Γραμματέας Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και μέλος Αριστερής Πρωτοβουλίας Τεχνικών
«Για να μπορέσει να υπογραφεί μια αξιοπρεπής σύμβαση εργασίας στον κατασκευαστικό και μελετητικό κλάδο, πρέπει να φυσήξει αέρας αλλαγής κατεύθυνσης για το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών. Για να πιεστεί η εργοδοσία, πρέπει να πάει αλλιώς!», τονίζει στο Πριν η Χριστίνη Δέση-Λουκά, γραμματέας του ΣΜΤ και μέλος της Αριστερής Πρωτοβουλίας Τεχνικών (ΑΠΤ), ενόψει των εκλογών στο σωματείο (25-27/2).
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Οι κατασκευαστικές και μελετητικές εταιρείες προσδοκούν μια «χρυσή» περίοδο κερδοφορίας λόγω Ταμείου Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ, ΣΔΙΤ κ.ά. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα για τους εργαζόμενους του κλάδου;
Οι ίδιοι οι εργοδότες παραδέχονται ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν 100 δισ. ευρώ έτοιμα να «πέσουν» στην αγορά και δεν ξέρουν πώς να τα διαχειριστούν! Αλλά και τα επίσημα στοιχεία δείχνουν υπερκέρδη ειδικά για τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Ωστόσο οι εργαζόμενοι του κλάδου έρχονται αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη εντατικοποίηση στους ρυθμούς εργασίας. Η εργασία με «μπλοκάκι» παραμένει εκτεταμένη, οι απλήρωτες υπερωρίες και η (απλήρωτη) επταήμερη εργασία αποτελούν καθημερινότητα, κυρίως στα εργοτάξια. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι και οι όποιες αυξήσεις δίνονται δεν καλύπτουν τη διαφορά που προκύπτει από τη συνολικότερη αύξηση του κόστους ζωής.
Υπήρξαν αγώνες στη διετία που μεσολάβησε από τις προηγούμενες εκλογές του ΣΜΤ;
Η τελευταία διετία χαρακτηρίστηκε από τη μεγάλη μάχη που δώσαμε ενάντια στην εργοδοσία της εταιρείας GreenProperties, με την πρωτοφανή στην ιστορία του σωματείου μας κίνηση εκ μέρους της εργοδοσίας να απολύσει 11 συναδέλφους/ισσες, επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν δικαιώματα όπως οι αυξήσεις μισθών, τα ωράρια κ.λπ. Μετά τις κινητοποιήσεις και τις πιέσεις του σωματείου, η εργοδοσία τελικά αναγκάστηκε να πληρώσει δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Δώσαμε όμως και μάχες για επαναπρόσληψη απολυμένων συναδέλφων, καταβολή δεδουλευμένων ή κινητοποιήσεις ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία σε μια σειρά εταιρειών.
Ως Αριστερή Πρωτοβουλία εκτιμάτε ότι το σωματείο δεν κατάφερε να εμπλέξει πλατιά τα μέλη του σε αγωνιστικές δράσεις, κάνετε δε λόγο για εσωστρέφεια και γραφειοκρατική λογική. Πού αποδίδετε αυτή την κατάσταση; Ποια είναι η ευθύνη άλλων δυνάμεων;
Σε όλη την τελευταία θητεία του απερχόμενου ΔΣ, αν και υπήρχαν δράσεις και κινητοποιήσεις, η θητεία χαρακτηρίστηκε από εσωστρέφεια. Ήταν πολύ σύνηθες να μην φτάνουν εγκαίρως ενημερώσεις για τις διάφορες δράσεις σε όλους τους συναδέλφους, προκειμένου να μπορούν να συμμετάσχουν. Ήταν πολύ συχνό δε το φαινόμενο οι συνάδελφοι να μην έχουν καμία ενημέρωση για σοβαρές εξελίξεις στη μάχη για τη ΣΣΕ. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση όπου το ΔΣ, με πρωτοβουλία της ΕΣΑΚ (ΠΑΜΕ), για εβδομάδες βρισκόταν σε επαφές με το εργοδοτικό σωματείου του ΣΤΥΕ και τα μέλη του ΣΜΤ δεν γνώριζαν τίποτα σχετικό. Αλλά και πιο συνολικά για τον σοβαρό αγώνα που δίνουμε για τη ΣΣΕ, ως ΑΠΤ είχαμε καταθέσει επανειλημμένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης με εξώστρεφο χαρακτήρα το οποίο και απορρίφθηκε. Προτείναμε μια λογική ανοίγματος αυτού του αγώνα σε όλους τους συναδέλφους, μια λογική μαχητικής διεκδίκησης και κλιμάκωσης. Τελικά με ευθύνη κυρίως της πρώτης δύναμης (ΕΣΑΚ) αλλά και με την πλήρη ανοχή των υπόλοιπων δυνάμεων του ΔΣ, δηλαδή της Barricada (ΑΡΑΣ, Αναμέτρηση, ΑΡΑΝ κ.ά.) και της Συνάρτησης (Νέα Αριστερά, ΣΥΡΙΖΑ), η εξώστρεφη δράση του σωματείου περιορίσθηκε και η σύμβαση δεν έγινε υπόθεση των εργαζόμενων του κλάδου.
Οι εργοδότες θέλουν να κατοχυρώσουν με σύμβαση την μνημονιακή κανονικότητα σε βάρος των εργαζόμενων τεχνικών. Δεν θα τους το επιτρέψουμε!
Ποιες είναι οι τελευταίες εξελίξεις στη μάχη για τη συλλογική σύμβαση εργασίας στον κλάδο σας;
Οι εργοδότες αναγνωρίζουν το ΣΜΤ ως συνομιλητή. Όμως η έναρξη των συζητήσεων με τους εργοδοτικούς φορείς έγινε μετά από πίεση της ΑΠΤ τον Δεκέμβριο του 2022, δηλαδή ένα χρόνο μετά τις εκλογές. Τον Νοέμβριο του 2023 παρουσιάσαμε το σχέδιο της συλλογικής σύμβασης που είχε υπερψηφίσει η συνέλευση του σωματείου, με βάση την λογική που είχαμε επεξεργαστεί τα προηγούμενα χρόνια, εμπλουτίζοντάς τα με βάση τη σημερινή πραγματικότητα. Ενώ η δραστηριότητα του κλάδου ανεβαίνει με εκρηκτικούς ρυθμούς, ο βηματισμός του σωματείου, με κύρια ευθύνης της ΕΣΑΚ, χαρακτηριζόταν από ιδιαίτερη αργοπορία! Στη συνάντηση που έγινε στις 14/2, η εργοδοσία μάς παρουσίασε μια πρόταση σχεδίου που όχι μόνο δεν καλύπτει τα μπλοκάκια αλλά και οι προτάσεις τους στο μισθολογικό κομμάτι θα έκαναν ακόμα και την κυβέρνηση Μητσοτάκη να απορεί σε ποιο ακροατήριο απευθύνεται. Οι μισθοί που πρότειναν ήταν όχι μόνο κάτω από την «πιάτσα» αυτής της περιόδου αλλά και χαμηλότερη από την σύμβαση του σωματείου το 2009. Ταυτόχρονα, είχαν εξαφανίσει τα επιδόματα, τις θεσμικές κατακτήσεις του σωματείου (π.χ. αποζημίωση εκτός έδρας, άδειες) και δεν έλεγαν λέξη για το ωράριο. Οι εργοδότες θέλουν να κατοχυρώσουν με σύμβαση την μνημονιακή κανονικότητα σε βάρος των εργαζόμενων τεχνικών. Δεν θα τους το επιτρέψουμε. Εμείς μπορούμε να αντιστρέψουμε αυτή την κατάσταση με πιο δυναμικούς αγώνες και να τους αναγκάσουμε να δεχτούν τα βασικά μας αιτήματα.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις ποια πιστεύετε ότι πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα; Γιατί καλείτε τον κόσμο να σας στηρίξει σε αυτές τις εκλογές;
Είναι σαφές ότι για να μπορέσει να υπογραφεί μια αξιοπρεπής σύμβαση εργασίας στον κλάδο πρέπει να φυσήξει αέρας αλλαγής κατεύθυνσης για το σωματείο. Ο αγώνας για ΣΣΕ θα συνεχιστεί αλλά η μέχρι τώρα πορεία επιβεβαιώνει ότι για να πιεστεί η εργοδοσία, πρέπει να πάει αλλιώς! Να αυξήσουμε τη μαχητικότητα και την απαιτητικότητά μας και να τη μετατρέψουμε σε συλλογική δράση με διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων στους μισθούς και κατακτήσεις εργασιακών δικαιωμάτων. Να ανοίξει το ζήτημα για την ΣΣΕ πλατιά στους χώρους εργασίας και να κλιμακώσουμε τη στάση μας με πολύμορφες δράσεις. Πρέπει την επόμενη διετία να βάλουμε και πάλι μπρος για ένα σωματείο αποτελεσματικό και δημοκρατικό, εργαλείο στα χέρια των εργαζόμενων. Γι’ αυτό καλούμε σε υπερψήφιση της Αριστερή Πρωτοβουλίας Τεχνικών. Η πρόσδεση του σωματείου με τον σχεδιασμό του ΠΑΜΕ είναι αναποτελεσματική και πρέπει να αντιστραφεί. Γιατί σήμερα χρειαζόμαστε ένα σωματείο ζωντανό με συχνές συνελεύσεις και ανοιχτές διαδικασίες. Ένα σωματείο που θα βρίσκεται από την πλευρά των καταπιεσμένων σε όλα τα επίπεδα, από την υπεράσπιση των ΛΟΑΤΚΙ+ (μακριά από τις ομοφοβικες επιθέσεις της ΕΣΑΚ) μέχρι τους ευρύτερους λαϊκούς αγώνες όπως είναι η πάλη για τους δημόσιους χώρους, τα κοινωνικά αγαθά, η υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου.
Τι στόχους βάζετε για την απεργία της 28ης Φλεβάρη;
Από την πρώτη στιγμή θέσαμε την ανάγκη να ενοποιηθούν οι διάφοροι αγώνες και να προκηρυχθεί πανεργατική απεργία. Η ΓΣΕΕ ωστόσο λειτουργεί σαν υφυπουργείο Εργασίας και κήρυξε απεργία λίγο πριν το Πάσχα, ενώ το ΠΑΜΕ αρνήθηκε τον συντονισμό και την κλιμάκωση των αγώνων, αλλά και την άμεσα απεργιακή απάντηση (στις αρχές Φλεβάρη), την ώρα που καίει η φωτιά των αγώνων με τους φοιτητές, τους αγρότες και πολλούς κλάδους εργαζομένων να είναι στον αγώνα. Από τη μεριά μας, επιδιώκουμε τη μαζική συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 28/2, ώστε να στείλει μήνυμα για ανυποχώρητη συνέχιση και ένταση των κινητοποιήσεων.
