Πρώτη απάντηση
Το φοιτητικό κίνημα έστειλε ένα πρώτο μήνυμα όσον αφορά το νομοσχέδιο που φέρνει την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η εβδομάδα που πέρασε χαρακτηρίστηκε από συνελεύσεις που πήραν αγωνιστικές αποφάσεις, συντονιστικά φοιτητικών συλλόγων, καταλήψεις σχολών και μαζικά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια.
Το πανεκπαιδευτικό κίνημα, με αιχμή του δόρατος το φοιτητικό τμήμα του, πήρε θέσεις «μάχης» αποδεικνύοντας στην κυβέρνηση πως το σχέδιο ιδιωτικοποίησης της παιδείας δεν θα υλοποιηθεί «αναίμακτα», παρότι εκείνη προσπάθησε να το περάσει με fast-track διαδικασίες ώστε να πιάσει τον κόσμο του κινήματος στα «πράσα».
Τα καλέσματα για διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων στα πανεπιστήμια όλης της Ελλάδας «καρποφόρησαν» και δεκάδες σχολές τελούν υπό αγωνιστική κατάληψη ενώ την Πέμπτη, 11 Γενάρη, έλαβαν χώρα μία σειρά από κινητοποιήσεις πανελλαδικά με τη συμμετοχή φοιτητών, καθηγητών ΑΕΙ, μαθητών και εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Οι μεγαλεπίβολες δηλώσεις της κυβέρνησης πως μέχρι τέλος Γενάρη θα έχει «ξεμπερδέψει» – δια νόμου – με τα δημόσια πανεπιστήμια και θα έχει στρώσει το χαλί στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, πλέον αμφισβητούνται στην πράξη. Ο υπουργός Παιδείας, Κ. Πιερρακάκης, προσπαθεί να επιστήσει την προσοχή της ακαδημαϊκής κοινότητας στη «νομιμότητα» του νομοσχεδίου, υποστηρίζοντας – ψευδώς – πως δεν αναιρείται ο βασικός πυρήνας του άρθρου 16. Παρόλα αυτά, σημαντικό τμήμα των φοιτητών και των εργαζομένων στην εκπαίδευση δεν φαίνεται διατεθειμένο να «μασήσει» σε νομικίστικα τερτίπια. Τα περίπου 5.000 άτομα που διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας την Πέμπτη, αλλά και οι επιτυχημένες κινητοποιήσεις σε άλλες πόλεις της επαρχίας δείχνουν κάποιες πρώτες διαθέσεις.
Η συνέχεια προμηνύει μαζικοποίηση των διεργασιών και όξυνση των αιτημάτων του αγώνα. Στην κατεύθυνση αυτή, τα σχήματα της ανεξάρτητης, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, τα οποία διαμορφώνουν έναν αυτοτελή πολιτικό πόλο, ρίχνονται στη μάχη παλεύοντας για τη συγκρότηση ενός πολιτικού φοιτητικού κινήματος, που μέσα από τα δικά του συλλογικά όργανα δεν αντιπαλεύει απλά και μόνο τη «συνταγματική εκτροπή», αλλά το ευρύτερο πλαίσιο ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης και κάθε κοινωνικού αγαθού.
\
Νέες συνελεύσεις, με επόμενο κινηματικό σταθμό την Πέμπτη 18 Γενάρη
Πλούσιες ήταν οι συλλογικές και κινηματικές διεργασίες που διαδραματίστηκαν στους κόλπους του φοιτητικού και πανεκπαιδευτικού κινήματος την τρέχουσα εβδομάδα. Πολλά καλέσματα σε γενικές συνελεύσεις μετουσιώθηκαν σε αγωνιστικές αποφάσεις και καταλήψεις, ενώ την Πέμπτη το κίνημα έκανε την πρώτη του, δυναμική, εμφάνιση στον δρόμο.
Ήδη από την πρώτη εβδομάδα των κινητοποιήσεων, πολλές σχολές της Αθήνας τελούν υπό κατάληψη – στην πλειονότητά τους τριήμερη. Συγκεκριμένα, αγωνιστική απόφαση πήραν εννιά σχολές του ΕΚΠΑ (Φυσικό, Βιολογικό, Μαθηματικό, Πληροφορική, Γεωολογικό, Φιλοσοφική, Παιδαγωγικό, Νηπιαγωγών και το Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίες της Επιστήμης), οκτώ σχολές του ΕΜΠ (Μεταλλειολόγοι, Χημικοί Μηχανικοί, Ναυπηγοί, Τοπογράφοι, ΣΕΜΦΕ, Ηλεκτρολόγοι, Αρχιτεκτονική και Μηχανολόγοι), τρεις σχολές του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (Σχολή Μηχανικών, Σχολή Επιστημών Τροφίμων και Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού), όπως και οι φοιτητικοί σύλλογοι της Γεωπονικής, της ΑΣΟΕΕ, του ΠΑΠΕΙ, και της Παντείου.
Οι δεκάδες αποφάσεις, σε συνδυασμό με την παρουσία κόσμου από σχολές που, ακόμα, δεν έχουν καταφέρει να συνεδριάσουν οδήγησε στα υψηλά επίπεδα μαζικότητας του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της Πέμπτης, που ξεκίνησε από τα Προπύλαια με κατεύθυνση τη Βουλή. Εκεί, περίπου 5.000 φοιτητών και εργαζομένων διαμαρτυρήθηκαν έντονα για το νομοσχέδιο που φέρνει την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και βροντοφώναξαν συνθήματα κατά των ταξικών φραγμών, της παράδοσης της παιδείας στα επιχειρηματικά συμφέροντα και τους νόμους της αγοράς, αλλά και ευρύτερα της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών. Μετά τη «στάση» της πορείας μπροστά στη Βουλή, διεξήχθη Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων/Καταλήψεων στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο της Πατησίων με τη συμμετοχή 10 φοιτητικών συλλόγων και την παρουσία εκατοντάδων φοιτητών/τριων. Κατά τη διάρκεια αυτού, οι εκπρόσωποι των γενικών συνελεύσεων κάλεσαν μαθητές και εργατικά σωματεία να στηρίξουν τις κινητοποιήσεις τους και να προχωρήσουν σε κοινούς συντονισμούς για την καλύτερη οργάνωση και τη περαιτέρω μαζικοποίηση του αγώνα.
Αξίζει να σημειωθεί, πως στην πορεία της Αθήνας η παρουσία της αστυνομίας ήταν έντονη και προκλητική επιχειρώντας να τρομοκρατήσει το αναδυόμενο φοιτητικό κίνημα. Παρότι διμοιρίες των ΜΑΤ παρατάσσονταν σε απόσταση-αναπνοής από τους/τις διαδηλωτές/τριες και υπήρξε και μία κατασταλτική κίνηση των ΜΑΤ στο Σύνταγμα κατά των φοιτητών, είναι σημαντικό να σημειωθεί πως ο σχεδιασμός της διαδήλωσης υλοποιήθηκε κανονικά, παρά το καθεστώς αστυνομοκρατίας.
Συνελεύσεις και διαδηλώσεις έλαβαν χώρα, πάντως, και σε άλλες περιοχές της χώρας. Στη Θεσσαλονίκη, 15 σύλλογοι πήραν αγωνιστική απόφαση και προχώρησαν σε διαδήλωση, επίσης, την Πέμπτη. Περίπου 1.500 άτομα συμμετείχαν στις πορείες που διεξήχθησαν, ενώ πραγματοποιήθηκε και Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων. Στην Πάτρα, περίπου 1.000 άτομα πλαισίωσαν τις κινητοποιήσεις που διεξήχθησαν στην πόλη. Πορείες και παραστάσεις διαμαρτυρίας διεξήχθησαν στην Κρήτη (Ηράκλειο, Χανιά, Ρέθυμνο) αλλά και σε άλλες μικρότερες επαρχιακές πόλεις όπως η Κοζάνη.
Η κινηματική συνέχεια των παραπάνω αναμένεται να δοθεί από την ερχόμενη εβδομάδα, καθώς οι φοιτητικοί σύλλογοι καλούνται να συνεδριάσουν ξανά και να επανασχεδιάσουν τη δράση και την πολιτική τους κατεύθυνση. Ως πανελλαδικός κόμβος ορίζεται η Πέμπτη 18 Γενάρη, μέρα όπου καλούνται ξανά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα. Στόχος του κινήματος αποτελεί η μαζικοποίηση των διαδηλώσεων και η μεγαλύτερη στήριξη αυτών από τους εργαζομένους στην εκπαίδευση και συνολικά τη κοινωνία. Μέσα από ένα σχέδιο κυλιόμενων συνελεύσεων/καταλήψεων/διαδηλώσεων το φοιτητικό κίνημα θα επιχειρήσει να φέρει στα «άκρα» την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τη συναινετική κοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά του είναι μακρύς και δύσβατος… Όμως, η ουσιαστική αξιοποίηση των συλλογικών, ανοιχτών και «από τα κάτω» διαδικασιών μπορεί να τροφοδοτήσει τον κόσμο του αγώνα με τα αναγκαία πολιτικά εφόδια ώστε να συνεχίσει να μάχεται, παρά τις «παγίδες» που στήνουν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους και του κεφαλαίου. Στο πλαίσιο αυτό, το όργανο του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων/Καταλήψεων έχει αποδείξει ιστορικά πως μπορεί να παίξει ρόλο «καταλύτη» στη συγκρότηση αντιστάσεων και να συνεισφέρει στην ενεργή εμπλοκή των φοιτητών/τριων στα τεκταινόμενα του κινήματος, στη διασύνδεση φοιτητικού και εργατικού κινήματος αλλά και στην αποφυγή τακτικών αναδιπλώσεων. Με βάση την κατεύθυνση αυτή, οι δυνάμεις της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς αγωνίζονται για να προσδώσουν στο κίνημα χαρακτηριστικά οργάνωσης αμεσοδημοκρατικής και από τα «κάτω», ώστε η πορεία του να μην καθορίζεται από τα εκάστοτε κομματικά γραφεία αλλά να διαμορφώνεται μέσα από μαζικές, δημόσιες διαδικασίες.
Χαιρετίζοντας τις μαζικές κινητοποιήσεις της Πέμπτης, η νεολαία Κομουνιστική Απελευθέρωση σε ανακοίνωσή της, μεταξύ άλλων, τονίζει: «Οι γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις στις σχολές σε όλη την Ελλάδα, οι μεγάλες πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις, η αλληλεγγύη όλου του λαού, μας γεμίζουν ελπίδα για τον μεγάλο αγώνα που έχουμε μπροστά μας. Έναν αγώνα ενάντια στη κυβέρνηση και στο νομοσχέδιο της, που επιδιώκει να τσακίσει ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια, δωρεάν παιδεία. Έναν αγώνα ενάντια στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που περιμένει στην γωνία για να κερδοσκοπήσει». Και καταλήγει, «καλούμε τους/τις φοιτητές/τριες, μαθητές/τριες να οργανωθούν στους φοιτητικούς συλλόγους, στις μαθητικές συνελεύσεις, να γίνουν οργανικό κομμάτι αυτού του μεγάλου αγώνα, να γίνουν η καρδιά και το μυαλό κάθε μικρής και μεγάλης δράσης. Ως νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, ρίχνουμε όλες μας τις δυνάμεις στην οργάνωση ενός μαχητικού, πανελλαδικού, πανεκπαιδευτικού κινήματος που θα δώσει τη μάχη μέχρι τη νίκη!».
Στο ίδιο μήκος κύματος, το ΝΑΡ για την Κομουνιστική Απελευθέρωση τονίζει «Σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να συμβάλουν όλες οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις ενωτικά! Με διάθεση και σχέδιο να γίνει ανυποχώρητος αγώνας διαρκείας βάζοντας πραγματικό ανάχωμα στα κυβερνητικά σχέδια και όχι να περιοριστεί το κίνημα σε συμβολικές κινητοποιήσεις ή πορείες “τουφεκιές στον αέρα”».
