Ο Τραμπ δεν έκρυψε ποτέ ότι οι σχέση του με τη γνώση και την παιδεία είναι κακή. Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι το διάταγμα που υπέγραψε με στόχο την κατάργηση του ομοσπονδιακού υπουργείου Παιδείας μεσολαβεί, ασφαλώς, μια σημαντική απόσταση. Τόσο μεγάλη που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί απλώς από τη μανία που τον έχει καταλάβει (μαζί με τον Μασκ) για περικοπή των δημόσιων δαπανών. Κάτι πιο σημαντικό συμβαίνει εδώ…
Πολεμοχαρής σίγουρα, αυτοδύναμη δύσκολα…
Η πολεμοχαρής στροφή της ΕΕ είναι αδιαμφισβήτητη. Από εκεί, όμως, μέχρι τους διθυράμβους ορισμένων για «στρατιωτική αυτονόμηση» από τις ΗΠΑ υπάρχει μεγάλη απόσταση, η οποία δύσκολα καλύπτεται. Πρώτον, επειδή οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν πως χωρίς τον «μεγάλο αδελφό» τους θα είναι, για τα πολλά επόμενα χρόνια, εύκολη λεία σε κάθε πραγματικό πόλεμο. Δεύτερον, διότι ο «κορμός» των ενόπλων δυνάμεων πολλών κρατών-μελών της ΕΕ βασίζεται σε αμερικανικά όπλα και τεχνογνωσία, κάτι που θέλει δεκαετίες για να αλλάξει. Τρίτον, καθώς ο αποκλεισμός των ΗΠΑ από το νέο εξοπλιστικό πακέτο των 800 δισ. ευρώ είναι πλασματικός, μια και τρέχουν ήδη πολλές παραγγελίες σε διμερές επίπεδο και θα γίνουν και άλλες. Πιθανότερη, λοιπόν, είναι για την ώρα μια άλλη εξήγηση: Μετά τις φαρμακοβιομηχανίες και τις αυτοκινητοβιομηχανίες, ήρθε καιρός να ενισχυθούν και οι πολεμικές βιομηχανίες.
Ραντεβού για ΗΠΑ, Ρωσία, Ουκρανία
Ραντεβού στη Σ. Αραβία έχουν δώσει για τη Δευτέρα οι αντιπροσωπείες ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας, στο φόντο της συμφωνίας Τραμπ και Πούτιν για μια 30ήμερη διακοπή των επιθέσεων εναντίον ενεργειακών υποδομών. Αυτό ήταν και το μοναδικό «δώρο» που έκανε ο πρόεδρος της Ρωσίας στον Αμερικανό ομόλογό του, κατά τη μακρά τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την Τρίτη, επιτρέποντάς του να συνεχίσει να ισχυρίζεται πως είναι ένας «ειρηνοποιός» (αν και η Μέση Ανατολή βυθίζεται πάλι στις φλόγες…). Επί της ουσίας, όλα δείχνουν πως θα περάσει αρκετός ακόμη καιρός προτού υπάρξει (εάν υπάρξει) προσέγγιση για μια γενικότερη κατάπαυση του πυρός, ως πρώτο βήμα για μια εκεχειρία διαρκείας. Όπως έχουν τα πράγματα, μάλιστα, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση το μοντέλο της Κορέας μοιάζει το πιο πιθανό – ένας πόλεμος, δηλαδή, που θα περιμένει να αναζωπυρωθεί.
Τραμπ και Πούτιν μίλησαν (και) για μπίζνες
Ανεξαρτήτως του τι θα συμβεί στο μέτωπο της Ουκρανίας, πάντως, οι μελλοντικές μπίζνες ανάμεσα σε Ρωσία και ΗΠΑ ήταν από τα βασικά θέματα στη συνομιλία Πούτιν και Τραμπ. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι ο πρώτος προειδοποίησε, αφενός, τις επιχειρήσεις της χώρας του να μην ποντάρουν τα «ρέστα» τους στο σενάριο της πλήρους απελευθέρωσης του διμερούς εμπορίου, ακόμη και αν αρθούν οι κυρώσεις και, αφετέρου, τις αντίστοιχες αμερικανικές, οι οποίες έσπευσαν να εγκαταλείψουν άρον-άρον την αγορά της Ρωσίας, ότι ο δρόμος δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, εάν αποφασίσουν να επιστρέψουν. Πράγματι, ο επικεφαλής του ρωσικού «υπερταμείου», το οποίο διαχειρίζεται μεγάλο μέρος της κρατικής περιουσίας, εμφανίστηκε πρόθυμος για μια κοινοπραξία με εταιρείες των ΗΠΑ για την εκμετάλλευση των σπάνιων γαιών – βάζοντας στο παζάρι και τα πλούσια κοιτάσματα της Ουκρανία
