Αναδημοσίευσή από την Ενημέρωση-Κέρκυρα
«Μη σταματήσετε να μιλάτε για τη Γάζα, μην αφήσετε τον κόσμο να κοιτάξει αλλού, μην σταματήσετε να αγωνίζεστε, μην σταματήσετε να λέτε τις ιστορίες μας, μην σταματήσετε τον αγώνα μέχρι να ελευθερωθεί η Παλαιστίνη».
Ένα από τα πιο ηχηρά και σπουδαία μηνύματα που ακούστηκαν στη χθεσινή απεργία στην Κέρκυρα όπου ο λαός έδειξε τα δόντια του για τη διεκδίκηση αξιοπρέπειας, ανθρώπινων δικαιωμάτων και αντίσταση προς κάθε πολιτική που υπονομεύει την ανθρώπινη ζωή για τα κέρδη, ήταν ένα μικρό δρώμενο για την Παλαιστίνη, το οποίο ωστόσο, φέρει τεράστια σημασία, υπενθυμίζοντας την αέναη πάλη του λαού της ενάντια στη φρίκη του πολέμου και της αδικίας.
Η σημασία αυτής της πράξης έρχεται ακόμα πιο έντονα στην επιφάνεια μετά από ένα μικρό περιστατικό που συνέβη κατά τη συγκέντρωση και έναρξη της απεργίας, όταν λίγο πριν την εκκίνηση των κινητοποιήσεων, ενώ οι απεργοί ετοιμάζονταν να σηκώσουν τα πανό τους, ανάμεσα σε αυτά ξεχώριζαν οι σημαίες της Παλαιστίνης, ως έκφραση της αλληλεγγύης και της υποστήριξης του αγώνα του παλαιστινιακού λαού για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ένας άλλος απεργός αποφάσισε να σηκώσει τη σημαία του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι, εφόσον υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις και πιστεύω, θα έπρεπε να επιτραπεί και η δική του στήριξη για το Ισραήλ. Η ενέργεια αυτή, αν και φαινομενικά μια έκφραση ατομικής άποψης, δημιούργησε μια έντονη αντίθεση με την ξεκάθαρη θέση που είχε εκφράσει το εργατικό κίνημα για την υποστήριξη της Παλαιστίνης.
Ωστόσο αυτό το περιστατικό δεν πρέπει να παραβλέπεται, καθώς αναδεικνύει τη σημασία του να υπάρχει πλήρης κατανόηση των αιτιών πίσω από τον αγώνα και της αναγκαιότητας της σαφήνειας στις πολιτικές θέσεις. Η υποστήριξη της Παλαιστίνης δεν αφορά απλώς μια γενική στάση κατά του πολέμου, αλλά μια συγκεκριμένη έκφραση αλληλεγγύης προς έναν λαό που ζει κάτω από συνθήκες κατοχής, καταπίεσης και εξευτελισμού. Στην περίπτωση του Ισραήλ, η πολιτική του κράτους αυτού, που συνεχίζει να παραβιάζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων, καθιστά την υποστήριξη του Ισραήλ ασύμβατη με την αγωνιστική στάση υπέρ της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν συγχέεται με πολιτικές θέσεις που υπονομεύουν τις αξίες της δικαιοσύνης και της ισότητας, και ενώ η κατάσταση στη Γάζα παραμένει εξαιρετικά τεταμένη, με συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις, αυξανόμενες ανθρωπιστικές ανάγκες και έντονες διεθνείς αντιδράσεις, ο πόλεμος δεν σταματά και οι ανθρώπινες ζωές συνεχίζουν να χάνονται, χωρίς να υπάρχει πραγματική προοπτική για ειρηνική λύση.
Έτσι χάθηκε και η ζωή ενός νεαρού δημοσιογράφου, όπως και πολλών άλλων, παλεύοντας και αφιερώνοντας τη ζωή του στον λαό και την πατρίδα του, καταγράφοντας λεπτό προς λεπτό την φρίκη στη Βόρεια Γάζα από την πρώτη γραμμή, αποτελώντας μία ακόμη τραγική υπενθύμιση της θυσίας που καταβάλλεται καθημερινά από εκείνους που μάχονται για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.
Η φωνή του παραμένει ζωντανή, βοά μέσα από τον τάφο του για αυτή την «κόλαση επί γης», για αυτή την καθημερινή μάχη για επιβίωση.
Με αυτά τα λόγια έκλεισε το δρώμενο, θυμίζοντας σε όλους μας πως η αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι δεδομένα και πως ο αγώνας για αυτά πρέπει να συνεχιστεί αδιάκοπα.
