Χρίστος Κρανάκης
Αστικές θεωρήσεις, θέλουν τα ταραχώδη εσωτερικά της ΝΔ να οφείλονται στην απουσία σοβαρής «θεσμικής αντιπολίτευσης». «Όσο δεν υπάρχει η από τα “έξω” αντιπολίτευση, τόσο θα αυξάνεται η από τα “μέσα”», λένε! Έτσι αιτιολογούν την ηχηρή απουσία Καραμανλή-Σαμαρά από το «street party» του κόμματος για τα 50 χρόνια και το «χ» στην επίσημη πρόσκληση Μητσοτάκη, την ίδια ώρα μάλιστα που οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί εθεάθησαν σε κοινή εμφάνιση, μόλις λίγες μέρες μετά, σε εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ). Έτσι αιτιολογούν, ακόμα, τις (αναιμικές φυσικά) κοινοβουλευτικές διαμάχες που προέρχονται από τα γαλάζια έδρανα!
Φυσικά, η απουσία ηχηρής αστικής αντιπολίτευσης δίνει όντως περιθώριο σε στελέχη και τάσεις της ΝΔ να ανεβάζουν τους εσωκομματικούς τόνους. Όμως, δεν είναι μόνο αυτό! Το να ισχυρίζεται κάποιος ότι ο βασικός λόγος για τον οποίον αυξάνονται οι τριβές στη ΝΔ είναι η μεγάλη απόσταση ασφαλείας από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει να υποτιμά την κοινωνική πραγματικότητα.
Οι εσωτερικές αναταράξεις της ΝΔ αντανακλούν πρώτα και κύρια όψεις της κοινωνικής ζωής. Η ήττα ορισμένων «γαλάζιων» εκλεκτών στις περιφερειακές σήμανε το πρώτο καμπανάκι. Η πτώση ενός εκατομμυρίου ψήφων στις ευρωεκλογές, όταν μάλιστα η ΝΔ έπαιζε χωρίς ισχυρό αντίπαλο από το κεντρώο χώρο, σήμανε ένα δεύτερο, πιο ηχηρό.
«Μπαρουτοκαπνισμένα» στελέχη, λοιπόν, που προέρχονται είτε από τη… λαϊκή δεξιά του Καραμανλή είτε από την ακροδεξιά πτέρυγα του Σαμαρά, διαβλέπουν την ανάγκη να κρατήσουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με συντηρητικά τμήματα της κοινωνίας που αρχίζουν να αποστρέφονται την πολιτική Μητσοτάκη. Πρωταρχικός λόγος αυτής της αποστροφής είναι το κοινωνικό ζήτημα! Τα περί woke ατζέντας και παθητικότητας στην εξωτερική πολιτική είναι σημαντικά για ένα σχετικά μαζικό υπερσυντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας, αλλά αυτοτελώς δεν μπορούν να συγκροτήσουν ιδιαίτερα μαζικές τάσεις εσωτερικής αντιπολίτευσης ή φυγής (τουλάχιστον μπροστά σε βουλευτικές εκλογές). Ο πραγματικός «πονοκέφαλος» για τη ΝΔ έχει να κάνει με τη διευρυμένη κοινωνική δυσαρέσκεια αναφορικά με την ακρίβεια και τις ανατιμήσεις. Οι υποσχέσεις για ισότιμη ανάπτυξη τόσο των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, όσο και των μεγάλων αποδεικνύονται ψεύτικες, όχι επειδή ο Μητσοτάκης απαραίτητα δεν το θέλει, αλλά επειδή ο χαρακτήρας του σημερινού καπιταλισμού δεν του το επιτρέπει. Η πλάστιγγα της «ανάπτυξης» γέρνει, ως επί το πλείστων, στο μεγάλο κεφάλαιο.
Ο πραγματικός «πονοκέφαλος» για τη ΝΔ έχει να κάνει με τη διευρυμένη κοινωνική δυσαρέσκεια αναφορικά με την ακρίβεια και τις ανατιμήσεις.
Μετά την πρώτη 4ετία και το «άλλοθι» του covid, η δημοσιονομική σταθερότητα δείχνει τα «δόντια» της στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, που πλέον καλούνται να αντιμετωπίσουν την αυξημένη φορολογία, την ακρίβεια αλλά και – σε κάποιους κλάδους – την σημαντικά πιο ισχυροποιημένη θέση που κατέχουν μεγάλοι κολοσσοί. Τα «δώρα» του ΟΑΕΔ, ο οποίος στέλνει ανέργους σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις να δουλεύουν με λεφτά του κράτους, δεν μπορούν να αντιστρέψουν άρδην το κλίμα. Εντός αυτής την κατάσταση, αναβιώνουν αφηγήματα που θέλουν τον Μητσοτάκη να κάνει πάρε-δώσε αποκλειστικά με έναν στενό πυρήνα «ισχυρών» του Μαξίμου.
Στο έδαφος αυτής της κατάστασης, πολλοί από εκείνους που δεν βρίσκονται στον στενό κύκλο Μητσοτάκη βρίσκονται σε περισυλλογή… Από τη μία, πρέπει να επιδείξουν έργο στην πράξη αν δεν θέλουν να χάσουν μαζικά ακροατήρια παραδοσιακών και εν δυνάμει ψηφοφόρων. Από την άλλη, σκέφτονται πως εάν η ΝΔ πέσει σε αριθμό βουλευτών, είναι πολύ πιθανό να βρεθούν «εκτός». Την ίδια ώρα, Βελόπουλος και Λατινοπούλου φαίνεται ότι μπορούν να εκλέξουν κάμποσους βουλευτές… Ζήτηση στελεχών υπάρχει – ειδικά για όσους προέρχονται από Λάρισα και κάτω -. Όπως φαίνεται θα υπάρξει και προσφορά….
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (12.10.24)
