Γιώργος Παυλόπουλος
Προδοτική, πάλι, η στάση της Παλαιστινιακής Αρχής
Οι συνήθεις ευχές των ημερών για «χρόνια πολλά» και «καλή χρονιά» δεν έχουν αντίκρισμα στους κατοίκους της μαρτυρικής Λωρίδας της Γάζας. Πολύ περισσότερο δε για εκείνους που ζούσαν ή συνεχίζουν να ζουν στο βόρειο τμήμα της, που έχει μετατραπεί πλέον σε μια ζώνη θανάτου από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες εκτελούν με ακρίβεια το γενοκτονικό σχέδιο που έχει εκπονήσει η ακροδεξιά, σιωνιστική κυβέρνηση Νετανιάχου και το επιτελείο του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και τώρα, 15 μήνες μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023 και παρά το γεγονός ότι στην περιοχή δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα όρθιο, οι Ισραηλινοί συνεχίζουν τις εκκαθαρίσεις. Έχουν μετατρέψει τους 2,3 εκατ. περίπου κατοίκους σε κοπάδι από πρόβατα που μετακινούν δια της βίας από το ένα μέρος στο άλλο, «σφάζοντας» οποιονδήποτε τολμά να κάνει ή να πει κάτι διαφορετικό – με συνέπεια οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και οι βαριά τραυματίες ή άρρωστοι και ανάπηροι να κοντεύουν να φτάσουν το 10% του πληθυσμού πριν την εισβολή.
Πρακτικά, το Ισραήλ έχει καταστήσει σαφές σε όλους τους τόνους ότι το βόρειο τμήμα της Λωρίδας θα πάψει να είναι παλαιστινιακό. Γι’ αυτό και έκλεισαν την τελευταία μεγάλη νοσοκομειακή μονάδα που υπήρχε εκεί, συλλαμβάνοντας τον διευθυντή της και πάνω από 200 μέλη του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού ως συνεργάτες της Χαμάς. Γι’ αυτό και δεν επιτρέπουν στους κατοίκους που φεύγουν για μια ακόμη φορά, αναζητώντας ένα στοιχειωδώς ασφαλές καταφύγιο, να πάρουν μαζί τους ούτε τα υπάρχοντά τους και τον ρουχισμό τους, πολλές φορές και τα κινητά τους, τα οποία αναγκάζονται να αφήσουν στα σημεία ελέγχου. Γι’ αυτό και συνεχίζονται καθημερινά τα πολύνεκρα αεροπορικά και πυραυλικά πλήγματα όπου εξακολουθεί να υπάρχει ίχνος ζωής στην περιοχή, έτσι ώστε να πειστούν και οι τελευταίοι πως δεν έχουν μέλλον εκεί.
Κι όμως. Παρά το συνεχιζόμενο και πέρα για πέρα αδιαμφισβήτητο έγκλημα διαρκείας που συντελείται σε βάρος των Παλαιστινίων και ολόκληρης της ανθρωπότητας, η Δύση εξακολουθεί να στηρίζει την κυβέρνηση του Ισραήλ και να επικαλείται το «νόμιμο δικαίωμα στην αυτοάμυνα». Όταν δε της είναι αδύνατο να βρει πειστικά επιχειρήματα για να το κάνει, επιλέγει απλώς να «θάψει» την τραγωδία – είτε δολοφονώντας δημοσιογράφους είτε στέλνοντας ραβασάκια στα καθεστωτικά ΜΜΕ να μην ασχολούνται και πολύ με όσα συμβαίνουν εκεί είτε κλείνοντας τους τελευταίους διαύλους πληροφόρησης, που θα επέτρεπαν στον υπόλοιπο κόσμο να έχει μια εικόνα διαφορετική από εκείνη της προπαγάνδας τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται προφανώς και η προσπάθεια φίμωσης του καναλιού αλ Τζαζίρα, που μέχρι σήμερα ήταν η μοναδική ουσιαστικά παγκόσμιας εμβέλειας πηγή ενημέρωσης η οποία δεν ελεγχόταν από τους κατακτητές. Κι αυτό όχι επειδή το καθεστώς του Κατάρ, όπου έχει την έδρα του, μετατράπηκε ξαφνικά σε υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαίων του παλαιστινιακού λαού, αλλά διότι αυτό επέβαλαν τα γεωπολιτικά συμφέροντα των σεΐχηδων και της Άγκυρας, που είναι στενός τους σύμμαχος.
Το πρώτο βήμα, όπως είναι γνωστό, έγινε από τον Νετανιάχου, ο οποίος έδωσε εντολή να κλείσουν τα γραφεία του δικτύου στο Ισραήλ και τις παλαιστινιακές περιοχές που είναι υπό τον άμεσο έλεγχό του. Η συνέχεια, όμως, είναι ακόμη πιο αποκρουστική, καθώς η σκυτάλη πέρασε στην Παλαιστινιακή Αρχή, που έδωσε εντολή με τη σειρά της για μπλόκο στο συγκεκριμένο κανάλι και τους δημοσιογράφους του στη Ραμάλα και τις άλλες πόλεις της Δυτικής Όχθης στις οποίες κουμάντο σε καθημερινή βάση κάνουν οι δικοί της «πραιτωριανοί». Όσο για την αφορμή, κάθε άλλο παρά τυχαία είναι, καθώς οι μηχανισμοί του Αμπάς επικαλέστηκαν «παραπληροφόρηση» αναφορικά με τις συγκρούσεις που ξέσπασαν (με επίκεντρο την πόλη της Τζενίν) με πολιτικές ομάδες και μαχητές που ζητούν πιο ενεργό συμπαράσταση στα αδέλφια τους στη Γάζα.
Με τον τρόπο αυτό, η αστική τάξη της Παλαιστίνης – ή, τουλάχιστον, εκείνο το τμήμα της που είναι συσπειρωμένο στα ηγετικά κλιμάκια της Φατάχ και κερδοσκοπεί ως κλασικός «δωσίλογος» – απέδειξε για μια ακόμη φορά την προδοτική της στάση, επιβεβαιώνοντας ότι είναι εχθρός του λαού και όχι σύμμαχός του.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 4-5 Ιανουαρίου
