Απόφαση Πολιτικής Επιτροπής ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
▸Πρωτοβουλίες κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης ανατροπής
Σε σημαντικές αποφάσεις κατέληξε η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση σε διήμερη συνεδρίασή της στις αρχές Σεπτέμβρη. Η ΠΕ συζήτησε σχέδιο κειμένου προγραμματικών αρχών στο πλαίσιο της διαδικασίας που εξελίσσεται από την «Πρωτοβουλία για νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και Kόμμα», συμβάλλοντας από τη σκοπιά του ΝΑΡ στην τελική διαμόρφωση του εισηγητικού κειμένου.
Ο πολιτικός στόχος είναι η συσπείρωση στη νέα οργάνωση του ευρύτερου δυναμικού των μεγάλων πολιτικών και ταξικών αγώνων τριών και πλέον δεκαετιών, με άνοδο σε ανώτερο επίπεδο της συλλογικής εμπειρίας, με τις απαραίτητες τομές για να ξεπεραστούν χρόνιες και σοβαρές αδυναμίες, ώστε να αποτελέσει ο κομμουνισμός σημείο αναφοράς και ορατό πολιτικό ρεύμα και πρόταση στην ελληνική κοινωνία. Η νέα οργάνωση, επομένως, θα έχει στο κέντρο της πολιτικής δράσης της και θα εργάζεται θεωρητικά, πολιτικά και οργανωτικά για την οικοδόμηση ενός σύγχρονου κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Θα συμβάλλει στο αναγκαίο αντικαπιταλιστικό εργατικό μέτωπο, την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με κεντρικό ρόλο της τάσης εργατικής χειραφέτησης, στο πολιτικό κίνημα επαναστατικής ανατροπής της αστικής εξουσίας συνολικά.
Η ευόδωση αυτών των στόχων στο ιδρυτικό συνέδριο, σε μεγάλο βαθμό θα κριθεί στην προετοιμασία του, την εμπλοκή κομμουνιστών/ιών στη συζήτηση και στη συμμετοχή τους στις οργανώσεις βάσης, αλλά και στις άμεσες πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν με συμβολή του ΝΑΡ στην καυτή πολιτική περίοδο που διανύουμε.
Κύρια στοιχεία της περιόδου, σύμφωνα με την Πολιτική Επιτροπή, είναι:
Πρώτο, η παρόξυνση της καπιταλιστικής επίθεσης στα ζωτικά πεδία των όρων επιβίωσης της εργατικής τάξης, της ποιότητας ζωής, της καταστροφής του περιβάλλοντος, του πολέμου. Δεύτερο, η μετεκλογική καταιγίδα αντιλαϊκών νόμων από την κυβέρνηση της ΝΔ, παρά την πολιτική της ήττα στις ευρωεκλογές. Τρίτο, η ρευστότητα (και σήψη) στο αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας, όπου ξεχωρίζει η κοινωνική και πολιτική δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, καθώς και ο πλήρης πολιτικός εκφυλισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Τέταρτο, η επικίνδυνη κλιμάκωση στα πολεμικά μέτωπα (Ουκρανία, συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα), μαζί με την αναβάθμιση της ανοιχτής συμμετοχής της Ελλάδας ειδικά στη σφαγή της Παλαιστίνης.
Πολιτική πρόταση προς το ευρύτερο αντικαπιταλιστικό και κομμουνιστικό δυναμικό, με κεντρικό στοιχείο την ανάγκη συνολικής πολιτικής απάντησης στην αστική επίθεση
Η απόφαση της ΠΕ του ΝΑΡ διατυπώνει άξονες πολιτικής πρότασης προς το ευρύτερο αντικαπιταλιστικό και κομμουνιστικό δυναμικό, με κεντρικό στοιχείο την ανάγκη αλλά και δυνατότητα για συνολική πολιτική απάντηση στην αστική επίθεση, με άμεση συγκρότηση προϋποθέσεων κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης ανατρεπτικής κατεύθυνσης, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και του κεφαλαίου γενικότερα. Σε αντιπαράθεση με το κλίμα της απογοήτευσης (ειδικά στον περί ΣΥΡΙΖΑ και μετά-ΣΥΡΙΖΑ χώρο) και των «μειωμένων προσδοκιών» που καλλιεργεί και το ΚΚΕ. Το τελευταίο, ενώ αναπτύσσει γενική αγωνιστική και πολιτική δραστηριότητα με στόχο την επικοινωνία με τη δυσαρέσκεια και τη μετατροπή της σε εκλογική επιρροή υπέρ του, δεν θέτει ανατρεπτικούς στόχους που αφενός θα «κόνταιναν» τον δήθεν μονόδρομο των αντεργατικών «μεταρρυθμίσεων» και αφετέρου θα έδιναν δυναμική στους αγώνες φέρνοντας «πιο κοντά» μια συνολική αντικαπιταλιστική ανατροπή με την επιβολή κατακτήσεων και νικών ενάντια στον αντίπαλο. Εμφατικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της ΛΑΡΚΟ όπου η υπεράσπιση των θέσεων εργασίας συνδέθηκε από μεριάς του όχι με την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης και την απαίτηση για δημόσια ιδιοκτησία, αλλά με τη δέσμευση του «επενδυτή» να μην κάνει απολύσεις.
Η αναγκαία κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση ανατροπής, αλλά και η συνολική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς, έχει σύμφωνα με την απόφαση της ΠΕ του ΝΑΡ συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις.
Πρώτο: Συγκέντρωση κομμουνιστικού δυναμικού για νέα οργάνωση κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Σε ένα κόσμο με τον οποίο το ΝΑΡ έχει ήδη κάποιου τύπου πολιτικούς δεσμούς (κυρίως κινηματικούς ή άμεσης πολιτικής παρέμβασης) τίθεται το πολιτικό ζήτημα για μια ισχυρή οργάνωση κομμουνιστικής απελευθέρωσης που να δημιουργεί στρατηγική αυτοπεποίθηση και δυνατότητα ενοποίησης αγωνιστών/ιών σε ανώτερο επίπεδο. Με τη δημοσίευση του «Κειμένου προγραμματικών αρχών και βασικών πολιτικών κατευθύνσεων» επιδιώκουμε ουσιαστική διαδικασία διαλόγου και ενοποίησης στο προγραμματικό περιεχόμενο του νέου εγχειρήματος, οργάνωση διαλόγου στις Επιτροπές της Πρωτοβουλίας, θεματικές συζητήσεις και εκδηλώσεις.
Δεύτερο: Πρωτοβουλίες ανασυγκρότησης κοινωνικής και πολιτικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς, με στόχο μια προωθητική τομή στο ζήτημα του αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου. Στην κατεύθυνση αυτή το ΝΑΡ θα δυναμώσει την αυτοτελή του δράση, αξιοποιώντας τους δεσμούς με δυναμικό που συσπειρώνεται σε διάφορα πεδία της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής πτέρυγας και έχει πολιτικές αναζητήσεις. Παράλληλα, θέτουμε την ανάγκη να υιοθετήσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με απόφαση του ΠΣΟ, συνολική πρόταση ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς με ενωτικό, προωθητικό περιεχόμενο, βασισμένη σε ένα αντικαπιταλιστικό πλαίσιο στόχων πάλης, ακόμη πιο συνδεδεμένο με τις κοινωνικές, κινηματικές μάχες «προς τα κάτω» (ενιαία παρέμβαση στο εργατικό κίνημα), αλλά και οργανικά ανοιχτό «προς τα πάνω» (σύνδεση με τη συνολική αντικαπιταλιστική ανατροπή και την επαναστατική κομμουνιστική διέξοδο, μακριά από λογικής ουράς στο όνομα αντι-ακροδεξιών μετώπων).
Τρίτο: Συμβολή στη διαμόρφωση αγωνιστικού σχεδίου, με την επισήμανση ότι χρειάζεται υπέρβαση του κινηματικού κατακερματισμού και προβολή ενιαίας πολιτικής λογικής σε όλα τα πεδία παρέμβασης (εργατικό κίνημα, νεολαία, πόλη, αντιπολεμικό, ελευθερίες κλπ). Για να ενισχυθεί η έντονη δυσαρέσκεια ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και να μετασχηματισθεί η αίσθηση ότι «δεν υπάρχει αντιπολίτευση» σε πεποίθηση ότι η αγωνιστική δράση του εργατικού κινήματος με πολιτικές αιχμές, σε συνδυασμό και με την παρουσία ανατρεπτικού πολιτικού ρεύματος εντός του και γενικά στην κοινωνία, μπορούν να συγκροτήσουν μάχιμη κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση, που να αντισταθεί στη ΝΔ και να υπερκεράσει τη συναινετική στάση ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζουν πέντε βασικοί άξονες: α) Ακρίβεια β) Ιδιωτικοποίηση Υγείας και Παιδείας-Δημόσια αγαθά γ) Μισθοί δ) Πόλεμος με έμφαση στις στρατιωτικές δαπάνες και εμπλοκή Ελλάδας ε) Ενοίκια/κατοικία. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλεται η κατεύθυνση για διαμόρφωση αγωνιστικού συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων και άλλων μαζικών συλλογικοτήτων/επιτροπών, αντί της αναμονής από ΓΣΕΕ κλπ. (που πλέον διακρίνει συστηματικά και το ΠΑΜΕ), και η υποστήριξή της από το σύνολο της αγωνιστικής μαχόμενης πτέρυγας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που θα πρέπει να κάνει βήματα ενοποίησης και ενιαίας συγκρότησης.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στις 14-15/9/2024
