Γιώργος Μουρμούρης
Αναβίωση του κλίματος τρομολαγνείας λίγες μέρες πριν την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου
Στις 18 Νοεμβρίου 2011 ένας ιδιώτης τηλεφώνησε στις αρχές και κατήγγειλε «ύποπτη δραστηριότητα» στην περιοχή της Πολυτεχνειούπολης, στου Ζωγράφου. Στην περιοχή έσπευσαν δυνάμεις της αστυνομίας, που εντόπισαν και κατέσχεσαν ποσότητα οπλισμού και πυρομαχικών. Ο μυστηριώδης αυτός ιδιώτης έκτοτε εξαφανίστηκε. Παρότι με βάση το τηλεφώνημά του ένας νέος άνθρωπος οδηγήθηκε αδίκως στη φυλακή, δεν εμφανίστηκε ποτέ να καταθέσει στις δίκες που ακολούθησαν.
Το άτομο αυτό ήταν η Ηριάννα Β.Λ., η υπόθεση της οποίας είχε ξεσηκώσει την περίοδο 2017- 2018 πλήθος διαμαρτυριών και εκδηλώσεων συμπαράστασης, καθώς η νεαρή ερευνήτρια είχε βρεθεί στη φυλακή με μοναδικό στοιχείο ένα ελλιπές, μερικό και χαμηλής ποιότητας δείγμα DNA, που φέρεται να είχε βρεθεί στον οπλισμό στην Πολυτεχνειούπολη. Στην πράξη, όπως φάνηκε και από την κατάληξη της υπόθεσης, η δίωξη και η προφυλάκιση οφειλόταν στη σχέση που διατηρούσε το 2011 με έναν νεαρό ο οποίος είχε κατηγορηθεί –αλλά αθωωθεί– για συμμετοχή στη Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Μαζί με την Ηριάννα προφυλακίστηκε ένας ακόμη νέος, ο Περικλής, που μάλιστα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, χωρίς κανένα άλλο πειστήριο πέραν της σχέσης του με την Ηριάννα. Οι δύο νέοι έμειναν στη φυλακή για 13 μήνες, μέχρι την ομόφωνη αθώωσή τους από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, τον Ιούνιο του 2018.
Πλάι στην κατασκευή ενόχων (βλ. την περίπτωση του Τάσου Θεοφίλου που τελικά αθωώθηκε), η κυβέρνηση ενθαρρύνει και άλλες μορφές νομιμοποίησης της αστυνομικής βίας, όπως επιβεβαιώνεται από τους θανάτους μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα, τις δικαστικές διώξεις σε βάρος φοιτητών, τις πρυτανικές αρχές που καλούν τα ΜΑΤ για να διαλύσουν ειρηνικές διαμαρτυρίες φοιτητών καταλύοντας ουσιαστικά το πανεπιστημιακό άσυλο κ.α. Ακόμα και εκπαιδευτικοί καλούνται να απολογηθούν επειδή συμμετείχαν σε συνδικαλιστικούς και δημοκρατικούς αγώνες – και να μην ξεχνάμε τους στρατευμένους που απειλούνται με ποινές επειδή έδωσαν το παρών σε διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης.
Καλλιεργούν κλίμα ανοχής προς την κρατική αυθαιρεσία και την αστυνομική βία
Τις τελευταίες δεκαετίες πολλοί ακόμη άνθρωποι βρέθηκαν στο στόχαστρο των πιο σκοτεινών εκ των διωκτικών μηχανισμών, είτε για την αγωνιστική τους δράση είτε για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, και κατέληξαν διωκόμενοι ή και προφυλακισμένοι με βαριές κατηγορίες. Όπως όλα δείχνουν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και στην περίπτωση του Νίκου Ρωμανού, που την προηγούμενη εβδομάδα προφυλακίστηκε με βάση ένα αποτύπωμα που φέρεται να βρέθηκε σε πλαστική σακούλα, στο κατεστραμμένο από την ισχυρότατη έκρηξη διαμέρισμα των Αμπελοκήπων. Με συνοπτικές διαδικασίες και το τεκμήριο αθωότητας να μετατρέπεται σε τεκμήριο ενοχής (είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου), ο 31χρονος, που τον μακρινό Δεκέμβρη του 2008 υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας του φίλου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, οδηγήθηκε στη φυλακή.
Στη φυλακή οδηγήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου μετά την απολογία του και ένας 26χρονος που επίσης αρνείται κάθε κατηγορία. Το μοναδικό στοιχείο που οδήγησε στην προφυλάκισή του ήταν ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα, ένα κινητό αντικείμενο καθημερινής χρήσης, που, όπως και στην περίπτωση Ρωμανού, τον φέρνει αντιμέτωπο με τέσσερα αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος που αφορούν συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση.
Το πλήθος αναλύσεων από «ειδικούς» και η σειρά δηλώσεων κυβερνητικών και άλλων στελεχών για τη «νέα τρομοκρατία» βρίσκεται στον αντίποδα της βαρύτητας που δόθηκε όλα τα τελευταία χρόνια στο πραγματικά σοβαρό ζήτημα της ανεξέλεγκτης δράσης του οργανωμένου εγκλήματος. Είναι ενδεικτικό ότι την τελευταία πενταετία έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 16 δολοφονίες που σχετίζονται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών στους κόλπους της Greek Mafia. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα έχουν κινδυνεύσει και πολίτες, όπως στην περίπτωση της διπλής μαφιόζικης εκτέλεσης σε καφετέρια στη Νέα Σμύρνη, τον Δεκέμβριο του 2022, όταν μια 31χρονη πελάτισσα του καταστήματος τραυματίστηκε σοβαρά από τους πυροβολισμούς και χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί όμως πριν και πάνω από όλα… «μπίζνες», στις οποίες φέρονται να εμπλέκονται με διάφορους τρόπους και σε διάφορους βαθμούς επιχειρηματικοί και κρατικοί παράγοντες. Ως εκ τούτου είναι λογικό να προτιμάται η ενασχόληση με τη βόμβα των Αμπελοκήπων. Αλγεινή εντύπωσε δε, προκαλεί η στάση των κοινοβουλευτικών κομμάτων που αναφέρονται στην Αριστερά, τα οποία –με εξαίρεση τη ΝΕ.ΑΡ– δεν έθεσαν ζήτημα αποφυλάκισης του Ρωμανού, έστω με περιοριστικούς όρους, μέχρι τη δίκη.
Όπως και στο παρελθόν άλλωστε, με την αναβίωση του κλίματος τρομολαγνείας επιδιώκεται να εμπεδωθεί ένα κλίμα ανοχής προς την κρατική αυθαιρεσία και την αστυνομική βία, στο όνομα της προστασίας του κοινωνικού συνόλου από τους «τρομοκράτες». Δεν αποκλείεται δε να υποβόσκει και μια λογική επικράτησης της «στρατηγικής της έντασης», με στόχο τη συσπείρωση του ακροδεξιού ακροατηρίου γύρω από τη ΝΔ, αφού όλες οι αναλύσεις συμφωνούν ότι το κυβερνών κόμμα παρουσιάζει εκροή προς τα δεξιά του. Σε αυτό το πλαίσιο, η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού με εξόχως ελλιπή στοιχεία λίγες μόλις ημέρες πριν από την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου, μόνο ερωτήματα γεννά.
Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι η απονομιμοποίηση της κυβέρνησης της ΝΔ θα συνεχίσει να βαθαίνει όσο οξύνονται οι πιέσεις στο βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων από την επιμένουσα ακρίβεια και τα συρρικνούμενα πραγματικά εισοδήματα. Και αυτό καμία σύλληψη ή προφυλάκιση δεν θα μπορέσει να το αναστρέψει.
