▸Η τακτική είναι γνωστή. Προηγείται ένα μπαράζ δημοσιευμάτων που προκαλούν κλίμα τρόμου και, στη συνέχεια, έρχεται η πραγματικότητα να δείξει ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο χάλια. Έτσι, όσοι αγωνιούσαν πρέπει να αισθάνονται τυχεροί, αν όχι ευγνώμονες. Κάτι τέτοιο συνέβη με τα τιμολόγια του ρεύματος. Αρχικά, γινόταν λόγος για αυξήσεις από την 1η Ιουνίου που ίσως να ξεπερνούσαν το 100%, στη συνέχεια το ποσοστό περιορίστηκε «ως και κατά 70%» και τέλος ήρθε η ΔΕΗ, με την οποία έχουν συμβόλαιο περίπου οι δύο στους τρεις οικιακοί καταναλωτές, για να αναγγείλει αυξήσεις της τάξης «μόλις» του 12%. Κάτι αντίστοιχο κάνουν οι ακτοπλοϊκές, εκτινάσσοντας στα ύψη τις τιμές για τα εισιτήρια (αναφέρονται αυξήσεις ως και 40%), για να προχωρήσουν μετά σε «προσφορές» που θα τις περιορίσουν κάπως.
Δυστυχώς για την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις που κερδοφορούν ασύστολα, όμως, ο λαός δεν έχει υποστεί ακόμη συλλογική λοβοτομή. Και γι’ αυτό, όχι μόνο δεν του φαίνονται «ασήμαντες» αυτές οι αυξήσεις, αλλά τις συνδέει και με πολλές άλλες. Στα ράφια των σούπερ μάρκετ, για παράδειγμα, το ΙΕΛΚΑ κατέγραψε και τον Μάιο αυξήσεις σε δεκάδες είδη, ενώ συνολικά από το 2020 μέχρι σήμερα, με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μόνο στα τρόφιμα η μέση αύξηση φτάνει στο 29%. Σαν να μην έφταναν δε όλα αυτά, καταργείται πλέον και η (επί της ουσίας αστεία) ταμπελίτσα της «μόνιμης μείωσης τιμής» κατά 5%.
Αυτοί, βεβαίως, έχουν κάνει τις ζωές μας χρηματιστήριο και μας λένε ότι αν ψάξουμε, θα βρούμε παντού ευκαιρίες – στα τρόφιμα, την ενέργεια, τις διακοπές. Εμείς, από την άλλη, αντί να χάνουμε άδικα χρόνο, μπορούμε να αγωνιστούμε και να ψηφίσουμε για την ανατροπή τους!
