Μπάμπης Συριόπουλος
Πέθανε έχοντας συμπληρώσει 100 χρόνια ζωής ο Χένρι Κίσινγκερ, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επί Νίξον και Φορντ και σύμβουλος 12 προέδρων των ΗΠΑ. Γερμανοεβραίος, μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1938 σε ηλικία 15 χρόνων μαζί με την οικογένειά του για να γλιτώσει από το ναζιστικό καθεστώς. Ωστόσο από την εποχή των σπουδών του στο Χάρβαρντ τάχθηκε με τους διώκτες ενάντια στους διωκόμενους.
Έγινε οπαδός του Μέτερνιχ, του εμπνευστή της «Ιεράς Συμμαχίας» και του Μπίσμαρκ, του «σιδηρού καγκελάριου» που ενοποίησε τη Γερμανία. Ήταν οπαδός της «realpolitik», της ιμπεριαλιστικής «realpolitik», ακολουθώντας τους μέντορες των φοιτητικών του χρόνων. Από τη δεκαετία του 1960 ήταν αρχιτέκτονας από υπεύθυνες θέσεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής ηγεμονίας των ΗΠΑ κατά τον ψυχρό πόλεμο. Ήταν ενορχηστρωτής των βομβαρδισμών στην Καμπότζη το ’70-’73, επεμβάσεων των ΗΠΑ, της εισβολής της Ινδονησίας στο Ανατολικό Τιμόρ και της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974 και πραξικοπημάτων μεταξύ των οποίων και του Απριλίου του 1967 στην Ελλάδα και του Πινοτσέτ στη Χιλή το 1973. Για την τελευταία περίπτωση είχε δηλώσει ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την εγκαθίδρυση του μαρξισμού στη Χιλή, γιατί ο λαός της είναι ανεύθυνος». Παρότι ήταν υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου πήρε το Νόμπελ Ειρήνης το 1973 για την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στο Βιετνάμ. Ταυτόχρονα οργάνωσε την προσέγγιση των ΗΠΑ με την Κίνα του Μάο Τσετούνγκ προετοιμάζοντας την ιστορική επίσκεψη του προέδρου Νίξον, στο Πεκίνο το 1972. Αυτός ήταν ο ρεαλισμός του, επεμβάσεις, βομβαρδισμοί και πραξικοπήματα όταν χρειάζεται, υποχωρήσεις και συνθήκες όταν δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μετάνιωσε ποτέ για τα εγκλήματα στα οποία ενεπλάκη. Σε συνέντευξή του λίγο πριν τα 100στά του γενέθλια σε ερώτηση για τους βομβαρδισμούς της Καμπότζης απάντησε οργισμένος: «Ελάτε τώρα. Έχουμε βομβαρδίσει με ντρόουν και όλα τα είδη όπλων κάθε αντάρτικη μονάδα με την οποία ήμασταν αντίθετοι. Αυτό έκανε και κάθε διοίκηση της οποίας ήμουν μέλος». Έμεινε πάντα οπαδός του Μπίσμαρκ που δήλωνε στην πρώτη του ομιλία ως πρωθυπουργός: «Τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας δε θα κριθούν με ομιλίες και ψηφίσματα των πλειοψηφιών […] αλλά με σίδερο και αίμα».
Ο Χένρι Κίσινγκερ εκπροσωπεί αυτό το είδος των αστών πολιτικών που σχεδιάζουν ψυχρά και μεθοδικά πολέμους και εγκλήματα, με δολοφονική πολιτική ισχύος στη βάση του συσχετισμού κόστους-οφέλους, μια διαρκής υπενθύμιση ότι οι εκατόμβες δεν προκαλούνται από παρανοϊκούς και φανατικούς ηγέτες αλλά από «επιστήμονες» της ιμπεριαλιστικής γεωπολιτικής, τεχνοκράτες του αίματος. Η βαρβαρότητα είναι αναπόσπαστο στοιχείο του καπιταλιστικού ρεαλισμού.
Άλλοι παρόμοιοι ρεαλιστές της εποχής μας τον τιμούν, όπως ο Γερμανός καγκελάριος Σόλτς («η δέσμευσή του στη διατλαντική φιλία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία ήταν σημαντική»), ο πρόεδρος Πούτιν («θα κρατήσω απ’ αυτόν την πιο ζεστή ανάμνηση») και ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ («ένας “παλαιός καλός φίλος” του κινεζικού λαού»). Ο Χ. Κίσινγκερ θα είναι πάντα μισητός από τους λαούς και πρότυπο για τους ιμπεριαλιστές πολιτικούς σε όποιο στρατόπεδο κι αν ανήκουν.
