Σοφία Κίχη, ιδιωτική υπάλληλος, Κύπρος, μέλος του ΝΑΡ, υποψήφια ευρωβουλεύτρια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Ανατρεπτική Συνεργασία
Εδώ και 2,5 χρόνια ζω και δουλεύω στην Κύπρο. Αναγκάστηκα να φύγω από την Ελλάδα γιατί η προσπάθεια να βρω μια οποιαδήποτε δουλειά απέβη άκαρπη. Φτάνοντας σε οικονομικό αλλά και προσωπικό αδιέξοδο αποφάσισα να έρθω στην Κύπρο. Εδώ υπάρχουν περίπου 70.000 Έλληνες πολίτες, οι περισσότεροι οικονομικοί μετανάστες όλων των ηλικιών, που ήρθαν και αυτοί αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και μια αξιοπρεπή εργασία.
Χώρα της ΕΕ και η Κύπρος κουβαλά εκτός των άλλων και τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα. Μην ξεχνάμε ότι εδώ και 50 χρόνια το 37% του εδάφους της βρίσκεται υπό κατοχή σαν αποτέλεσμα των δικοινοτικών εθνοτικών συγκρούσεων που ξεκίνησαν πολύ πριν την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και των παρεμβάσεων εξωτερικών παραγόντων όπως οι τρεις δυνάμεις που «εγγυήθηκαν» την ανεξαρτησία της (Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία).
Μάς έδιωξαν από την Ελλάδα, αλλά παντού μέσα στην ΕΕ συναντήσαμε την εκμετάλλευση
Χώρα που όπως και η Ελλάδα είναι τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και γι’ αυτόν τον λόγο έχει τα δικά της στρατόπεδα συγκέντρωσης των κατατρεγμένων αυτού του κόσμου, προσφύγων από Παλαιστίνη, Συρία, Λίβανο, οικονομικών μεταναστών από Αφρική, Ιράν, Πακιστάν, πρώην ανατολικό μπλοκ. Χώρα των εικονικών εταιρειών (Ρώσικων κυρίως αλλά και Ουκρανικών) και των εικονικών ευκαιριών, των «χρυσών διαβατηρίων» και των υδρογοναθράκων, της πάσης φύσης διαφθοράς, του μαύρου χρήματος και της ρεμούλας. Χώρα που κυβερνάται από ένα συντηρητικό πολιτικό και εκκλησιαστικό κατεστημένο, κυρίαρχο στις συνειδήσεις και στη ζωή των πολιτών της.
Χώρα που έχει χτίσει όλο το παραλιακό της μέτωπο με πελώρια πολυτελή ξενοδοχεία, βορά στον τουρισμό, χωρίς ελεύθερους χώρους, πλατείες, καταστρέφοντας περιοχές μεγάλης περιβαλλοντικής αξίας.
Πίσω από τις ιλουστρασιόν βιτρίνες, τα ακριβά εστιατόρια, τα πολυτελή ξενοδοχεία, τους ουρανοξύστες και την «καλή» ζωή, βρίσκονται οι κακοπληρωμένες δουλειές, η προσπάθεια των εργαζομένων, ντόπιων και ξένων, να τα βγάλουν πέρα δουλεύοντας δύο και τρεις δουλειές, τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων που ζούνε εκεί, τα ακριβά ενοίκια που ξεπερνούν το 1000άρικο, ο ρατσισμός και τα πογκρόμ στους φτωχούς, αλλά τα χρυσά διαβατήρια και οι υποκλίσεις στους πλούσιους.
Συνειδητοποίησα λοιπόν, ζώντας στον «απόλυτο τουριστικό προορισμό» όπως πολυδιαφημίζεται η Κύπρος, πως κάθε χώρα της ΕΕ υφίσταται τα ίδια προβλήματα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αποδεικνύοντας ότι η ΕΕ δεν είναι το σπίτι των λαών όπως διαλαλεί το κυρίαρχο αφήγημα, αλλά η Ευρώπη της ολοκλήρωσης του κεφαλαίου που προσπαθεί να κερδίσει στις πλάτες των λαών της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας, Γαλλίας κ.λπ.
Είναι η καπιταλιστική ολοκλήρωση εκείνη που παράγει εξαθλιωμένους ανθρώπους, κατεστραμμένο περιβάλλον, πολέμους με αμέτρητους σκοτωμένους και διωγμένους από τις πατρίδες τους, υγεία και παιδεία για τους λίγους, ζωή μισή και άσχημη για τους πολλούς.
Η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται, δεν μπορεί να μετασχηματισθεί σε «κοινωνική Ευρώπη», σε «πράσινη Ευρώπη», σε «Ευρώπη των λαών», ούτε να αποκτήσει «ανθρώπινο πρόσωπο».
Είμαστε σε μια περίοδο όμως που τα πράγματα αλλάζουν. Το είδαμε αυτό στους μεγάλους αγώνες των φοιτητών. Το είδαμε στις μεγάλες απεργίες, το είδαμε στο κίνημα αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, με την παγκόσμια Ιντιφάντα των φοιτητών κ.α.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύει ότι ο λαός με τους αγώνες και το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να μπει σφήνα, στο πολιτικό εκλογικό μαγειρείο που ετοιμάζουν, να τους «χαλάσει το παιχνίδι»! Είναι αυτονόητο ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν περιμένοντας τις εκλογές.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ λοιπόν εναντίον της ΕΕ και υπέρ της άμεσης πάλης για την έξοδο. Για να ανατραπεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η πολιτική της. Για την ανατροπή συνολικά της πολιτικής του κέρδους, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ. Ενάντια στην ακροδεξιά, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, το μισογυνισμό και την ομοφοβία. Για ψωμί, ειρήνη, ελευθερίες, δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία, συγκοινωνίες, για να μπορούμε να ζούμε σε ανθρώπινες πόλεις και περιβάλλον.
Καλούν οι εκφραστές της αστικής πολιτικής τους νέους, τις νέες, τους οικονομικούς μετανάστες που ξεσπιτώθηκαν από την Ελλάδα να γυρίσουν πίσω, υποσχόμενοι λαγούς με πετραχήλια. Οι εργαζόμενοι όμως αυτού του κόσμου γνωρίζουν καλά πως καμία υπόσχεση από αυτούς που τσακίζουν τις ζωές τους δεν πρόκειται να αλλάξει τα πράγματα. Μόνο η ανατροπή αυτών και του σάπιου συστήματος που στηρίζουν! Και στις κάλπες και στους δρόμους λοιπόν… ΑΝΤΑΡΣΥΑ!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (1.6.24)
Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για τη ρήξη με την ΕΕ και το κράτος των καπιταλιστών
