Γιώργος Μιχαηλίδης
Σε ένα πρόσφατο τηλεοπτικό του διάγγελμα, ο Μπέρνι Σάντερς επέλεξε να απευθυνθεί στους απογοητευμένους από την φιλοπόλεμη-φιλοϊσραηλινή στάση των Δημοκρατικών, οι οποίοι δηλώνουν πως δεν θα τους ξαναψηφίσουν. Επιχειρώντας να τους μεταπείσει, αρχικά αποδέχθηκε όλες τις κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον των Δημοκρατικών, του Τζο Μπάιντεν και της Κάμαλα Χάρις, υπογραμμίζοντας όμως στη συνέχεια πως η πιθανή εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ θα έκανε τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Κι αυτό διότι, όπως είπε, ακόμα ηχεί στα αυτιά πολλών η επαναλαμβανόμενη προτροπή του τελευταίου προς τον νυν πρόεδρο κατά την τηλεοπτική τους μονομαχία: «Let them finish the job!» (άφησέ τους – τους Ισραηλινούς και τον Νετανιάχου – να τελειώσουν τη δουλειά!).
Πρόσφατα, το ινστιτούτο Watson του πανεπιστημίου Brown των ΗΠΑ δημοσίευσε μία μελέτη, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση των Δημοκρατικών υπό τον Μπάιντεν έχει ξοδέψει συνολικά 23 δισ. δολάρια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 για την «ασφάλεια» του Ισραήλ. Πρόκειται για ένα δυσθεώρητο νούμερο που ξεπερνά κατά πολύ το ρεκόρ του 1980, όταν οι αντίστοιχες δαπάνες των ΗΠΑ είχαν ξεπεράσει τα 14 δισ. Αν δε το συγκρίνουμε με το προηγούμενο έτος (2022), τότε μιλάμε για υπερπενταπλασιασμό της αμερικάνικης στρατιωτικής δαπάνης προς όφελος του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, το 73% του κόστους της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα καλύπτεται από πόρους των ΗΠΑ – και αυτός είναι ένας μετριοπαθής υπολογισμός, όπως σημειώνει η επιστημονική ομάδα του συγκεκριμένου πανεπιστημίου.
Σημειώνεται, μάλιστα, ότι με βάση τη διμερή συμφωνία ΗΠΑ-Ισραήλ που υπογράφηκε επί Ομπάμα, οι ΗΠΑ υποχρεώνονται να ενισχύουν ετησίως το Ισραήλ με 4 δισ. δολάρια, τα οποία το τελευταίο οφείλει να δαπανήσει για την αγορά αμερικανικού οπλισμού. Ποιος κερδίζει; Μα φυσικά οι αμερικάνικες εταιρείες όπλων.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα – και μπροστά στις εικόνες της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού – όχι μόνο απλοί ψηφοφόροι αλλά και οργανωμένες αριστερές δυνάμεις που συμμαχούσαν τακτικά και ψήφιζαν Δημοκρατικούς «χωρίς αυταπάτες» αποστοιχίζονται, καλώντας σε υπερψήφιση ανεξάρτητων υποψηφίων ή κατεβάζοντας τις δικές τους υποψηφιότητες με ξεκάθαρο αντικαπιταλιστικό-αντιπολεμικό περιεχόμενο. Την ώρα που ο Σάντερς καλεί τον κόσμο να ψηφίσει αυτούς που παρέχουν τα όπλα και την πολιτική κάλυψη για τη γενοκτονία, επειδή ταυτόχρονα είναι υπέρ της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στους μελλοθάνατους της Γάζας, σημαντικά τμήματα του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος φαίνεται να ωριμάζουν μέσα από τις μάχες, επιλέγοντας να ρίξουν τις δυνάμεις τους στην οικοδόμηση μιας αληθινής εναλλακτικής.
