Σε εργασιακή «κόλαση» εξελίχθηκε και φέτος, όπως κάθε χρόνο η Black Friday. Oι τελευταίες ημέρες του έτους για τους εργαζόμενους εμποροϋπαλλήλους σε όλη τη χώρα, αποτελούν περίοδο μαρτυρίου.
Ο θεσμός της “Black Friday”, η οποία έχει τα τελευταία χρόνια εβδομαδιαία διάρκεια, σε συνδυασμό με την έναρξη του διευρυμένου εορταστικού ωραρίου των καταστημάτων και τη λειτουργία τους, για την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου και τις 3 Κυριακές στο τέλος του έτους, οδηγεί σε ληστρική εκμετάλλευση των εργαζόμενων στο εμπόριο και σε επαγγελματική εξουθένωση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους.
Όπως καταγγέλλουν η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ) και πρωτοβάθμια σωματεία οι εμποροϋπάλληλοι στην πράξη και λόγω της περιόδου αναγκάζονται να εργάζονται με εξοντωτικά ωράρια που προσεγγίζουν τις 11-12 ώρες δουλειάς ημερησίως, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αδήλωτα στο ΕΡΓΑΝΗ και φυσικά οι όποιες υπερωρίες είναι απλήρωτες.
Η κατάσταση αυτή θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο με το διευρυμένο ωράριο της Χριστουγεννιάτικης περιόδου, εντός της οποίας (αρχής γενομένης από τις 24 Νοεμβρίου) τα καταστήματα θα λειτουργήσουν τις 4 από τις 6 τελευταίες Κυριακές του έτους και θα έχει ως αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη εξουθένωση των εργαζομένων, η οποία δε συνοδεύεται από ρεπό, λόγω της 5ωρης εργασίας.
Σε αυτή την κατεύθυνση, πάγια είναι η τακτική των επιχειρήσεων κατά τις Κυριακές να δηλώνουν τους εργαζόμενους με 5ωρη εργασία, καθώς σε αυτή την περίπτωση η νομοθεσία τους επιτρέπει να μην χορηγούν πρόσθετη ημέρα ανάπαυσης (ρεπό).
Τέλος, η εργοδοτική αυθαιρεσία των εξοντωτικών ωραρίων και των απλήρωτων υπερωριών, που ειδικά στις μέρες της Black Friday και των εορτών ξεπερνά κάθε όριο, μένει ανεξέλεγκτη, καθώς οι υπηρεσίες του ΣΕΠΕ (Επιθεώρηση Εργασίας), είτε κλείνουν τα μάτια, είτε δεν κάνουν συστηματικούς προληπτικούς ελέγχους για μια σειρά λόγους. Παρά την ηλεκτρονική κάρτα εισόδου και εξόδου, του πολυδιαφημισμένου «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ», ουδεμία υπέρβαση δεν θα καταγραφεί και φέτος.
Το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι πέρα από την καταγραφή της δραματικής κατάστασης στους χώρους δουλειάς, η ΟΙΥΕ αρκείται σε διαπιστώσεις χωρίς να οργανώνει ουσιαστικά και με μαχητικό τρόπο στην πράξη τον αγώνα στον κλάδο για ανατροπή της μαύρης εργασιακής πραγματικότητας.
