπου μας εκείνοι που καταδίκασαν την παρέμβαση στη ΔΕΒΘ – ή μάλλον με μαύρα γράμματα οι ίδιοι έγραψαν τα ονόματά τους. Ο δήμιος, η κυβέρνηση του Ισραήλ, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως χορηγός και προστάτης του πολιτισμού.
Ανδρέας Κυρίτσης
Αντί Λιράζ: Αλληλεγγύη στους διαδηλωτές που σταμάτησαν την εκδήλωση της πρεσβείας του Ισραήλ
