▸ Πέρασαν πέντε χρόνια από τα περίφημα γεγονότα του Έβρου, γεγονότα που υπογράμμισαν την εργαλειοποίηση του προσφυγικού/μεταναστευτικού φαινομένου της περιόδου και από τις δύο χώρες αλλά και συνολικά από την ίδια την ΕΕ.
Από τα συστημικά ΜΜΕ παρουσιάστηκε μια εκδοχή «ηρωισμού» των κατοίκων που φυλάνε τα σύνορα και τις σύγχρονες «Θερμοπύλες». Αλλά ο ηρωισμός των κατοίκων και των εργαζομένων της περιοχής κρύβεται στον αγώνα για επιβίωση που δίνουν καθημερινά, μπροστά στα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Ο Έβρος, εκτός των άλλων, μετράει και 1 εκατ. καμένα στρέμματα (και φυσικά κάποιους μετανάστες/πρόσφυγες καμένους) στο δασικό σύμπλεγμα Διαδιάς-Σουφλίου, ακριβώς εξαιτίας της χρόνιας αποψίλωσης βασικότατων δασικών υπηρεσιών και υποδομών και της υποχρηματοδότησης στις ανάγκες, που επισταμένως ζητούσαν τα δασαρχεία της περιοχής.
Οι πρόσφατες εξαγγελίες του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, εξυμνώντας το πρόγραμμα ανάπτυξης με την ονομασία «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ», αποτυπώνουν την ειρωνεία και τα ευχολόγια της πολιτικής που ακολουθείται. Τα χωριά και οι πόλεις ερημοποιούνται και συρρικνώνονται, αντιμετωπίζοντας τρομακτικά το ζήτημα του δημογραφικού. Βασικές υποδομές που θα διατηρούσαν μια σχετική ποιότητα ζωής στα μεγάλα χωριά καταρρέουν ή κλείνουν, σχολεία, κέντρα υγείας, ταχυδρομεία, τράπεζες και άλλες βασικές υπηρεσίες. Οι συγκοινωνίες, οι οποίες είναι μεγάλο ζητούμενο λόγω της έκτασης του νομού και βασίζονται στο οδικό κυρίως δίκτυο, είναι παρατημένες. Ενώ, σχετικά με τη σιδηροδρομική διασύνδεση, είναι μύθος ότι συμβάλλει στην επιβατική εξυπηρέτηση, αφού αποκαλύφθηκε ξεδιάντροπα ότι βασική προτεραιότητα είναι η μεταφορά πολεμικού υλικού και εξοπλισμού προς την ανατολική και κεντρική Ευρώπη για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ.
Επίσης, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, το εισόδημα και ο όγκος παραγωγής των αγροτών και κτηνοτρόφων μειώθηκε απελπιστικά. Οι τιμές στα βασικά προϊόντα, όπως το βαμβάκι και το σιτάρι, είναι εξαιρετικά χαμηλές και οι παραγωγοί δεν μπορούν να καλύψουν ούτε το αυξημένο κόστος παραγωγής και το ελάχιστο κόστος διαβίωσης. Το εισόδημα της περιοχής βαίνει συνεχώς μειούμενο, αφού παράλληλα με το αγροτικό εισόδημα, οι μισθωτές σχέσεις εργασίας υποχωρούν ως προς το καθαρό εισόδημα και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Οι δε ελεύθεροι επαγγελματίες ισορροπούν μεταξύ φθοράς και φυγής.
Οι κυβερνητικές προθέσεις προσδίδουν στον Έβρο μια εύθραυστη «αίγλη» και την αποκαλούν περιοχή με ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και θλιβερή. Θεωρούν τον Έβρο σύγχρονο διαμετακομιστικό κόμβο, σύγχρονο ενεργειακό κόμβο, σύγχρονο συμμαχικό αμυντικό κόμβο, αλλά όλα αυτά ουδεμία σχέση έχουν με τα συμφέροντα και τις ανάγκες του λαού μας. Οι πολυεθνικοί πολυκλαδικοί όμιλοι κάνουν πάρτι κερδών και υπερκερδών, αλλά ο κόσμος της εργασίας, οι άνεργοι, ο κόσμος του πρωτογενούς τομέα συρρικνώνεται και μαραζώνει.
*περιφερειακός σύμβουλος το 2020 με την Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 8-9 Μαρτίου
