Κώστας Παπαγεωργίου
Συντονιστικά και συνελεύσεις για την παρέμβαση της επόμενης μέρας
Αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος με τον συνολικά αρνητικό συσχετισμό αλλά και τις τάσεις αριστερής αναζήτησης, που αποτύπωσαν οι επιτυχημένες εκλογικές παρεμβάσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ανοιχτός δημοκρατικός διάλογος για τον σχεδιασμό της δράσης τους, πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη των αγώνων ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης και κεφαλαίου, βήματα για τη συνολική ανασυγκρότηση του ρεύματος της αντικαπιταλιστικής – αντιδιαχειριστικής αριστεράς στους δήμους και στις περιφέρειες, αυτές είναι ορισμένες από τις πλευρές της «επόμενης μέρας» για τις δεκάδες αντικαπιταλιστικές κινήσεις σε όλη τη χώρα.
Στο διάστημα που πέρασε από την πρώτη Κυριακή των εκλογών, οι κινήσεις της ανατρεπτικής αριστεράς δεν έμειναν αδρανείς να κοιτούν το παιχνίδι της μοιρασιάς θέσεων, οικονομικών συμφερόντων και πολιτικών εντυπώσεων ανάμεσα στα κόμματα της αστικής πολιτικής, την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ. Αρνήθηκαν τους εκβιασμούς του δεύτερου γύρου και τα ψεύτικα διλήμματα για δήθεν φιλολαϊκή διαχείριση της «τοπικής διοίκησης», μέσα στο υπάρχον καπιταλιστικό πλαίσιο.
Απέναντι σε αυτά προέταξαν τον πλούσιο, ανοιχτό διάλογο των αγωνιστών και των αγωνιστριών που έδωσαν τη μάχη της 8ης Οκτωβρίου μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί και κατέγραψαν σημαντικά, θετικά αποτελέσματα. Άλλωστε, οι κινήσεις της ανατρεπτικής αριστεράς δεν αποτελούν εκλογικές σημαίες ευκαιρίας για την είσοδο στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, αλλά εργαλεία μάχης απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου.
Ήδη σε μια σειρά από κινήσεις έχουν πραγματοποιηθεί συνελεύσεις και συντονιστικά για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, ενώ σε άλλες έχουν προγραμματιστεί για το επόμενο διάστημα. Στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Περιστέρι, τη Νέα Ιωνία, την Καισαριανή, τον Βύρωνα, τη Νεάπολη και αλλού οι δημοτικές κινήσεις της ανατρεπτικής αριστεράς συζητούν και οργανώνουν αυτές τις μέρες τα επόμενα βήματα τους.
Αντίστοιχη, είναι η εικόνα και στις περιφερειακές κινήσεις. Η σταθεροποίηση του αντικαπιταλιστικού ρεύματος σε ποσοστά της τάξης του 2 % με τάσεις ανόδου συγκριτικά με τις εκλογές του 2019 αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα για το δυναμικό που συσπειρώθηκε στα ψηφοδέλτια των κινήσεων και αναβαθμίζει την αναγκαία συζήτηση στο εσωτερικό τους. Ενώ, ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν έγινε κατορθωτό να κατέβουν στις εκλογές, οι κινήσεις συνεχίζουν τη λειτουργία τους και τη μαζική τους δράση.
Όπως αποτυπώνεται και στη συζήτηση για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, η πάλη για την ανατροπή του απαράδεκτου αντιδημοκρατικού νόμου Βορίδη και όλου του αντιδραστικού πλαισίου της λειτουργίας περιφερειών και δήμων αποτελεί βασική προτεραιότητα για το ρεύμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς την επόμενη περίοδο. Η πρόσφατη εμπειρία αποδεικνύει πως το αντιδημοκρατικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα που δίνει τα 3/5 των εδρών αυτόματα στη δημοτική και περιφερειακή αρχή, ενισχύει το αντιδραστικό νομικό, οικονομικό, θεσμικό, πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας περιφερειών και δήμων, με απότέλεσμα μια σειρά από κινήσεις κυρίως περιφερειακές να μην εκπροσωπούνται στα συμβούλια. Ενώ, ακόμα και σε περιπτώσεις που πέρασαν τον κόφτη του 3%, όπως για παράδειγμα σε Δάφνη-Υμηττό, δεν καταφέρνουν να εισέλθουν στα συμβούλια λόγω του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος. Το ίδιο συνέβη και με άλλες αριστερές κινήσεις (π.χ. Ζωγράφου).
Β’ Γύρος: Ήττες της κυβέρνησης, όχι νίκη της αντιπολίτευσης
«Δεν ήταν μια ιδιαίτερα καλή βραδιά για τη Νέα Δημοκρατία» δήλωσε το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής ο Κ. Μητσοτάκης, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των τοπικών εκλογών. Μια μετριασμένη παραδοχή για το χαστούκι που έφαγε η κυβέρνηση. Χάνοντας τον εμβληματικό δήμο Αθήνας, στον οποίο μάλιστα θεωρούσαν πως είχε «κατσικωθεί» ο εκ της οικογενείας Κώστας Μπακογιάννης, τον δήμο Θεσσαλονίκης, αρκετούς ακόμα δήμους και πέντε από τις έξι περιφέρειες που πήγαν σε δεύτερη Κυριακή, η ΝΔ δεν θα μπορούσε να είναι ευχαριστημένη. Πολύ περισσότερο όταν, με τη γνωστή του αλαζονεία, ο πρωθυπουργός είχε θέσει στόχο να πάρει η ΝΔ και τις 13 περιφέρειες και όλους τους μεγάλους δήμους, έτσι ώστε ο χάρτης να βαφτεί μπλε. Πέρα από τη σημαντική κυβερνητική ήττα στον δήμο Αθήνας (που αναμφίβολα σκόρπισε χαμόγελα σε όλη την επικράτεια), σημαντική ήταν και η καταδίκη του Κώστα Αγοραστού στη Θεσσαλία, ειδικά μετά τις τρομερές πλημμύρες που αποκάλυψαν την απολύτως καταστροφική κυβερνητική πολιτική και διοίκηση της Περιφέρειας.
Βεβαίως, όσο άκυρα ήταν τα πανηγύρια της ΝΔ μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών, άλλο τόσο ήταν αυτά του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη Κυριακή. Αυτό που συνέβη ήταν περισσότερο μια καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής και των υποψηφίων της, εκφρασμένη πιο έντονα σε συγκεκριμένες περιοχές, παρά μια επιβράβευση της αστικής αντιπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο πως μεταξύ των 13 περιφερειαρχών, ένας μόνο εξελέγη με υποστήριξη ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και άλλων (Δημήτρης Κουρέτας Θεσσαλία), ενώ ο Σταύρος Αρναουτάκης στην Κρήτη είχε κοινή στήριξη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Οι υπόλοιποι 11 περιφερειάρχες υποστηρίχτηκαν από τη ΝΔ ή είναι «αντάρτες» αυτού του χώρου. Παρά την ενίσχυση της προσπάθειας αναβίωσης αντιδεξιών μετώπων από Κασσελάκη-Ανδρουλάκη (όσο κι αν τρώγονται μεταξύ τους), η αποδοχή της κυρίαρχης πολιτικής από την πλευρά τους δεν το μετατρέπει σε φιλολαϊκή εναλλακτική.
Οι πολιτικοί συσχετισμοί υπέρ της ΝΔ δεν έχουν αλλάξει σημαντικά και κυρίως αποτυπώθηκαν στον πρώτο γύρο. Αυτό που καταγράφηκε στον β’ γύρο ήταν οι υπαρκτές ρωγμές στο κυβερνητικό αφήγημα, τις οποίες είχαμε επισημάνει από την πρώτη Κυριακή και οι οποίες μπορούν να βαθύνουν από ένα κίνημα ανατροπής.
Στα αξιοσημείωτα το γεγονός πως η Λαϊκή Συσπείρωση του ΚΚΕ έβγαλε και τους πέντε δημάρχους που είχε στον β’ γύρο (Πάτρα, Καισαριανή, Χαϊδάρι, Πετρούπολη, Τύρναβος), φτάνοντας συνολικά τους έξι, μαζί με την Ικαρία, που είχε κερδίσει από την πρώτη Κυριακή.
