Ματίνα Παπαχριστούδη
Στον ένα χρόνο γενοκτονίας στη Γάζα, διακρίνουμε την κυριαρχία ενός νέου καθεστώτος στη διαχείριση της προπαγάνδισης του πολέμου. Αν στον πόλεμο στην Ουκρανία εγκαθιδρύθηκε το μοντέλο της πλήρους ενσωμάτωσης των ΜΜΕ στις προπαγανδιστικές μηχανές των εμπολέμων, ΝΑΤΟ – Ουκρανίας και Ρωσίας, στα εδάφη της Παλαιστίνης το σιωνιστικό κράτος επιβάλλει ένα τρομοκρατικό καθεστώς για τη δημοσιογραφία, θεσπίζοντας την πρακτική στοχευμένων δολοφονιών δημοσιογράφων.
Ποτέ άλλοτε σε πόλεμο, όσο ελεγχόμενη κι αν ήταν η πληροφόρηση, δεν έχασαν τη ζωή τους τόσο πολλοί δημοσιογράφοι. Ποτέ άλλοτε σε πολεμικές συγκρούσεις δεν υιοθετήθηκαν ως συνήθης πρακτική οι στοχευμένες δολοφονίες δημοσιογράφων – εδώ όμως, οι ρουκέτες και οι σφαίρες του ισραηλινού στρατού είχαν συγκεκριμένα ονόματα δημοσιογράφων γραμμένα πάνω τους.
Η κυβέρνηση του Ισραήλ επέβαλε, τόσο με θεσμικές όσο και με βίαιες ενέργειες, την πλήρως ελεγχόμενη πληροφόρηση από το στρατιωτικό καθεστώς. Το πιο πρόσφατο περιστατικό αφορά στην απαγόρευση λήψης και μετάδοση βίντεο, εικόνων και ειδήσεων από την πυραυλική επίθεση του Ιράν, με ποινή φυλάκισης για όσους δεν υπακούσουν. Στο τέλος του Σεπτέμβρη, επίσης, μπήκε λουκέτο στο Al Jazeera στη Ραμάλα, έδρα της Παλαιστινιακής Αρχής, ενώ είχε προηγηθεί η ανάκληση των διαπιστεύσεων για όλους τους δημοσιογράφους του δικτύου στο Ισραήλ και, προ πενταμήνου, η απαγόρευση του δικτύου στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ.
Η καταστολή ΜΜΕ και δημοσιογράφων εγκαινιάστηκε με τροποποίηση του αντιτρομοκρατικού νόμου με την οποία φυλακίζονται όσοι «καταναλώνουν τρομοκρατικές εκδόσεις». Σε αυτό το φόντο, ο σιωνιστικός στρατός δολοφόνησε δεκάδες δημοσιογράφους, έκλεισε κάθε δίοδο για τα διεθνή ΜΜΕ στη Γάζα, απαγόρευσε όλα τα ρεπορτάζ και τις μεταδόσεις εκτός από αυτές που γίνονταν μέσα από τις γραμμές του ίδιου, παρενέβη με τα ενεργά λόμπι σιωνιστών στα διεθνή ΜΜΕ για να ελέγχει όλα τα ρεπορτάζ από την περιοχή. Ενέκρινε δε και άλλο νόμο που κατέστησε δυνατή την κατά βούληση απαγόρευση μετάδοσης ξένων ΜΜΕ, με πρόσχημα ότι «απειλούν την κρατική ασφάλεια».
Η πλήρης αδιαφορία για τις δεκάδες καταγγελίες διεθνών δημοσιογραφικών οργανισμών στηρίζεται στην κάλυψη που προσφέρουν στην κυβέρνηση Νετανιάχου οι κυβερνήσεις ΝΑΤΟ, Ε.Ε., αλλά και οι ιδιοκτησίες μεγάλων διεθνών ΜΜΕ.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Στη γενοκτονία που διαπράττει εδώ και έναν χρόνο το Ισραήλ εντοπίζεται και μία ακόμη σημαντική αλλαγή. Αφενός, η συντριπτική πλειονότητα των διεθνών δημοσιογραφικών ενώσεων καταγγέλλει τις συστηματικές παραβιάσεις της ελευθερίας του Τύπου από το Ισραήλ, χαρακτηρίζει «έγκλημα πολέμου» τις στοχευμένες δολοφονίες, στηλιτεύει την απαγόρευση εισόδου ΜΜΕ στη Γάζα και τους λογοκριτικούς περιορισμούς στα ρεπορτάζ.
Στον αντίποδα, η πλειονότητα των δυτικών Μέσων προβάλλει και μεταδίδει μόνο την ισραηλινή παραπληροφόρηση και προπαγάνδα, αποκρύπτοντας ουσιαστικές πληροφορίες. Πολλά ΜΜΕ απομάκρυναν ή και απέλυσαν δημοσιογράφους επειδή έγραφαν στα ψηφιακά Μέσα για τη Γάζα, άλλα έδωσαν πρόσβαση προς έλεγχο των ρεπορτάζ στους στρατιωτικούς λογοκριτές του IDF. Εκδόθηκαν δε ειδικές εγκύκλιοι για την επιτρεπόμενη γλώσσα στην κάλυψη του πολέμου.
Τα ελληνικά ΜΜΕ δεν εξαιρούνται, αν και σε αυτά υπερέχει η γραμμή Μαξίμου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στηρίζει τη γενοκτονία του «σύμμαχου» κράτους, άρα και τα ελεγχόμενα μίντια προβάλλουν την ισραηλινή παραπληροφόρηση. Υπάρχουν δε και Μέσα που ταυτίζονται πλήρως με τη σιωνιστική προπαγάνδα. «Ειδικοί σύμβουλοι» χωρίς όνομα αρθρογραφούν για το δίκαιο της απανθρωποποίησης των Παλαιστινίων, συγκεκριμένοι αρθρογράφοι ελέγχουν το περιεχόμενο σε ΜΜΕ ή υποστηρίζουν ανοιχτά τη γενοκτονία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (5.10.24)
