Άρθρο του Jean-Jacques Franquier από το NPA-Revolutionnaires, αναδημοσίευση από την Παντιέρα
Oύτε Θεός, ούτε Καίσαρας, ούτε από μηχανής ηγέτης! Νέο Λαϊκό Μέτωπο, για ποια πολιτική\
Μετά από μήνες αντιπαραθέσεων, οι εκπρόσωποι του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος -PCF, της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI), του PS -Σοσιαλιστικού Κόμματος και της EELV (“Ευρώπη – Οικολογία – Οι Πράσινοι”), συμφώνησαν σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες σε ένα όνομα και ένα πρόγραμμα, πριν χωρίσουν τις εκλογικές περιφέρειες και επικυρώσουν τους υποψηφίους τους.
Η αριστερά ισχυρίζεται ότι αποτελεί «προπύργιο» κατά της ακροδεξιάς στις πύλες της εξουσίας, και τα καταφέρνει καλά αποκαθιστώντας τον Φρανσουά Ολάντ, τον πρόεδρο των αντεργατικών νόμων για τα εργασιακά, της καταστολής των διαδηλώσεων, εκείνον που έφερε τον Μακρόν στην εξουσία. Να τος τώρα, υποψήφιος με το Νέο Λαϊκό Μέτωπο! Για να συσπειρώσει άραγε τις λαϊκές τάξεις ενάντια στην ακροδεξιά;
Ή ο άλλος, ο Aurélien Rousseau, μέχρι πριν λίγους μήνες υπουργός Υγείας του Μακρόν, υποψήφιος κι αυτός με το Νέο Λαϊκό Μέτωπο; Οι εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας τρίβουν τα μάτια τους!
«Δημοκρατικά μέτωπα»: Πρώτα απ’ όλα, αντεργατικά!
Η προοπτική να έρθει η ακροδεξιά στην εξουσία είναι προφανώς ανησυχητική. Αλλά οι προοπτικές που ανοίγονται από τη συμφωνία ολόκληρης της κυβερνητικής αριστεράς κάτω από το έμβλημα του Νέου Λαϊκού Μετώπου (NFP) δεν έχουν τίποτα το καθησυχαστικό. Διότι ποια θα ήταν η πιο πιθανή εναλλακτική στην οριστική νίκη της Εθνικής Συσπείρωσης (RN -το κόμμα της Λεπέν,σ.σ.) και των συμμάχων της; Οι Μακρονιστές δεν θα κατεβάσουν κανέναν απέναντι στον Φρανσουά Ολάντ στην Κορέζ, για να ευνοήσουν επίσημα τον απερχόμενο βουλευτή του LR των Ρεπουμπλικανών. Ελλείψει εθνικής συμφωνίας μεταξύ των Μακρονιστών και του Γκωλικού κόμματος της LR, μιας συμφωνίας που θα έφερνε αμφότερους σε δύσκολη θέση, οι ρυθμίσεις γίνονται σε τοπικό επίπεδο, για να προκατασκευαστεί ένα μπλοκ δεύτερου γύρου που υποτίθεται ότι θα ήταν ικανό να νικήσει τους υποψηφίους της Εθνικής Συσπείρωσης -RN. Εκτός και αν στην Κορέζ, ο Μακρόν θέλει επίσης να ευνοήσει τον Ολάντ – πολύ «κεντρώος» και αυτός!
Από την πλευρά των ηγετών του Νέου Λαϊκού Μετώπου -NFP, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μας καλέσουν στον δεύτερο γύρο να ψηφίσουμε για τον «δημοκρατικό» υποψήφιο που είναι πιο κατάλληλος για να εμποδίσει την εκλογή ενός βουλευτή της Εθνικής Συσπείρωσης -RN, όπως έκαναν σε κάθε εκλογή από το 2002. Μέχρι πότε θα προσπαθούμε να πείσουμε τους εργαζόμενους ότι δεν έχουν επιλογή παρά μόνο μεταξύ άσχημου, χειρότερου και λιγότερο χειρότερου;
Με τις επιθέσεις του Μακρόν κατά των ανέργων, κατά των μεταναστών, κατά των εργαζομένων γενικότερα, έχουμε μια ιδέα για το τι είναι μια «απελεύθερη» φιλεργοδοτική πολιτική. Με την Εθνική Συσπείρωση -RN, θα ήταν χειρότερα. Αλλά μια πλειοψηφία που σχηματίζεται γύρω από ένα «δημοκρατικό μέτωπο» θα ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, ο Μακρόν να κυβερνά με όλους εκείνους που έδρασαν υπό τον Ολάντ. Δεν θα ήταν η ακροδεξιά, αλλά θα εξακολουθούσαν ωστόσο να είναι μιλιταριστικές, αντιμεταναστευτικές, αντεργατικές κυβερνήσεις. Χωρίς αμφιβολία χειρότερο από ό,τι ζήσαμε μέχρι τώρα, αν καθησυχάζονταν πως δεν θα αντιδράσουμε.
Η λύση κατά της ακροδεξιάς δεν βρίσκεται στις κάλπες, αλλά στην ικανότητά μας να αποδυθούμε στην αντεπίθεση για να ανακτήσουμε μέσα από τους αγώνες μας όλα όσα μας έχουν κλαπεί όλα αυτά τα χρόνια υπό την καθοδήγηση των κυβερνήσεων είτε της δεξιάς είτε της «αριστεράς».
Γαλλία: Η Αριστερά που δεν συναινεί στο «μέτωπο» με συστημικές δυνάμεις
