Χρειάστηκαν πέντε ημέρες για να γίνει γνωστή η δολοφονία μέσα στο Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα, του 38χρονου Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, εργάτη από το Πακιστάν και πατέρα τριών παιδιών.
Ο Μοχάμεντ αγνοούνταν από τους οικείους του για σχεδόν μία εβδομάδα: Στις 18/9 συνελήφθη από την ΕΛ.ΑΣ. και στη συνέχεια η τύχη του ήταν άγνωστη, μέχρι τις 26/9, δηλαδή λίγο πριν χαθεί η ιστορία του για πάντα στην αφάνεια, οπότε έγινε γνωστό ότι «παρελήφθη νεκρός» στις 21/9 από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, ενώ σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., «ο θάνατός του προήλθε από παθολογικά αίτια» και «ήταν χρήστης ναρκωτικών». Όπως ακριβώς, καθόλου συμπωματικά, συνέβη και στην περίπτωση του Εμπουκά, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 8/2/2019 στο Α.Τ. Ομόνοιας.
Στην πραγματικότητα, στον Μοχάμεντ δεν επιτράπηκε η επικοινωνία με τον δικηγόρο και τους οικείους του μετά τη σύλληψή του, και επί τρεις ημέρες μεταγόταν διαδοχικά μεταξύ των Α.Τ. Ομόνοιας, Πατησίων, Κολωνού, Ν. Ιωνίας και τελικά, Αγ. Παντελεήμονα. Στη διάρκεια του γολγοθά του -και πιθανότατα όχι μόνο στο Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα- ο Μοχάμεντ χτυπήθηκε και βασανίστηκε επανειλημμένα από τους πραιτοριανούς της ΕΛ.ΑΣ., όπως μαρτυρά φωτογραφικό υλικό που διέρρευσε, καταλήγοντας τελικά στις 21/9.
Ο Μοχάμεντ ήταν εργάτης, φτωχός και μετανάστης· όπως όλοι αυτοί/ές που διαχρονικά βρίσκονται στο στόχαστρο των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, «θυσία» στον βωμό της θωράκισης του ελληνικού κράτους για χάρη του κεφαλαίου, της Ευρώπης – φρουρίου της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Από τον Μοχάμεντ και τον Εμπουκά, μέχρι τους 650 της Πύλου, τους ανήλικους Ρομά Κώστα και Χρήστο, τον Κ. Μανιουδάκη και ακόμα πιο πίσω, τον Β. Μάγγο και τον Α. Γρηγορόπουλο, όλοι τους αποτελούν συνέπεια της ίδιας διαδικασίας θωράκισης του αστικού κράτους, «παράπλευρη απώλεια» της όλο και πιο αδίστακτης παρουσίας του κρατικού «μονοπωλίου στη βία» στην σύγχρονη πραγματικότητα. Σε αυτή την νέα πραγματικότητα, οι «καουμπόηδες» – δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ. και του Λ.Σ. που προορίζονται να αποτελούν την πρώτη γραμμή αντίστασης του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι σε κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης και ανατροπής, όχι απλώς δεν τιμωρούνται, αλλά μάλιστα επιβραβεύονται για τα εγκλήματά τους, όπως συνέβη με το 600άρι “bonus” που παραχωρήθηκε από την κυβέρνηση το 2022 με ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του ανήλικου Κ. Φραγκούλη.
Δεν υπάρχουν αυταπάτες: η ατζέντα της Κυβέρνησης ΝΔ είναι τόσο “μεγάλη”, που κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, αν βρεθεί αντιμέτωπη με τη λαϊκή οργή. Από τη μία μεριά, στο εσωτερικό, η καθημερινή διαβίωση γίνεται όλο και πιο δύσκολη για την κοινωνική πλειοψηφία που βυθίζεται στη φτώχεια και την εξαθλίωση, βασικά αγαθά όπως η θέρμανση και στέγη μετατρέπονται σε προνόμιο, ενώ για την νεολαία σταδιακά εκλείπουν οι προοπτικές για ένα αξιοπρεπές μέλλον, την ίδια στιγμή που η κερδοφορία του κεφαλαίου διαρκώς μεγαλώνει και επεκτείνεται σε κάθε τομέα της ζωής. Από την άλλη μεριά, το ελληνικό κράτος στέλνει όπλα στην Ουκρανία κατά τις ΝΑΤΟϊκές επιταγές παρά τον κίνδυνο γενικευμένης σύρραξης με τη Ρωσία, παραχωρεί βάσεις , υποδομές και καύσιμα στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ που κατασφάζει τους λαούς της Παλαιστίνης και του Λιβάνου και φιλοδοξεί να μετατραπεί σε «μεγάλο παίκτη» της Α. Μεσογείου μέσω του άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, την ίδια στιγμή που το εφοπλιστικό κεφάλαιο αισχροκερδεί από το παράνομο εμπόριο ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου – παρά τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον είναι που ευδοκιμούν, σαν κεντρικό συστατικό του, οι καουμπόηδες – δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ., του Στρατού και του Λ.Σ, φασιστικοποιούνται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί πλάι στους διάφορους φασίστες παρακρατικούς, που κάθε τόσο δολοφονούν και έναν/μία από εμάς.
Ούτε “οριοθέτηση”, ούτε “βελτίωση”, ούτε “εκπαίδευση”: εδώ και τώρα αφοπλισμός της αστυνομίας, κατάργηση των δολοφονικών ομάδων ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΡΑΣΗ, κατάργηση των χημικών, απομάκρυνση της αστυνομίας από τις διαδηλώσεις, άμεση δικαιοσύνη σε όλα τα θύματα αστυνομικής βίας. Ανατροπή της κυβέρνησης, της πολιτικής της και κάθε επίδοξου διαχειριστή αυτής της πολιτικής. Να σπάσουμε τον φόβο μέσα από τους μαζικούς, ανυποχώρητους αγώνες μας, μέσα από την οικοδόμηση ενός ανατρεπτικού, πολιτικού εργατικού κινήματος και μίας ισχυρής αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής αριστεράς.
Να αλλάξει ο φόβος στρατόπεδο, για να μην θρηνήσουμε ξανά άνθρωπο της τάξης μας.
Καλούμε στη σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 19.30 στη πλατεία Βικτώριας
Θα ακολουθήσει πορεία προς το Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα
